icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว

บทที่ 5 4

จำนวนคำ:1668    |    อัปเดตเมื่อ:11/03/2023

่งออกมาพลางห

มแปลกใจ ทันทีที่เห็นว่าไอ้งูที่เธอกลัว ตอนนี้มันไม่

า มันทำให้เธอต้องรีบหลบตาอย่างช่วยไม่ได้ กระทั่งเมื่อเขาก้าวขาเดินต่อ เธอจึงมีเวลาได้ลอบมองใบหน้าคมเข้มขอ

ั่นกับเกย์ เลิกคิดแล้วก็เลิกมองได้แล้วพริม

เหรอ” น้ำเสียงห้วนๆ ของเขาดึงเอาสติ

่ะ” เธอปฏิเสธด้วยสีหน้าเลิก

ยายามขืนตัวให้เขาปล่อย ในขณ

ลิกคิ้วด้วยความสงสัย ทำเอาคนที่เดินลิ่วๆ ไ

าไม่ได้ให้มาเล่นน้ำ เอาไงดีวะ หรือเราจะเริ่มตรงน

ผ้าสิเนอะ” เธอหันมายิ้มแหย แต่นั่นยังไม่น่าตกใ

ะว่าจะแก้ผ้าตรงนี้” เขาโวยวายเสียงหลง

ขาหน้าซื่อตาใส ทั้งที่ในใจกำลังอยากร้องไห้ ถ้าไม่ต

นี่มีผม” เสียงพูดเ

ห่วงค่ะ ฉันใส่เสื้อผ้าเล่นน้ำไว้ข้างในแล้ว” ว่าแล้วเสื้

้มมองเสื้อรัดรูปแนบเนื้อที่ตัวเองใส่อยู่ด้วยความรันทดใจ ครั้นจะให้ล้มเลิกทุ

อ ในขณะเดียวกันก็เหลือบไปสังเกตท่าทีของเขาด้วย อา…ดูเหมือนเขาจะไม่ตกใจกับสิ่งที่เธอทำแล้ว แต่ก็ยังเบือนหน้าไปอีกทาง เธอจึงฉวยโอกาสนี้หยิบกล้องตัวเล็กออกมาจากกร

นมา ก่อนจะชะงักอีกครั้งกับภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า เสื้อผ้

ิตัวเองก่อนพูดต่อ “ลงไปเล่นสิ ผมจะรออยู่แถวนี้ แ

ันเหรอคะ” เธอทำหน้าเหลอ เพราะถ้าเขาไม่ลงม

” เธอชี้ไปตรงโขดหินที่ใกล้กับธารน้ำตก ซึ่งเป็นจุดที่กล้องจับ

ฉันจะเป็นปอดบวมตายก่อนที่แผนแกจะสำเร็จไหมเนี่ย” เธอยืนหันหลังบ่นพึ

เสียงเธอเริ่มสั่นเครือบวกกับตัวที่เริ่มสั่นเทา แต่ก็ยังพยายามเก

อยู่รอคุณทั้งวันได้” เขาบอกพลางยิ้มมุมปาก เฮ้ย!

สำเร็จแน่ เอาวะไหนๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว มุกสิ้นคิดก็ยอมเ

าฉันค่ะ” ถ้านี่เป็นฉากเรียกร้องความสนใจ เธอคงเป็นตัวละครที่เล่น

ายฉลาดๆ ที่ไหนเขาจะสนใจวะเนี่ย’ เธอโอดครวญในใจ ก่อนจะ

เขาไม่ฉลาดวะ’ เธออดคิดไม่

หลังถูกอีกฝ่ายอุ้มโดยไม่ทันตั้งตัว กระทั่งเ

นเราเป็นหมากระเป๋าที่จะหิ้วไปไหนก็ได้ หืม! หรือเราจะเป็นหมากระเป๋าเหมือนที่ไอ้ว

“ยกเท้า

เธอมองหน้าเขาราวก

า เผื่อว่าคุณจะโดนหินบาด ยกเท้าขึ้นมาสิ ผมดูให้” เธอทำหน้าเลิกลั่กอย่างพยาย

น้ำ” แค่ได้ยินว่างู เท้าทั้

กรี๊ด…! งู” เธอโว

ผมแค่พูดว่า…หรือว่า” เธอห

ทั่งเห็นสายตาที่กำลังจับจ้องมองสองเท้าที่กำลังยกชู เธอจึงรีบลดเท้าลงพร้

อ้า! แล้วนั่น

วลาทั้งวัน คุณอยากเล่นนานแค่ไหนผมก็รอได้ เล่นให้สนุกนะ”

เปิดรับโบนัส

เปิด
ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว
ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว
“เมื่อผู้หญิงที่เพื่อนๆ ตั้งสมญานามว่าแม่ชีอย่างเธอจับพลัดจับผลูต้องมาเจอกับผู้ชายหน้านิ่งที่เอะอะกอด เอะอะจูบอย่างเขา อา...แล้วพ่อคุณก็ดันเป็นโรคนอนไม่หลับ จะต้องนอนกอดเธอเท่านั้นด้วย แบบนี้เธอจะเอาตัวรอดได้ยังไงล่ะ "ชอบอาหารเหนือไหม" "ชอบมากเลยคุณ ให้กินทุกวันยังได้เลย" "มากพอจะอยู่ที่นี่ไหม" "แค่กๆๆ" ............... ........................................................................................................................................... "คุณ! เอากระบอกไฟฉายออกไปวางที่อื่นก่อนได้ไหม มันดันหลังฉัน ฉันนอนไม่หลับ" คนที่ใกล้จะหลับบอกเสียงอู้อี้ "เอ้อ! ไม่มีนี่" เขาบอกเสียงอึกอัก "มันจะไม่มีได้ไง ก็มันดันหลังฉันอยู่เนี่ย" เธอมั่นใจว่ามีแน่ๆ ก็หลักฐานมันทนโท่ขนาดนี้ "อืม! นอนเถอะ ไม่มีหรอก" "จะไม่มีได้ไง ก็นี่ไง" คุณเธอยืนยันด้วยการคว้าหมับเข้าให้ พร้อมหันกลับมา หวังงัดหลักฐานที่อยู่ในมือมาพิสูจน์ให้ได้เห็นกันจะๆ คาตา แต่... ตึก ตึก ตึก อา...! ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่คาตา แต่ยังคามือเธอด้วย เธออ้าปากตาค้างราวกับกำลังตกตะลึงสุดขีด ก่อนจะก้มมองไอ้ที่คิดว่าเป็นกระบอกไฟฉายในมือสลับกับเงยหน้ามองเขา จากนั้นก็... "กรี๊ด...!" เธอร้องลั่นพร้อมกับยื่นเท้าถีบออกไปสุดแรง ตุบ! คนไม่ทันตั้งตัวร่วงตุ้บลงไปบนพื้น ครั้นพอจะลุกขึ้น คุณเธอก็ตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมาอีก "หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะไอ้คนลามก คนเลว คุณมันทุเรศที่สุด คุณให้ฉันจับไอ้นั่นของคุณ มัน...อี๋...! เธอพูดพลางทำท่าขยะแขยง แล้วมาส่องกระบอกไฟฉายพ่อเลี้ยงพร้อมกันนะคะ”