icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
บำเรอรักนายหัวเถื่อน

บำเรอรักนายหัวเถื่อน

ผู้เขียน: อัญญาณี
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1472    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2023

ังวิ่งอยู่บนถนน ใช้ความเร็วราวกับว่าอยู่ในสนามแข่งรถ ไม่ผ่อนความเร็ว ไม่เหยียบเบรค มีแต่จะเพิ่มความเร็ว ล้อยางรถเสียดสีกับพื้นถนนจนได้กลิ่นไหม้คละคล

่าอยู่ท่ามกลางธรรมชาติและความสวยงามของดอกไม้นานาพันธ์ในจังหวัดเชียงราย ได้พบเจอกับเรื่องเจ็บปวดใจมากที่สุดในชีวิต เมื่อเห็นกับตาตัวเองว่า ภาสกร ทายาทห้างทองชื่อดังกำลังมีสัมพันธ์สวาทกับโคโยตี้หุ่นเร้าใจ หล่อนไ

ใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน แต่มาเกิดเหตุนี้เสียก่อน นั่นหมายความว่าจะไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้น เรื่องภา

ถแล้วขับออกจากลานจอดรถของผับ ดูเหมือนว่า รถยนต์ของภาสกรจะถูกแอบติดตั้งกล้องภายในรถยนต์ เนื่องจากมีคลิปภาพเหตุการณ์ในรถด้วย รวมทั้งคำพูดท

อภาพตัดต่อ หล่นอยากเห็นด้วยตาตัวเอง จึงมา

ึ้น และเข้าในห้องโดยสาร ทว่าอริศราหาได้สนใจ หรืออาจพูดได้ว่า หล่อนอยู่ในภาวะอารมณ์ที่ไม่ได้สนใ

นีรถสปอร์ตคาร์ราคาหลักสิบล้านที่ขับตามอย่างไม่ลดละ รถอเนกประสงค์เหยียบจนแทบจะมิดเท้า แซงรถปอร์เช่ของอริศราที่เกิดอา

ราเสียหลัก แฉลบไปอีกเลนหนึ่ง เป็นเลนที่รถสปอร์ตคาร์ขับมาด้วยความเ

รงหน้ารถหรูยุบตัวมาถึงตรงส่วนคนขับที่ฟุบหน้าอยู่กับพวงมาลัยรถ ส่วนรถยนต์ปอร์เช่ของอริศราหยุดลงกลางถนน มีรถเก๋งที่เหยียบเบรคไม่ทันชนท้

ี่ติดอยู่ในรถสุดหรูอีกคัน อริศราถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล ส่วนอีกรายหนึ่งทางเจ้าหน้าที่มูลนิธิเพิ่งมารู้ว่า กำลังตั้งครรภ์ถูกส่งตัวไปยั

นโรงพยาบาลร่วมหนึ่งเดือน ความไม่ตั้งใจของหล่อนกำลังย้อน

ีต่

บนายหัว เด

ยรังนกไปขาย ไม่เพียงแค่นั้นยังทำระยำข่มขืนสำเภา น้องสาวของอนันต์หรือพัน ลูกน้องบนเกาะ ทั้

โหดส

ืองแมนเสียงเดือด ยกฝ่าเท้าขึ้นสูงแล้วกระแทกซ้ำไปบ

อีกทั้งความผิดของจุ้ยก็มากเสียด้วย ลำพังแค่ขโมยรังนกไปขายยังพอทนไหว แต่นี่จุ้ยข่มขืนสำเภาที่ไร้

คนหนึ่งของเมืองแมนเดินมาบอกเจ้านายที่หันมา

ตัวตายได้เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
“หล่อนไม่เสียใจที่ตกเป็นของผู้ชายที่เกลียดหล่อนเข้าไส้ แม้จะเป็นได้แค่เพียงดอกไม้ประดับเตียง แต่หล่อนก็ยอมพลีกายให้เขา หากมันจะลบล้างความผิดที่ตนทำไว้... .... "นี่แม่คุณ กอดฉันซะแน่นเดี๋ยวได้จมกันทั้งคู่" "ก็ฉันกลัวนี่" อริศราตอบตามตรง "พาขึ้นเรือได้แล้ว เดี๋ยวจม" "พาขึ้นแน่ แต่เธอต้องให้รางวัลที่ฉันลงมาช่วยเธอก่อน" เมืองแมนมีข้อต่อรอง "ถ้าไม่ให้รางวัลฉัน ฉันจะปล่อยให้เธอจมน้ำ" "คุณอยากได้อะไรล่ะ" ถามไปโดยไม่คิด ตอนนี้อริศราไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอเพียงได้ขึ้นไปจากน้ำเร็วๆ "จูบฉันสิ" เขาตอบ หญิงสาวตกใจกับรางวัลที่เขาต้องการ "ถ้าไม่จูบ ฉันปล่อยนะ" เพียงแค่เขาทำท่าจะคลายลำแขนออก อริศรากอดร่างแกร่งไว้แน่น ยื่นหน้าไปประกบปากหนาอย่างรวดเร็ว "จูบแล้ว" หล่อนบอก "จูบตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้สึก" "ก็เมื่อกี้ไง" "เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ ฉันรู้สึกแค่เธอเอาปากมาชนปากฉัน อย่างนี้ปล่อยให้จมน้ำดีไหมเนี่ย" "อย่านะ" หญิงสาวรีบบอก เมื่อเห็นเขาจะคลายแขนออกจริงๆ "ฉัน...ฉันจูบไม่เป็น" "งั้นฉันจะสอนให้ สอนแล้วต้องจำนะ เพราะถ้าเธอจูบไม่เป็นสับปะรด ฉันจะจับตัวพี่สาวเธอมาจูบแทน" ขู่ได้ขู่ดี ขู่เก่งยิ่งกว่าหมาเสียอีก... เหอะ...ขู่แบบนี้ ไม่ทำตามก็คงไม่ได้อีกตามเคย โรมานซ์แก้แค้น”