icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บำเรอรักนายหัวเถื่อน

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1379    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2023

หัวต่าย กระชากเข้าหาตัว หมายจะตบหน้าอีกฝ่าย ทว่ามือของอริศราจับมือพี่สาวเอาไว้มั่น ใช้แขนอีกข้างรั

พอแล้วค่

บัดตัวเองไม่กี่ครั้ง แถมยังใช้ปลายเท้ากระแทกลงไปยังเท้าของน้องสาว ส่งผลให้อริศรา

างน้องสาว ใช้มือข้างหนึ่งบีบคอ อีกข้างหนึ่งเงื้อมือตั้งใจจะตบสั่งสอนคนชอบห้

าม หล่อนดึงลิ้นชักหัวเตียงออกมา หยิบขวดยาขวดเล็กที่ภายในขวดมียาน้ำสีขาวบรรจุอยู่ แล้วหยิบซองเข็มฉีดยาออกมาฉีก รีบปักลงไปบนฝาขวดแล้วดึงสลิงให้ยา

ุ้น ต่ายกับตาล

าย

ีเสียงแข็งใส่ ทว่าอีกอึดใจต่อมา น้ำเสียงแปรเ

าว และยิ่งเห็นน้ำตาของคนเป็นพี่ด้วยแล้ว ใจหล่อนย

วค่ะ ฉีดเลย

่าทำตามมัน ปล

ว ท่าทีของพี่สาวตอนนี้เองที่ทำให้อริศราตัด

นะพี่ว่า ว

ออกฤทธิ์ทีละน้อย แรงดิ้นของอภัสรีน้อยลง เสียงก

รุดตัวนั่งบนพื้นอย่างหมดแรง มองด

หรือเปล่าคะ” ตาล

ะ” สองสาวใช้ทำตามที่อริศราสั่ง ทั้งสองช่วยกันแบกร่

่ะ ไม่เหลือสักเม็ด” ต่ายบอกนายสาวที่ถอนหายใจพรืดยาว “ต่ายไม่

่ายหรอกนะ ถึงพี่ว่าไม่เห็นยา

ทานยา นั่นหมายถึงอาการทางประสาทจะกำเริบ อาระวาดอย่างที่เห็น จะมีน้อยครั้งที่อภัสรียอมทานยาเอง

ต่ายกับตาลจะดูแลคุณว่า

เม็ด ถ้าพี่ว่าตื่นก่อนฉันมาก็เอาผสมน้ำเปล่าใส่น้ำอุทัยให้พี่ว่าดื่มน

ุ้น” ต่า

นะ” ตาลเดินตามเจ้

และใช้ถ้อยคำหยาบคายเวลาโมโห ส่วนสาเหตุที่ทำให้อภัสรีเป็นโรคประสาทคือ หล่อนผิดหวังกับความรักครั้งแรกและเป็นครั้งเดียวที่ทุ่มเทให้กับผู้ชายคนหนึ่ง ถึงขนาดโกหกทางบ้าน

ทว่าหากเชื่อใจใคร ต่อให้ใครมาพูดในทางที่ไม่ดี หล่อนก็จะไม่เชื่อจนกว่าจะได้เห็นกับตา ได้ยินกับหู เช่นเรื่องภาสกร

ง แม้ว่าจะยอมรับผิดและไม่ต้องการสู้คดี ทว่าอุดมกับรุ่งทิวา บิดามารดาไม่ยอมให้ตนติดคุกง่ายๆ จึงจ้างทนา

เปิดรับโบนัส

เปิด
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
“หล่อนไม่เสียใจที่ตกเป็นของผู้ชายที่เกลียดหล่อนเข้าไส้ แม้จะเป็นได้แค่เพียงดอกไม้ประดับเตียง แต่หล่อนก็ยอมพลีกายให้เขา หากมันจะลบล้างความผิดที่ตนทำไว้... .... "นี่แม่คุณ กอดฉันซะแน่นเดี๋ยวได้จมกันทั้งคู่" "ก็ฉันกลัวนี่" อริศราตอบตามตรง "พาขึ้นเรือได้แล้ว เดี๋ยวจม" "พาขึ้นแน่ แต่เธอต้องให้รางวัลที่ฉันลงมาช่วยเธอก่อน" เมืองแมนมีข้อต่อรอง "ถ้าไม่ให้รางวัลฉัน ฉันจะปล่อยให้เธอจมน้ำ" "คุณอยากได้อะไรล่ะ" ถามไปโดยไม่คิด ตอนนี้อริศราไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอเพียงได้ขึ้นไปจากน้ำเร็วๆ "จูบฉันสิ" เขาตอบ หญิงสาวตกใจกับรางวัลที่เขาต้องการ "ถ้าไม่จูบ ฉันปล่อยนะ" เพียงแค่เขาทำท่าจะคลายลำแขนออก อริศรากอดร่างแกร่งไว้แน่น ยื่นหน้าไปประกบปากหนาอย่างรวดเร็ว "จูบแล้ว" หล่อนบอก "จูบตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้สึก" "ก็เมื่อกี้ไง" "เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ ฉันรู้สึกแค่เธอเอาปากมาชนปากฉัน อย่างนี้ปล่อยให้จมน้ำดีไหมเนี่ย" "อย่านะ" หญิงสาวรีบบอก เมื่อเห็นเขาจะคลายแขนออกจริงๆ "ฉัน...ฉันจูบไม่เป็น" "งั้นฉันจะสอนให้ สอนแล้วต้องจำนะ เพราะถ้าเธอจูบไม่เป็นสับปะรด ฉันจะจับตัวพี่สาวเธอมาจูบแทน" ขู่ได้ขู่ดี ขู่เก่งยิ่งกว่าหมาเสียอีก... เหอะ...ขู่แบบนี้ ไม่ทำตามก็คงไม่ได้อีกตามเคย โรมานซ์แก้แค้น”