icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์รักแดนทมิฬ

บทที่ 7 น้อยใจ III

จำนวนคำ:1617    |    อัปเดตเมื่อ:27/02/2023

ี่รุตจะได้ไหมคะ เพราะพี่เองก็ท้องแก่ขึ้นทุกวัน ใกล้คลอดเต็มที ไม่อยากให้พี่

อมนะรุ้ง กลัวเขาจะเป็

เกิดตกบันได ลื่นในห้องน้ำ หรือคลอดก่อนกำหนดขึ้นมา พ

ี้ออกไป” ยังไม่ทันที่สามีจะได

ะดวกใจที่จะไป พี่เองก็จะยอมให้พี่รุตไปทำงานนี้

ใจออกมาหนักๆ เกิดอาการน้ำท่วมปาก เพราะพี่ชายเองก็เออออไ

ลยาเดินเข้ามากุมมือของ รุ้งไพลินไว

รุ้งนะ ถ้าไม่อยา

อกมาแสดงว่าไปไม่ได้จริงๆ เหตุผลก็คงมาจากคนที่กอดเธอเมื่อครู่ เล่นแช่งตัวเองกลายๆ ว่าถ้าพี่ชายเธอ

” สองพี่น้องส

อะไรมากมายนัก แต่ที่กังวลคือเธอจะทำได้ไหมต่างหาก

้” พอได้ยินชื่อวินัยจาก รณรุต รุ้งไพลินก็โล่งอก

ทศแบบนี้ต้องได้ความรู้กลั

มตัวไว้ก่อน เพราะอีกไม่กี่วันต้องเดินทางแล้ว” เมื่อรู้ว่า

ค่

่อที่นั่น พี่อนุญาตน

ลังเล หนึ่งเพราะประชด สองก็คือต้องการทำให้รณรุตเห็นว่าเธอเองก็สามารถทำงานนี้ได้ และถ้าทุกอย่างลงตัว ไม่แน่เธออาจย้ายไปอยู่ที่อิตา

รดังลั่นร้านอาหารที่เธอแวะมาทานอาหารเที่ยงกับรุ้งไพลิน ชน

อื

ดชอบไม่ใช่เหรอ” ความสงสัยเกิดขึ้นทันที เ

ื่อเ

ย! จร

ให้พี่รุตไปไกลตา เพราะถ้าพี่รุตไป พี่ก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว เกิดตกบันได ลื่นในห้องน้ำ หรือคลอดก่อนกำหนดขึ้นมา สารพัดแบบนี้แกจะทนปฏิเสธได้ไหมล่ะ” รุ้งไพล

แหละ เพราะดูพี่สะใภ้จะแสดงออกว่าไม่ปลื้มน้องสามีเอาจริงๆ จังๆ จนชวนอึดอัดมานับครั้งไม่ถ้วน ต่อหน้ารณ

น ถ้าฉันไม่ไปแล้วใครจะไป

อ จะใกล้คลอดตรงไหน นับๆ ดูก็ตั้งสามเดื

ลินดังขึ้น “คงหวงและห่วงสามีตามเ

ุตล่ะสิ” ภัสสรยิ่งตรงประเด็นดังตึง รุ้ง

งสัยไม่ได้เห็นห

ะไปอยู่ที่นู่นถาวรอย่างนั้นแหละ” คนฟังตาโตเพรา

็ไม

้องเฮ้ยของภัสสร

นไม่รับปากอะไรทั้งนั้น ไปถึงค่อยว่า

วว่าแกจะอยู่ไม่ได้ แต่ขืนอยู่ได้จริง อยู่ถาวร ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่ยอมให้แกอยู่ที่นั่นแ

ื่อไว้นะแก ย

วตาแกจร

ชียว” รุ้งไพลินแกล้งทำสีหน้าตื่นๆ ภ

ูดเรื่องนี้ เรื่องงานล่

ลยกลัวฉันทำพลาดมั้ง” คนที่แอบน้อยอก

จัก ถ้าได้ตั้งใจทำสิ่งไหนไม่มีคำว่าพลาดอยู่แล้ว”

ก็แอบกลัวนะแก เพราะถ้าพลาดขึ้นมา พี่รุตต้อง

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์รักแดนทมิฬ
เล่ห์รักแดนทมิฬ
“'เซ็กซ์...บางคนอาจใช้แค่สนองต่อตัณหา ราคะ แต่สำหรับเขา เซ็กซ์...มันช่างหอมหวาน และเหมือนยาเสพติด ที่ร้ายกาจแต่ก็ไม่อาจลด ละ เลิก ได้'-----"เปิดปากหน่อยที่รัก" เสียงกระเส่าของภามเอ่ยกระซิบบอกคนในอ้อมกอดที่หลับตา ขบเม้มริมฝีปากไว้แน่นเพราะกลัวถูกรุกล้ำจากลิ้นร้อนๆ ของชายหนุ่ม แต่ถึงแม้รุ้งไพลินจะไม่ยอมเปิดปาก ภามก็มีวิธีของเขา มืออุ่นๆ ของชายหนุ่มเริ่มลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งของหญิงสาวมากขึ้น "ปล่อย" เสียงห้วนๆ ที่แฝงสั่นเครือของรุ้งไพลินเอ่ยสั่ง แต่คำสั่งนี้กลับเป็นช่องโหว่ ให้ภามจู่โจมเธอได้มากขึ้น ชายหนุ่มปะกบริมฝีปากลงมาปิดกั้นคำพูดใดๆ พร้อมกับส่งลิ้นเข้าไปสำรวจสลับดูดดื่มความหอมหวานจากโพรงปากอิ่มชวนให้หลงใหลมากกว่าอื่นใด"หยุดผม ไม่งั้นเธอไม่รอดแน่" รุ้งไพลินใช้กำปั้นน้อยๆ ทั้งผลัก ทั้งทุบแผงอกชายหนุ่ม แต่คนชอบแกล้งก็ยังนั่งยิ้มไม่ไหวติง "แรงแค่นี้มันไม่พอรู้ไหม" รุ้งไพลินจะเอาตัวรอดจากภามได้ไหม เธอจะพยศหัวใจจากหนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาลี นัยน์ตาสีฟ้าคนนี้ได้อีกนานแค่ไหน และใครกันคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังคดีฆาตกรรมที่สะเทือนขวัญ”