icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ค่ำคืนชวนรัญจวน

บทที่ 8 บันทึกรัก...คืนรัญจวน ตอนที่4.....

จำนวนคำ:1054    |    อัปเดตเมื่อ:08/03/2023

ือจู่โจมหน้าอกอวบเต่งตึง ไม่หยุด!! เขากางมือขยำความอวบ

านกำลังทำให้นางทรมานเกเบ

ุกยิ้มมุมปาก เขาเร่งกระดกปลายล

ต่เสียงครางกระเส่าและร่าง

บนเนินเนื้ออวบอิ่มของคนางค์ทันที เกเบียลขยี้กลุ่มไหม

นๆ จนแทบจะทานทนไม่ไหว ในช่องทางรัก ขมิ

ทั่วเหมือนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ร่างกายของเธอก็ยิ่งกระตุกสั่น ความรู้สึกเสียดเสียวรุนแรงเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในชีวิตสาว เธอแอ่นหยั

น รอยแยกฉ่ำน้ำหวานเข้าไปเสียแล้ว คนางค์รู้สึกถึงความเจ็บแปลบ!! เธอรีบหุบขาเข้าชิด

ียลท่า

ริง!! ความรู้สึกก่ำกึ่งกัน เมื่อมันรู้สึกเหมือนเคลิ้มฝัน แต่มันกลับเจ็บแปลบๆ จริงๆ แต่อะไรไม่เท่า...ช่องทางรักของตัวเองเริ่มขับน้ำใสๆ ไหลปริ่มออกมา ส

ือนแมลงตัวเล็กๆ มาชอนไชไปทั้งเนื้อตัว จนคันยุบยิบ...ในใจอยากจะขัดขืน

ต้องการ ชายหนุ่มจึงโน้มตัวลง จรดปากร้อนๆ ก้มลงจูบเน้นไปบนเนินเนื้ออวบอูมที่เปียกชุ่มของหล่อนอย่างต่

ยกเนินเนื้อขึ้นสู้กับปลายลิ้นยาวๆ ที่กำลังตวัดเลียไปทั่วโนมเนื้อ เกเบียลเห็นสะโพกผายส่ายไหว ยกแอ่นขึ้นให้แบบเน้นๆ เขาก็ยิ่ง

ปลายลิ้นเป็นวงกว้างและสอดแหย่เข้าไป สลับกับขยับนิ้วถี่รัว สะโพกสาวเกร็งค้าง เธอกัดปากกัดฟัน กลั้นเสียงครางกระเส่าเอาไว้เต็มที่ น้ำค้างหวานทะลักทลายออก

ายยย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ค่ำคืนชวนรัญจวน
ค่ำคืนชวนรัญจวน
“หนังสือเก่าๆ ปกลวดลายงดงามที่คนางค์ได้มาจากร้านหนังสือเก่าที่ย่านจัตุจักร มันผ่านร้อนผ่านหนาวมานานปีจนเนื้อกระดาษเป็นสีเหลืองจางซีดๆ เป็นเพราะการเก็บไม่ถูกวิธี ถูกแดดถูกลมและถูกซุกแอบอยู่ก้นร้านมาเนิ่นนาน... คนางค์เองก็เกือบๆ จะมองผ่าน แต่บังเอิญสะดุดตากับสันปกที่เป็นลวดลายนูนเด่น เธอจับขึ้นมาดู และปัดฝุ่นเพราะฝุ่นเกาะจนหนาเตอะ เริ่มหลงเสน่ห์กับลวดลายงดงามตระการตานั่นจนวางไม่ลง หน้าแรกมีรูปผู้ชายหน้าตาคมเข้ม และหากเขาเป็นมนุษย์เดินดินคงหล่อพอฟัดพอเหวี่ยงกับดาราช่องมากสี พีเวียร์นั่นเอง!! โครงหน้าคมเข้มและอยู่ในชุดนักรบ เป็นการสะดุดตาและตามมาด้วยความสะดุดใจจนวางไม่ลง ต้องหิ้วติดมือกลับบ้านด้วยความยินดี แต่...มันเป็นความยินดีที่ตามมาด้วยความรัญจวน มีอาถรรพ์มากมายซ่อนอยู่ในหนังสือเล่มนั้น.และคนางค์จะได้พบใครบางคนที่รอการปลดปล่อยมาหลายศตวรรษ...”