icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อันหนิง ยอดหญิงแห่งตงหลาง

บทที่ 8 แรกพบ

จำนวนคำ:3216    |    อัปเดตเมื่อ:02/03/2023

มาย จึงได้รับรู้ว่าแคว้นโจวหนานนั้นมิได้สงบสุขอย่างที่คิด เพราะวันนี้ระหว่างที่เขากำลังนั่งกินข้าวกลางวันอยู

เท่าใดนักจึงทำให้ไม่มีเงินมาจ่ายส่วยให้กับพวกท่าน ได้โป

้ว เขามิอาจรู้ได้ว่าบุรุษร่างโตเหล่านี้เป็นขุนนางหรือเป็นเพียงนักเลงรีดไถ แต่หลายปีท

จ้าของโรงเตี๊ยมจะมิมีจ่ายได้เช่นไร และนั่นก็มีลูกค้านี่

กจ่อไปที่ลำคอของเถ้าแก่โรงเตี๊ยม นัยน์ตาคม

แต่ว่าเจอบรรยากาศเช่นนี้มันก็ช่างเสียรสอย

านักเลงหันมามองพร้อมๆ กับเจ้าของโรงเตี๊ยม เขาเห็นแขกเป็นเพียงเด็กน้อ

้เถ้าแก่มาเถิด มันจะได้มีเงินมาจ่ายค่าดูแลให้พวกข้าเสียที” หนึ่งในกลุ่ม

ข้าว่าพวกท่านรีบออกไปก่อนที่คุณชายของข้าจะโกรธดีกว่านะ” จูจงฉ

ห่งนี้มีการเก็บส่วยที่นอกจากส่วยขอ

ด็กชายทั้งสองเอาไว้ ซ่งมู่เฉินมิได้แสดงท่าทางหวาดกลัวออกมา

ืออย่างไรหึๆ” นักเลงหนุ่มที่ดูจะอายุมากกว่าซ

่ายแล้วจะต้องมิมีผู้ใ

ลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ เขาสั่งให้ลูกน้องทั

เลงจนอีกฝ่ายกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง ซ่งมู่เฉินนั่งจิบน้ำชามองด้วยแววตาที่เย็นชา นักเลงกระจอกเ

ว่าเด็กชายกลับยกดาบที่ยังมิได้ถอดฝักพุ่งตรงไปยังร่างหนาจนอีกฝ่ายรู้สึกจุกที่หน้าท้อง

่าวของตนเดินทางไปรายงานให้ท่านเจ้ากรมอาญาได้ทราบถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาหยิบเงินมาวางบนโต๊ะอาหารสามตำลึงเงินก่อนที่จะอ

ราะมีเจ้าเมืองที่ดี ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่และมิหวังผลประโยชน์ส่วนตน บ้านเมืองถึงได้สงบสุขและชาวเมืองก็อยู่อาศัยกันอย่างม

อน ข้าอยากเดิ

ู่รีบดึงสายบังคับให้ม้าหยุดเดิน ซ่งมู่เฉิ

ถิด เดี๋ยวข้ากับจงฉ

เขาได้รับคำสั่งจากนายท่านให้พา

งได้ ไปเถิด อีกอย่างข

ิทของเขา บ่าวรับใช้ของจวนสกุลซ่งได้แต่อ้ำอึ้ง แต่ท้า

กแล้ว” เขามองไปสองข้างทางมีสินค้ามากมา

ช่นกันขอรับ

กไปด้วยร้านค้าและลูกค้าที่กำลังเดินจับจ่ายซื้อทั้งของกินของใช้กัน พวกเขามี

ื้อปิ่นไปฝากน้องหญิงรอง” จูจงฉีมิขัดเขาพย

ให้กับมารดาในวันเกิดที่จะถึงอีกไม่กี่วันข้างหน้า ระหว่างทางฉีอันลิ่งได้พบเจอกับเพื่อนสนิทของเขา จึงขอแยกกับน้องเพื่อพูดคุยกัน ฉีอัน

