icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ค่ำคืนชวนรัญจวน

บทที่ 7 บันทึกรัก...คืนรัญจวน ตอนที่4...

จำนวนคำ:1097    |    อัปเดตเมื่อ:08/03/2023

หญิงสาวกำความแข็งขืนแน่นขึ้น แม้จะมีผ้านุ่มๆ ขวางกั้นแต่มันให้ความรู้สึกดีชะมัด คนางค์เริ่มทำตามที่เคยเห็นในคลิบผ่านๆ ตา เธอขยับมือรูด!! ขึ้นรูดลงถี่ๆ และรับรู้ในทันทีว่าเกเบียลตัวเ

ส่า เขากัดฟันกรอดๆ อุ้งมือนุ่มนิ่มกอบกุมและรัดตัวตนของเขาเธอขย

ใจสั่นและหวาดกลัว...รูปกายของเขายิ่งใหญ่!! เสียจนเธอตระหนก สาวบริสุทธิ์อย่างเธอไม่เคยเห็นอาวุธประจำกายของผู้ชายจังๆ พอไ

้ชื่นชมเต็มที่นาง...อา...” เกเบียลดึงผ้าให้หลุดออกไ

ั่น แต่เมื่อเห็นจังๆ คนางค์แทบจะสิ้นใจ ตัวตนขนาดใหญ่!! ร้อนผ่าว เป็นมันปราบ!! เหมือนพญ

ักดันลำตัวบอบบางนอนราบลงบนที่นอนโดยเขาคร่อมทับ ใช้ร่างกายกำยำกางกั้

แก้ม เขาสูดกลิ่นหอมกรุ่นเข้าปอดช้าๆ แล้วจึงไถลไปซุกซบอยู่ที่ซอกคอ แลบลิ้น

เบียลลิงโลด เขาขยับปลดเสื้อผ้าที่ห่อหุ้มร่างกายของคนางค์ แต่มันแปลกแ

ดซ่อนรูป ยิ่งได้ลูบไล้ไปตามโคนขาอ่อนและโค้งเอวอ่อนช้อย เนิ

แรงของเขามองอยู่ก่อนแล้ว สายตาคู่คมอ

.เจ้าส

มชื่น เผยอให้เหมือนกำลังรอคอย เขาจึงบดจูบแรงๆ และแทรกปลายลิ้นผ่านริมฝีปาก

้ ปล่อยให้ชายหนุ่มได้ชื่นชมความขาวลออผ่องใสเต็มความสามารถ ปลายจมูกไล่ลงมาเรื่อยๆ แวะเวียนลาดไหล่กลมกลึงแล้วจึงไถลไปหาหน้าอกสวยอวบอิ่ม ยิ่งยอดอ

..” คนางค์ร้องครางเสียงหลง มันเสียดเสียวและกระสั

เปิดรับโบนัส

เปิด
ค่ำคืนชวนรัญจวน
ค่ำคืนชวนรัญจวน
“หนังสือเก่าๆ ปกลวดลายงดงามที่คนางค์ได้มาจากร้านหนังสือเก่าที่ย่านจัตุจักร มันผ่านร้อนผ่านหนาวมานานปีจนเนื้อกระดาษเป็นสีเหลืองจางซีดๆ เป็นเพราะการเก็บไม่ถูกวิธี ถูกแดดถูกลมและถูกซุกแอบอยู่ก้นร้านมาเนิ่นนาน... คนางค์เองก็เกือบๆ จะมองผ่าน แต่บังเอิญสะดุดตากับสันปกที่เป็นลวดลายนูนเด่น เธอจับขึ้นมาดู และปัดฝุ่นเพราะฝุ่นเกาะจนหนาเตอะ เริ่มหลงเสน่ห์กับลวดลายงดงามตระการตานั่นจนวางไม่ลง หน้าแรกมีรูปผู้ชายหน้าตาคมเข้ม และหากเขาเป็นมนุษย์เดินดินคงหล่อพอฟัดพอเหวี่ยงกับดาราช่องมากสี พีเวียร์นั่นเอง!! โครงหน้าคมเข้มและอยู่ในชุดนักรบ เป็นการสะดุดตาและตามมาด้วยความสะดุดใจจนวางไม่ลง ต้องหิ้วติดมือกลับบ้านด้วยความยินดี แต่...มันเป็นความยินดีที่ตามมาด้วยความรัญจวน มีอาถรรพ์มากมายซ่อนอยู่ในหนังสือเล่มนั้น.และคนางค์จะได้พบใครบางคนที่รอการปลดปล่อยมาหลายศตวรรษ...”