icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักนี้อยู่ในใจ

บทที่ 3 ...รักนี้...อยู่ในใจ… บทที่2.

จำนวนคำ:1050    |    อัปเดตเมื่อ:06/01/2023

ันหรอกเติร์ก หากผมกับคุณชอบเ

ังไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเขาตรงๆ ฉัน

็ไม่อยากสู้กับ

ยเป็นอากาศเสียละมั้ง ในสายตาหนุ่มๆ ทั้งสองค

่เบื่อ” ฉันขมวดคิ้ว เริ่ม

อย่างปุณิกาถึงตกลงปลงใจกับเขาได้ ในเมื่อมันมีความเสี่ยงสูง เขาเปลี่ยนคู่ควงแ

็วนักสิ สงสา

รู้จุดจบดีอยู่แล้วไม่ใช่

ันไม่รู้ไงว่าระหว่างเขากับ

ด้วยกับบรูโน่ และเริ่มเป็นห่วงเพื่อนขึ้นมาตงิดๆ ฉันอยากเตือนปุณิกานะ แต่ฉันไม่ได้สนิทก

แก้วจ่อปากและดื่มเครื่องดื่มในแก้วนั้นรวดเดียว รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เครื่องดื่มนั่นไหลผ่านลำคอฉันไปแล้วนั่นแหละ

้สึกเหมือนมีอะ

ผงกศีรษะให้

2.จุด

ฉันพยายามยกศีรษะขึ้น และพยายามเผยอปาก เพื่อพูดบางอย่างให้เขาคลายความกังวล ฉันไม

น” ฉันเอียงห

แอบเก็บไว้ลึกแสนลึก ฉันเผยอปากพยายามคลี่ยิ

ค่แก้วเดียวนี่นะ” เสียงเขาพึมพำ

ิงเหลวไหลนะเติร

รหนักแบบนี้สิ แค

” บรูโน่บ่นพึมพำ มองหาผ้าสักผืนเพื่อชุบน้ำเช็ดหน้าธาริก

” ผมเปรยๆ เงยหน้าหัวเราะร่วน แต่แล้ว ผมก็ต้องเหลียวกลับมามอง

และทำตัวเหมือนอากาศธาตุ ผมเห็นหล่อนวิ่งวุ่น ทั้งทำงานทั้งเรียน แต่ผลการเรียนไม่เคยตก ผมเสียอีกที่ไม่ใคร่ตั้งใจ

งหวะเอื่อยๆ แล้วก็เริ่มถี่ขึ้น ท

ข้าข้างตั

ชิน แต่มันไม่เคยเกิ

ผมมั่นใจในเสน่ห์ตัวเอง และใช้ได้ผลมาตลอด ผมเ

ใจแรงๆ ปรา

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักนี้อยู่ในใจ
รักนี้อยู่ในใจ
“ความรักเป็นอะไรที่คาดเดาได้ยาก... ฉันหลงรักผู้ชายคนหนึ่งมาตลอดสามปี... ฉันทำได้แค่แอบมองเขา และแอบเก็บเขาไว้ในใจ คงทำได้แค่นั้นแหละสำหรับฉันกับเขา เขาผู้ซึ่งนั่งอยู่บนยอดดอย...และฉันที่มองเขาจากก้นเหว เขาควรเป็นแค่ความทรงจำแสนดีสำหรับฉัน...หากไม่มีเรื่องตลกเกิดขึ้น...ก็คงเป็นได้แค่ความลับในใจเท่านั้นแหละ เราสองคนเดินผ่านจุดอันตรายนั่นมาด้วยกัน และมีความทรงจำแบบใหม่ที่ฉันไม่อาจลืมได้....เขาโยนความผิดนั้นให้ฉันแบกรับไว้คนเดียว ซึ่งฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาเกลียดฉันเป็นทุนเดิมอยู่แล้วนี่ จะเพิ่มอีกสักเรื่องให้เขาเกลียดฉันมากขึ้นก็ไม่เห็นเป็นไร...ฉันทำใจไว้นานแล้ว แต่แล้วทำไมล่ะ คนที่บอกว่าเกลียดฉันนักหนา...ถึงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ฉัน ทำตัวเป็นหมาหวงรางข้าว ไม่ยอมให้ฉันเริ่มต้นใหม่สักที...ทำไม???”