ห้ท่านแม่ พี่ซุนซุ

้กับมารดาด้วยตนเอง เพราะปีก่อนนางยังเด็กนัก ท่านพ่อ

นสิเจ้าคะ ร้านนั้นบ่าวได้ย

้หรู เด็กหญิงพยักหน้าก่อนที่จะเดิน

ดียวกันด้วยความบังเอิญ แต่แล้วเมื่อทั้งคู่เดินไปเจอกั

มาเมื่อมือเล็กของนางชนกับมื

จะซื้อไปฝากผู้เป็นน้องสาวของข้า” ซ่งมู่เฉินเอ

ิ้นนี้ข้าอยากได้ไปให้ท่านแม่ของข้าเ

ุ่มตรงหน้าที่มองดูด้วยตาก็คาดเดาได้ว่าอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับผู้เป

าก่อนที่มือเล็กๆ ของเจ้าจะ

หน้า แต่ว่าเขาอยากจะสั่งสอนให้นางรู้จักยอมแพ้กับสิ่งที่ต้องยื้อแย่งกันเช่นนี้ เพราะหา

านที่อยู่ด้านหลังของข้าถึงสองคนว่าข้าจะ

จะสั่งสอนเด็กหนุ่มตรงหน้าให้รู้จักอ่อนข้อให้แก่สตรี เหตุใดเขาจึงต้องมายื้อแย่งปิ่นหยกชิ้นเ

ถียงกับเขาเช่นนี้ แต่นางกลับมิได้หวั่นเกรงและมีความมั่นอกมั่นใจว่าปิ่นหยกชิ้นนี้นางเป็นผู้พบเจอมันก่อนเ

้อยแล้วล่ะ เพราะข้ากับเพื่อนเดินกันอยู่คน

นเหตุการณ์ว่าเขาจะซื้อปิ่นหยกชิ้นนี้เช่นเดียวกับนาง ปิ่นหยกถูกส่งให้กับฉ

นหนิงเอ่ยก่อนเดินไปจ่ายเงินให้เถ้

ยผู้นั้นมาชิงตัดหน้าเอาได้เสียล่ะขอรั

้ให้กับสติป

นเล็กๆ น่ารักอีกชิ้นที่วางอยู่ไม่ไกลกับหยกที่เขาเพิ่ง

อบครึ่งชั่วยาม ทั้งนายและบ่าวเข้าไปคำนับผู้อาวุโสในจวน ท่านพ่อกั

านแม่” ซ่งมู่เฉินย

อยู่ที่เมืองตงหลางได้อีกกี่วันกันหรือ”

้เรียนท่านพ่อให้ทราบก่อนหน้าว่าลูกได้ผ่านการทดสอบจึงได้รางวัลเป็นการได้ล

่อนสนิทของน้องสาวของเจ้าเอาไว้ น

จะกลายเป็นคนคนเดียวกันได้ หากพวกเขาสนับสนุนให้เด็กๆ ได้พบเจอกันในยามนี้ บุตรีของท่านเจ้าเมือ

ขอรับ” เขารู้จักเพียงฉีอันหลง

ั้งบู๊เลยก็ว่าได้ น้องยังชื่นชมนางเลยเจ้าค่ะ” ผู้เ

เห็นนักว่านางจะเก่งสมกั

เป็นอย่างดี เขามิได้โป้ปดเรื่องที่อยากจะรู้จักบุตรีของท่านเจ้าเมือง เพราะตั้งแต่เขา

