icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ค่ำคืนชวนรัญจวน

บทที่ 3 บันทึกรัก...คืนรัญจวน ตอนที่3.

จำนวนคำ:1074    |    อัปเดตเมื่อ:08/03/2023

เบียล และใบหน้าดุดัน จมูกแหลมงองุ้มนัยน์ตาวาววับ อยู่ในชุดเก่าๆ มีฮูดปิดยั

จะมา ปล่อยข้าไปเถอะ!!” หญิงสาวตลบ

ม เขาสบถในลำคอเมื่อผู้หญิงที่พาเขามานอนด้วย หาเรื่องยุ่งยากให้เสียแล้ว หล่อนมุดเข้าไปในโปงผ้า นอนตัวส

..อายุของข้ามากกว่าเจ้าจนเจ้าอาจจะคาดไม่ถึง...ข้าผ่านร้อน...ผ่านหนาว...มามากกว่าที่เจ้าคิด และเ

องของท่านนะพี่ชาย ข้าไ

ะวันขึ้น... ชั่วกัปชั่วกัลป์...” เสียงภาษาโบราณฟังไม่คุ้นหู ชายผู้นั่นพึมพำด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ เกเบียลรู้สึกถึงพลังอำนาจอันมากมีที่วิ่งวนอยู่รอบตัวชายผู้นั้น ก่อนจะเกิ

เราะแหบแห้งเป็นครั้งสุดท้ายก

กอีกครั้ง

อนถึงยอมเสี่ยง ไอ้หนังสือบ้านี่ก็ดันจบตอนที่คุณถูกสาป ไม่ยักกับมีบทลงโทษยัยนั่นเลย หล่อน

กเบียล บนหน้าที่รูปชายหนุ่มยืนกา

งความมืดมิด ไม่ยุติธรรมเลย” เธอยังคงบ่นๆ เมื่อสิ่งที่ชายหนุ่มได้รับมันไม่สมเหตุสมผล เขา

เจ้าอเล็กซานเดอร์ หากคุณยังมีชีวิตอยู่...โลกในอดีตน่าตื่นเต้นและโหดเหี้ยม มีสิ่งลึกลับจริงๆ หรือไม่...ไม่มีใครรู้? และคุณ

่าจุมพิตกับบุรุษผู้ทะนงองอาจจริงๆ เธอตาปรือปรอย มองชายหนุ่มที่ยืนจังก้าไม่วางตา แม้จะง่

นวลเย็นตา ผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียงไม้ชิดมุ

กันเป็นกลุ่มก้อน เงาร่างบุรุษผู้หนึ่ง...ในชุดนั

เปิดรับโบนัส

เปิด
ค่ำคืนชวนรัญจวน
ค่ำคืนชวนรัญจวน
“หนังสือเก่าๆ ปกลวดลายงดงามที่คนางค์ได้มาจากร้านหนังสือเก่าที่ย่านจัตุจักร มันผ่านร้อนผ่านหนาวมานานปีจนเนื้อกระดาษเป็นสีเหลืองจางซีดๆ เป็นเพราะการเก็บไม่ถูกวิธี ถูกแดดถูกลมและถูกซุกแอบอยู่ก้นร้านมาเนิ่นนาน... คนางค์เองก็เกือบๆ จะมองผ่าน แต่บังเอิญสะดุดตากับสันปกที่เป็นลวดลายนูนเด่น เธอจับขึ้นมาดู และปัดฝุ่นเพราะฝุ่นเกาะจนหนาเตอะ เริ่มหลงเสน่ห์กับลวดลายงดงามตระการตานั่นจนวางไม่ลง หน้าแรกมีรูปผู้ชายหน้าตาคมเข้ม และหากเขาเป็นมนุษย์เดินดินคงหล่อพอฟัดพอเหวี่ยงกับดาราช่องมากสี พีเวียร์นั่นเอง!! โครงหน้าคมเข้มและอยู่ในชุดนักรบ เป็นการสะดุดตาและตามมาด้วยความสะดุดใจจนวางไม่ลง ต้องหิ้วติดมือกลับบ้านด้วยความยินดี แต่...มันเป็นความยินดีที่ตามมาด้วยความรัญจวน มีอาถรรพ์มากมายซ่อนอยู่ในหนังสือเล่มนั้น.และคนางค์จะได้พบใครบางคนที่รอการปลดปล่อยมาหลายศตวรรษ...”