เล่ห์ร้ายจำนนรัก

พราวแสงแข มองหน้าผู้ชายที่เธอเคยคิดจะฝากชีวิตไว้ด้วยความรู้สึกเสียใจเจ็บปวดร้าวรานอย่างที่สุด... หลายๆ ความรู้สึกประเดประดังเข้ามาจนร่างบอบบางแทบจะยืนไม่อยู่ได้แต่มองดูคนที่เธอรักอย่างไม่อยากเชื่อตัวเองว่าพวกเขาทำกับเธอได้ถึงเพียงนี้ ในขณะที่แววตาของพวกเขาดูมีความสุขรื่นรมย์สมดังหวังแต่เธอกลับมีเพียงความชอกช้ำ...

วายุ กับ เมริสา กำลังจะแต่งงานกัน พวกเขาไปแอบรักกันแอบไปมีอะไรกันตอนไหน... 

คำถามที่เธอไม่มีวันได้รู้คำตอบและไม่รู้ว่าเมื่อรู้แล้วมันจะทำให้อะไรๆ ในชีวิตเธอดีขึ้นกว่านี้ หรือไม่ เธอรู้แต่เพียงว่าวันนี้คือวันแต่งงานของพวกเขาและเธอก็ได้รับเชิญมาเป็นแขกผู้มีเกียรติอย่างเลือดเย็น.. 

“ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ...” 

พราวแสงแขกล่าวเบาๆ เพียงเท่านั้นพยายามเก็บกลั้นความเจ็บปวด พร้อมกับถอดแหวนหมั้นคืนให้ผู้ชายใจโลเลอย่างเขาหลังจากคำอวยพร ก่อนเดินจากมาเงียบๆ ส่วนหญิงชายที่เรียกได้ว่าเป็นเหมือนเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดนั้นยืนยิ้มให้กันอย่างมีความสุข โดยไม่สนใจว่าได้ทำร้ายจิตใจคนคนหนึ่งอย่างเลือดเย็น...

“ไม่อยากเชื่อเลยนะคะว่าพราวจะยอมให้เราง่ายๆ แบบนี้ แต่ไม่รู้ว่ามีแผนจะทำลายงานแต่งงานเรารึเปล่า...” 

ไม่วายที่ เมริสา เจ้าสาวแสนสวยจะเอ่ยออกมาอย่างหวั่นระแวงแม้ว่าจะโล่งใจที่สามารถกำจัดมารหัวใจออกไปได้อย่างง่ายดายกว่าที่คิด สำหรับเธอไม่ว่าคุณหนูผู้แสนจะเพียบพร้อมอย่างเธอต้องการอะไรไม่มีที่จะไม่ได้ อย่างวายุนี่อย่างไรล่ะ เธอชอบเขาและเฝ้ามองเขาในฐานะคู่หมั้นของเพื่อนรักมานานจนความรักมันแน่นอกและเธอทนไม่ได้อีกต่อไป จึงต้องช่วงชิงเขามาโดยไม่สนใจว่าเพื่อนรักของเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน เธอยอมลดตัวมาคบกับพราวแสงแขตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยก็นับว่าเป็นบุญของคนต่ำต้อยเช่นพราวแสงแขแล้วหญิงสาวมองผู้ที่เดินจากไปด้วยแววตาเยาะหยันและทระนงตนว่าเหนือกว่า

สำหรับเธอ เมริสา จิระวัฒนา มาเวลส์ หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปีลูกครึ่งไทย ฝรั่งเศส คุณหนูตระกูลดังบุตรสาวเจ้าของร้านเพชรและอัญมณีระดับโลก รวมไปถึงธุรกิจเกี่ยวกับแฟชั่นต่างๆ อีกมากมาย ซึ่งมีบิดาเป็นชาวฝรั่งเศสที่มีเชื้อมีสายสูงศักดิ์ อีกทั้งครอบครัวของมารดาในเมืองไทยก็เป็นผู้ดีเก่า รูปร่างแบบบางและใบหน้าสวยหวานประดับด้วยดวงตากลมโตสีมรกตนั้นโดดเด่นต้องตาต้องใจ ความงามที่ผสมผสานระหว่างไทยกับฝรั่งเศสจึงทำให้เธอเป็นหญิงสาวที่เพียบพร้อมทั้งรูปสมบัติทรัพย์สมบัติที่ชายหนุ่มต่างหมายปองโดยเฉพาะวายุผู้ที่ได้เป็นสามีของเธออย่างที่เธอต้องการ

“อย่าคิดมากน่าที่รัก พราวไม่มีวันทำอย่างนั้นหรอกเชื่อพี่สิจ๊ะ”