พ่อของหนูเป็นปะป๊าใจร้าย

นึ่ง นั่นคือเล

ซื้อของกินเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณยายที่ขายล๊อตเตอร์รีก็ยัดเยียดสลากกินแบ่งร

ที่จะเอามาซื้อของอยู่บ้าง เพราะความสงสารล้วน ๆ

งน้ำใหม่ในตัวบ้าน ซึ่งปกติห้องน้ำอยู่นอกบ้าน ที่เหลือก็เก็บเงินเอาไว้ พอลูกโตขึ้นมาหน่อย เธอก็คิดถึงการมีอาชีพเป็นของตัวเองในขณะที่ต้องเลี้ยงล

ด เดินไปขอเมล็ดผักฟรี ๆ แบบไม่ต้องซื้อเอากับชาวบ้านในหมู่บ้านนี่แหละ พอมีผักทุกชนิดกิ

านและทำรั้ว พร้อมทั้งห้องน้ำใหม่ ก็ได้บ้านเล็ก ๆ ราคาหลักหมื่น ที่เหลือเธอก็เก็บฝากธน

แม่ผู้ปกครองที่นิยมกินพืชผักปลอดสารพิษก็อุดหนุนไปทำอาหารให้คนในครอบครัว ทำใ

อนนั้นเธอไม่มีแม้แต่โทรศัพท์จะติดต่ออะไรกั

คียงข้างเธอในช่วงเวลาที่ลำบากมากที่สุด แม้ครอบครัวของเข

รันต์มายุ่งกับเธอ พวกท่านคิดว่าอีกฝ่ายจะมาติดพันเธอ จึงแสดงออกชัดเจนว่ารังเกียจ ทั้งฐานะของเธอที่ไม่ร่ำรวยเท่า ทั

ัก เพราะเกรงใจเขาและอับอายที่บิดามารดาของเขาเที่ยวเอาเธอไปด่าล

าะไม่อยากเป็นลูกสะใภ้ของคนใจยักษ์อย่างสองผัวเมียนั่น ขืนย้ายไปอยู่กับเขา ได้โดนพ่อแม่สา

การจดทะเบียนสมรสหรือแต่งงาน ยกย่องเชิดชู เธอไม่เอาเด็ดขาดที่จะทำตัวเป็นผู้หญิงไร้ค่าเช่นนั้น

นต์ ไม่ว่าเขาจะทำดีแค่ไหน เธอก็ไม่ได้รักเขา ดั

รู้ดีว่าเงินจำนวนนั้นเธอถูกล๊อตเตอร์รี เขาเองก็ไม่ยอมแก้ข่าวให้เคลียร์ ๆ

อแม่ เกรงใจ จนไม่ยอมเป็นต

้าราชการครูในหมู่บ้านได้หนึ่งคัน เป็นรถบ้านสภาพดี นั่นทำให้เธอมีรถใช้เป็นครั้งแรกในชีวิต และ

ลังเล็กทำความสะอาดง่าย ไม่เปลืองแรงหรือเปลืองเวลา แถมลูกชา

ล็ก ๆ น้อย ๆ กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างจาน ซักผ้า ห

ูกชายของเธอก็สามารถนำขนมไปขายเพื่อน ๆ และได้เงินกลั

ก็ทิ้งสิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุดในชีวิตเอาไว้ให้เธอ นั่นก็ค

ระเสริฐ เธอก็เพิ่งเข้าใจประโยคน

อแม่ ต้องเลี้ยงกันไปจนโต เรียกว่าเกิ

กทำงานตั้งแต่เด็ก รู้จักทำมาหากิน รู้จักเก

ัยที่เขายังเรียนมหาวิทยาลัยที่นี่ พ่อแม่ของการันต์เป็นเจ้าของเขียงหมูที่ใหญ่ที่สุดในชุมชนในขณะที่เขานั้นบิดามารด

หลังจากยายเสียชีวิตเขาก็สามารถกลับมาอยู่บ้

สังหาริมทรัพย์ ตลาด และอีกหลายอย่าง เขาจึงกลับไปช่วยท่า

นั้นยายป่วยหนัก เขาจึงต้องดูแลอย่างใกล้

แต่การดูแลเอาใจใส่ญาติผู้ใหญ่ที่เรารักมันเป็นการกระชับสายสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น จา

ในเวลาเดียวกัน ตกใจเพราะไม่คิดว่าจู่ ๆ เพื่อนจะมาหาเขาแบบนี้ ดีใจที่ไม่ได้เจอก

ม่มีอะไรให้ต้องคอยพะวงอีก” เขาอยู่กรุงเทพฯ เพราะห่วงยายเท่านั้น เขาได้ทำหน