icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ

บทที่ 7 ความซื่อสัตย์

จำนวนคำ:1583    |    อัปเดตเมื่อ:27/02/2023

อมมีลูกไ

ายังมีบางอย่างที่ปิดบังเอมอรเอาไว้และไม่อยากให้เธอรู้ด้วย ทางด้านเ

้เราออกไปหาอะไรอร่อยๆ มื้อเท

” เอมอรอุทานพร้อ

คะ เอมว่ามื้อเย็นวันนี้ให้หนูขวัญโชว์ฝีมือดีกว่า ชักอยากจะชิมแล้วสิว่าจะอร่อยแค่ไหน” เอมอรเน้

สิ พ่อเอง

้ขวัญจะทำอาหารมื้อเย็น

เอมอรเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มให้ขวัญข้าว อยากจะรู้ว่าคราวนี้ขวัญข้าวจะทำอะไรได้ อุตส่าห์ไปเรียนเสียเงินไปตั้งเยอะก็ต้องกลับมาทำอะไรให้มันคุ้มๆ

าง แต่ในตู้เย็นล้วนแล้วแต่เป็นอาหารเพื่อสุขภาพทั้งนั้นอย่างน้อย เอมอรก็ยังเป็นคนดีอยู่บ้างที่ช่วยดูแลพ่อเธออย่างดี ไม่ใช่มา

งานที่รวมตัวกันสไตรค์เห็นเขาเข้า คนเหล่านั้นต้องมีข้อต่อรองเพิ่มอีกเป็นแน่ เช้านี้เขากับกิตติซึ่งเป็นผู้จัดการที่นี่จึงเข้าไปดูความคืบหน้า ดูท่าทีคนพวกนั้นว่าจะจบเรื่องนี้ได้หรือยัง ความเสียหายที่เขาต้องแบกรับต่อวันตอนนี้เป็นล้

ับรถไปรับพระนายจอดรถก่อนถึงทางเข้าสวนยางของพระนายที่มีพื้นที่ปลูกสวนยางเป็นพันๆ

ยสีหน้าราบเรียบ แต่สีหน้าแบบนี้ทำให้กิตติกลัว เพราะนายหัวของเขาไม่เหมือนใคร บทใจดีก็ดีจนใจห

าแห่งนี้ แต่เมื่อสี่ปีก่อนเข้าได้รู้จักกับพระนาย นายหัวที่ให้ใจกับลูกน้องทุกคน จนเขายอมที่จะติดสอยห้อยตาม แม้คนอื่นจะมองว่าเป็นคนรับใช้ก็ตามที แต่ที่เขาทำลงไปเพียงเ

หรือที่นายหัวหรือใครๆ จะไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร เพียงแต่ไม่ถือสาเอาความเพราะคิดว่าจะให้คนพวกนี้สำนึกเอง แต่ทุกคนกลับคิดผิด เพราะยิ่งไม่ห้ามพวกมันก็ยิ่งเหิมเกริมที่จะทำมากขึ้น จนก่อหวอดไปแล้วครั้งหนึ่ง

ปี ซึ่งล้วนแต่ผลิตน้ำยางได้แล้วทั้งนั้น ตอนนี้รถทุกคันไม่สามารถผ่านเข้าออกได้ เพราะคนพวกนี้ใช้ท่อนไม้กั้นบนถนน ด้วยความที่กิตติเป็นคนพื้

นอยู่หลังสุดนั่นคือบุญชัย หัวหน้าคนงานที่ปีนี้ก็อายุเกือบจะครบสี่สิบปีเข้าไปแล้ว แต่กลับก่อเรื่องได้ไม่ได้เว้นวัน ชอบปั่นหัวคนงานในสวนหรือบางครั้งถึงกับโกงเงินค่าแรงคนงานด้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
“รักแรกพบ อาจเกิดขึ้นไม่ง่ายนัก แต่เมื่อได้เกิดกับหัวใจของผู้ชายที่ชื่อพระนาย ชายหนุ่มจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ ขวัญข้าว ดวงใจของเขา ++++ "นายช่วยฉันหน่อย ฉันทรมาน" ขวัญข้าวพร่ำบอกความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย ความต้องการส่วนลึกดูจะมีอิทธิพล จนทำให้ขวัญข้าวเอ่ยพูดสิ่งนั้นออกไป สติของเธอตอนนี้แทบจะหลุดลอย "ทรมาน คุณเป็นอะไร?" "ไม่รู้... แต่ฉันแค่ต้องการ น่ะ... นาย... ขอร้องทำอะไรก็ได้ ฉัน... ฉัน... ทนไม่... หวะ... ไหว" ขวัญข้าวพูดติดขัดปานจะขาดใจ พูดจบก็หอบเหนื่อย ใบหน้าร้อนผ่าวๆ เพราะความเขินอายที่ตัวเองเป็นฝ่ายเชิญชวนเขาไปตรงๆ ก่อนจะก้มหน้าต่ำมองพื้นห้อง พระนายรั้งใบหน้าของขวัญข้าวให้มองมายังเขา”