’ ซ่งมู่เฉินคิดในใจก่อนที่จะฉีกยิ้มออกมาเม

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 ฉีอันหนิง2 บทที่ 2 สหาย3 บทที่ 3 เทศกาลโคมไฟ4 บทที่ 4 ความสามารถที่เกินวัย5 บทที่ 5 ฝึกฝน6 บทที่ 6 ความชอบที่ต่างกัน7 บทที่ 7 บุตรชายคนโตสกุลซ่ง8 บทที่ 8 แรกพบ9 บทที่ 9 งานวันคล้ายวันเกิดของฉีฮูหยิน10 บทที่ 10 เยือนจวนสกุลฉี11 บทที่ 11 พี่ชายใหญ่ไปศึกษาต่อในเมืองหลวง12 บทที่ 12 พี่ชายใหญ่ไปศึกษาต่อในเมืองหลวง 113 บทที่ 13 หน่วยพยัคฆ์ดำ14 บทที่ 14 บุตรีสกุลฉี15 บทที่ 15 บุตรีสกุลฉี 116 บทที่ 16 เด็กกำลังโต17 บทที่ 17 จอหยวนคนใหม่18 บทที่ 18 ได้พบกันอีกครา19 บทที่ 19 จิตรกรจำเป็น20 บทที่ 20 สตรีที่ผู้ใดก็หมายปอง21 บทที่ 21 สตรีที่ผู้ใดก็หมายปอง 122 บทที่ 22 วัยแรกแย้ม23 บทที่ 23 วัยแรกแย้ม 124 บทที่ 24 เริ่มมีใจ...เลยห่วงใย25 บทที่ 25 เริ่มมีใจ...เลยห่วงใย 126 บทที่ 26 ความรู้สึกที่เกิดขึ้น...27 บทที่ 27 ความรู้สึกที่เกิดขึ้น....(1)28 บทที่ 28 พบเจอเรื่องน่าเบื่อ29 บทที่ 29 พบเจอเรื่องน่าเบื่อ 130 บทที่ 30 ถูกลอบทำร้าย31 บทที่ 31 ถูกลอบทำร้าย 132 บทที่ 32 ส่งคืน33 บทที่ 33 ส่งคืน 134 บทที่ 34 ชนะประลอง35 บทที่ 35 ชนะประลอง 136 บทที่ 36 เรื่องวุ่นวายของสตรี37 บทที่ 37 เที่ยวเล่น38 บทที่ 38 เที่ยวเล่น 139 บทที่ 39 เที่ยวต่างเมืองกับพี่ชายรอง40 บทที่ 40 เที่ยวต่างเมืองกับพี่ชายรอง 141 บทที่ 41 ภาพวาด42 บทที่ 42 ภาพวาด 143 บทที่ 43 เยือนจวนสกุลซ่ง44 บทที่ 44 เยือนจวนสกุลซ่ง 145 บทที่ 45 น้องสาวของท่าน...ข้าขอสานสัมพันธ์กับนางได้หรือไม่46 บทที่ 46 น้องสาวของท่าน...ข้าขอสานสัมพันธ์กับนางได้หรือไม่ 147 บทที่ 47 แม้ระหว่างทางจะมีอุปสรรค48 บทที่ 48 แม้ระหว่างทางจะมีอุปสรรค 149 บทที่ 49 เหตุใดถึงเอาแต่คิดถึงเขาอยู่ได้50 บทที่ 50 เหตุใดถึงเอาแต่คิดถึงเขาอยู่ได้ 151 บทที่ 51 ต้องรู้สึกเช่นไรถึงจะเรียกว่ารัก52 บทที่ 52 ต้องรู้สึกเช่นไรถึงจะเรียกว่ารัก 153 บทที่ 53 ศึกษานอกสำนักศึกษา54 บทที่ 54 ศึกษานอกสำนักศึกษา 155 บทที่ 55 แสดงความสามารถจนเป็นที่ประจักษ์56 บทที่ 56 แสดงความสามารถจนเป็นที่ประจักษ์ 157 บทที่ 57 ผิดแผน58 บทที่ 58 ผิดแผน 159 บทที่ 59 ช่วยเหลือกันและกัน60 บทที่ 60 ช่วยเหลือกันและกัน 161 บทที่ 61 จุดจบ...ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง62 บทที่ 62 จุดจบ...ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง 163 บทที่ 63 หลังผ่านเรื่องราวร้ายๆ64 บทที่ 64 หลังผ่านเรื่องราวร้ายๆ 165 บทที่ 65 เตรียมความพร้อมก่อนที่จะออกเรือน66 บทที่ 66 เตรียมความพร้อมก่อนที่จะออกเรือน 167 บทที่ 67 พืธีแต่งงานของสองตระกูล68 บทที่ 68 พิธีแต่งงานของสองตระกูล 169 บทที่ 69 กลับไปเยี่ยมบ้านเดิมหลังจากออกเรือน70 บทที่ 70 กลับไปเยี่ยมบ้านเดิมหลังจากออกเรือน 171 บทที่ 71 หลานคนแรกเกิดกับสกุลฉี72 บทที่ 72 หลานคนแรกเกิดกับสกุลฉี 173 บทที่ 73 ทำในสิ่งที่อยากทำ74 บทที่ 74 ทำในสิ่งที่อยากทำ 175 บทที่ 75 ข่าวดีที่ไม่ต้องรอนาน 76 บทที่ 76 ข่าวดีที่ไม่ต้องรอนาน 177 บทที่ 77 ความสุขที่แท้จริงกว่าการเป็นยอดหญิง78 บทที่ 78 ความสุขที่แท้จริงกว่าการเป็นยอดหญิง (อวสาน)