icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ค่ำคืนชวนรัญจวน

บทที่ 6 บันทึกรัก...คืนรัญจวน ตอนที่4.

จำนวนคำ:1036    |    อัปเดตเมื่อ:08/03/2023

ณ์หัวใจก

จ้องมองประติมากรรมมีชีวิตตัวเป็นๆ ความตื่นเต้น เกเบียลเป็นผู้ชายรูปงามหุ่นกำยำล่ำสัน...โครงหน้าค

เขามองคนางค์ตาฉ่ำวาว กลิ่นสาปสาวโชยกรุ่น จากที่ไม่คิดกระสัน ตอนนี้อารมณ์หนุ่มพลุ่งพล่าน กระหายอยากจะลิ้มรสเรือนกา

ชายขนาดนี้ นี่ขนาดอยู่ในฝันนะเธอยังสั่นเสียขนาดนี้น่ะ และหากเป็นเรื่องจริงเธอค

ูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วจึงค่อยๆ ลูบคลำผิวกายหยาบ

ะต้อง...ปลายนิ้วกลมมนกรีดไล้ตามผิวกายแน่นตึง ความร้อนผ่าวแผ่กระจายเหมือนจริง จนบางครั้งคนางค์ยังคิดว่าตัวเองคิดพิเรน!! เป็นไปไม่ได้หรอก เขาเป็นคนในยุคอดีต เป็นบุคคลในตำนาน

ายของนางเลย มันหยาบกร้านและให้ความรู้สึกเ

มเนียนเช่นผิวของเจ้าสักคน...กลิ่นตัวของเจ้าก็เย้ายวน หอมส

วกให้ผู้หญิงมากมายหลายชนิดค่ะ ทั้ง

นให้ชายหลงใหล...” ปลายนิ้วแข็งแรงเกลี่ยผิวกายของคนางค์ขึ้นๆ ลงๆ มันให้

เธอเริ่มสนุกที่ทำให้อีกฝ่ายทรมานได้สำเร็จ มือเล็กๆ วนเวียนอยู่แ

คนางค์แนบผิวกายแน่นตึง และขยับเ

่งได้ หญิงสาวใจเต้นระทึก ความผ่าวร้อนจากกึ่งกลางร่างกายชายหนุ่มแผ่ไอออกมาจนรู้สึกได้ ห

แต่ตอนนี้ เวลานี้เธอกำลังกุมมันไว้เต็มอุ้งมือ ฝัน!! เธอฝันอยู่นะ แต่ทำไมครั้งนี้มันให้ความรู้สึกเหมือนจริงเหลือเกิน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ค่ำคืนชวนรัญจวน
ค่ำคืนชวนรัญจวน
“หนังสือเก่าๆ ปกลวดลายงดงามที่คนางค์ได้มาจากร้านหนังสือเก่าที่ย่านจัตุจักร มันผ่านร้อนผ่านหนาวมานานปีจนเนื้อกระดาษเป็นสีเหลืองจางซีดๆ เป็นเพราะการเก็บไม่ถูกวิธี ถูกแดดถูกลมและถูกซุกแอบอยู่ก้นร้านมาเนิ่นนาน... คนางค์เองก็เกือบๆ จะมองผ่าน แต่บังเอิญสะดุดตากับสันปกที่เป็นลวดลายนูนเด่น เธอจับขึ้นมาดู และปัดฝุ่นเพราะฝุ่นเกาะจนหนาเตอะ เริ่มหลงเสน่ห์กับลวดลายงดงามตระการตานั่นจนวางไม่ลง หน้าแรกมีรูปผู้ชายหน้าตาคมเข้ม และหากเขาเป็นมนุษย์เดินดินคงหล่อพอฟัดพอเหวี่ยงกับดาราช่องมากสี พีเวียร์นั่นเอง!! โครงหน้าคมเข้มและอยู่ในชุดนักรบ เป็นการสะดุดตาและตามมาด้วยความสะดุดใจจนวางไม่ลง ต้องหิ้วติดมือกลับบ้านด้วยความยินดี แต่...มันเป็นความยินดีที่ตามมาด้วยความรัญจวน มีอาถรรพ์มากมายซ่อนอยู่ในหนังสือเล่มนั้น.และคนางค์จะได้พบใครบางคนที่รอการปลดปล่อยมาหลายศตวรรษ...”