ตรวนรักโซ่สวาท

บทที่ 4 ตอนที่4

จำนวนคำ:1364 | อัปเดตเมื่อ：08/02/2023

ากคำพูดราวประกาศิตจะมีความรู้สึกละเอียดอ่อ

องหล่อน กัญชพรก็พยายามหลบเลี

ุระต้องเดินทางไปต่างจังหวัด เพื่อสะสางปั

่สองนับตั้งแต่เกิดเรื่อง กัญ

ดูหมกมุ่นครุ่นคิดชายหนุ่มยังแสดงออกถึงคว

งพบกัน เพราะถึงยังไงก็หนีหน้ากัน

อนไม่แน่ใจนักว่า นวินวรรษลอบมองหล่อนด้วยสาย

พันธะหมั้นหมายที่มีกับบุสสดี นาง

่หมายของเขาก็มาที่บ้

ยนาน เธอยังอ

ินต่อวาจาถากถางเย็นชา ไร

รับเครื่องด

งปากเปียกปากแฉะอบรมบ่มสอนกันใหม่ แต่ยังไงก็เถอะนะ ฉันคงต้องจัดระเบียบบางอย่างใหม่ ไม่ใช่ว่าฉันถือตัวอะไรหรอก แค่ไม่ชอบที่คนใช้จะขึ้

ก็ดูจะไม่ต้องการคำตอบ

็นด้วย ก็คงอีกไม่นานฉันจะได้เข้ามาเป็นคุณผู้หญิงของเธอเต็มตัว เธอเอาใ

่กัญชพรก็ยังเก็บคำพ

่ระยะหลังมานี้เริ่มสงสัย นั่นก็คือ นวินวรรษอาจจะไม่ไ

ูดเรื่องแต่งงานในเร็

งแต่งงานขึ้นมา มีเหตุผลเดียว เขาพอใจจะแต่งงานกับผุสสดี และอาจมีใจให้กับนางแบบสาวอยู่ไม่น้

กัญชพรคือหลานยายสายผู้ใหญ

อยู่นอกเหนือหัวใ

ผู้ชายที่มีเพียงความรับชอบในหัวใจโดยปราศจากคว

ที่นวินวรรษมีต่อคู่หมั้น หล่อนก็สิ้นความลังเลทันทีที่ได้เห็นภาพข่าวขอ

าว สีหน้ายิ้มแย้มจนหล่อนแปลบใจ เพราะไม่ได้เห็นยิ้มสดใสอย่างนี้ของเขานานมาแล้ว นับแต่เขาสูญเสียภร

แล้ว เพราะว่าที่เจ้าสาวกระซิบกระซาบมาว่าชุดเจ้าสาวที่

ับมาอยู่หลายรอบ

มาถึงตอนนี้หล่อนได้คิด ว่าที่นวินวรรษบอกจะรับผิดชอบนั้น เขาไม่ได้ระบุเวลาชัดเจนว่าเม

ล้อมให้หล่อนรับค่าชดเชยความสาวที่เขาปล้นไปเป็นอันจบเรื่อง

ะไม่อยู่รอจ

แล้วหนึ่งเดือนเต็มๆ นอกจากเขาไม่เคยมาบอกอะไรกับหล่อนอีก

ากฉัตรอรุณ และควรไปก่อนบุส

ล่อนยังนึกไม่ออก แต

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

ตรวนรักโซ่สวาท

ลิลเอง โรแมนติก

“เธอจากเขามาด้วยหัวใจที่ร้าวฉาน พยายามจะลืมเขาแต่ก็ช่างทำได้ยากเย็น ยิ่งเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ติดตัวเธอมาคือพยานรักที่เธอมีต่อเขา การลบเขาออกจากหัวใจ ลืมไปได้เลย ร่างอ้อนแอ้นยังสั่นระริกจากความสุขสม เมื่อชายหนุ่มนำพาตัวตนแข็งเครียดดำดิ่งล้ำลึกสู่ความร้อนผ่าวนุ่มนวล กัญชพรยิ่งกว่าประหลาดใจเมื่อรับรู้ถึงการเติมเต็ม นอกจากรู้สึกอึดอัดเหมือนร่างถูกเหยียดขยาย หล่อนไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ เลย นวินวรรษสบตาบอกว่างงงันอย่างเข้าใจ "ไม่เป็นไรใช่มั้ย" เขาถาม ศีรษะบนวางบนที่นอนส่ายไปมาเบาๆ แทนคำตอบ ประกายจากตากลมโตที่กำลังสบตอบเขาค่อยๆ คลายจากความงงงันเป็นขัดเขินตามด้วยแววรัญจวนเมื่อเขาค่อยๆ ขยับ นวินวรรษสูดปาก เพราะถึงเขาจะเคลื่อนไหวได้เรียบลื่นแต่ความคับแน่นและร้อนผ่าวกำลังจะเผาไหม้เขาทั้งเป็น ยิ่งเมื่อร่างบางขยับตอบโต้ตามสัญชาตญาณร่างกายที่ต้องการปลดปล่อย ชายหนุ่มถึงครางไม่เป็นส่ำ กัญชพรไม่เข้าใจ อะไรที่นวินวรรษจะไม่ไหว แต่บางทีหล่อนอาจหูอื้อตาลายแถมเซลล์สมองยังถูกทำลายลงชั่วขณะจนไม่สามารถรับรู้ได้อย่างคนปกติ เลยไม่เข้าใจ แต่ทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจ แต่เมื่อชายหนุ่มจับขาเรียวให้โอบสะโพกเขาไว้ ขาของหล่อนก็ออกแรงรัดสะโพกเพรียวแกร่งไว้สุดกำลัง และเมื่อเขาโน้มตัวลงจูบขณะกายกำยำยังกระแทกกระทั้นเขาหาก็จูบตอบเขาเต็มสัญชาตญาณเรียกร้อง แม้แต่มือบางงก็ไม่นิ่งเฉยพอๆ กับสะโพกกลมมนที่ยกร่อนรอรับการเติมเต็มในแต่ละจังหวะ หลังไหล่บึกบึนกลายเป็นที่ลับเล็บเพื่อลดความเสียวซ่านที่มีมากมายจนกลายเป็นความทรมาน”