icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว

บทที่ 7 6

จำนวนคำ:1739    |    อัปเดตเมื่อ:11/03/2023

ที

าจะเนียนนุ่มกว่ากันสักแค่ไหน ไม่รอช้ามือที่กำลังลูบไล้อยู่ด้านหลังก็ค่อยๆ เลื่อนมาสัมผัสความเนียนนุ่มที่ด้านหน้า อา…! ไม่ใช่แค่เนียนนุ่ม แต่ยังอวบอัดครัดเคร่งและดึงดูดให้เขาลองบีบขยำดู ให้ตายสิ! ความน

ป ในขณะที่เขายังนั่งแหมะแช่น้ำด้วยความสับสนกับความรู้สึกเบื้องลึกที่มันจู่โจมเข้ามา กลิ่นหอมจางๆ ที่ยังตราตรึงอยู่ในความรู้สึก กลิ่นนั้นมันคืออะไร ทำไมเขาถึงได้

ยักยิ้มพลางเดินมายังเ

ื้อราวกับจะมองให้ลึกถึงเจ้าของเสื้อ พลันสายตาคมกริบก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่ถูกต

งกล้องที่เธอแอบติดไว้ขึ้นมาดู ก่อนจะรีบเก็บข้าวของของเธอลงกระเป๋าที่วางอยู่ข้างๆ และไม่

มื่อกี้มัน…ฮือ…! ทำไมฉันถึงหยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้” เธอยืนพึมพำอยู่ข้างรถ พลางยกมือป

่ย! น่าโมโหชะมัด ทำไมต้องเป็นผู้ชายคนนั้นด้วย” เธอยังยืนถกเถียงกับตัวเองอยู่ข้างรถ ด้วยไม่สามารถไปไหนได้ ก็อยู่ในชุดวาบหวิวม

ไงๆ ก็ต้องพึ่งอีตานั่นใช่ไหมเนี่ย เฮ้ย! แล้วฉันต้องทำหน้ายังไง” เธอกอดอกห่อไหล่ด้วยความหนาว เมื่ออากาศเริ่มหนาวข

คิดจะทำอะไรกันแน่” ชายหนุ่มบอกเสียงเข

อยด้วยความตกใจ พลางหันขวั

คุณกำลังทำหมือนอยากจะฆ่าผมนะ” เขายักไหล่อย่างยียวน ต

เธอขู่ฟ่อประหนึ่งแม่เสือ แต่เขากลับไม่มีทีท่าว่าจะกลั

จะทำอะไร” เธอผ

คิดจะทำอะไร” เขาไม่ต

อนจะกลายเป็นเสียงอุทาน ทันทีที่แผ่นหลังชนเข้ากับรถที่จอดอยู่ พริมรตาหันรีหันขวางอย่างพยายามหาท

ร” เขาละแขนข้างหนึ่งมาหยิบกล้องตัวเล็กจากกระเป๋าเสื้อข

ีอีก แต่ก็ใช่ว่าจะง่ายอย่างที่คิด เมื่ออีกฝ่ายท้าวแขนลงมากักตัวเธออีกครั้ง มิหนำซ

…จับผม” คนถูกกล่าวหาตาโต

“ฉันเนี่ย

“หรือว่าไ

งโลกเหลือคุณแค่คนเดียว ฉันก็ไม่เอาผู้ชายหลงตัวเอง

้วก็ถ่ายคลิปไว้แบล็กเมล์ผม เพราะคุณคิดจะใช้มันเพื่อบีบผม แต่เสียใจเพราะผมไม่ใ

่อพูดความจริงก็ไม่ได้ ปฏิเสธก็ไม่เชื่อ เธอก็เลยประช

วยใบหน้าถมึงทึงพลางขยับถอยห่างราวกับว่าเธอคือตัวอันตราย ใช่! เขากำลังโกรธ ผิดหวัง แล้วก็หงุดหงิดอย่าง

ู่ให้ห่างจากฉันเป็นดีที่สุด ไม่อย่างนั้นอ

ณไป” เห็นสายตาที่เขามองมาประหนึ่งว่ารังเกียจกันนักหนา เธอถึงกับกัดฟัน

ว่าเขวี้ยงใส่มากกว่า ทำเอาเจ้าของเสื้อถึงกับกัดฟันกรอดด้วยความโมโหไม่ต่างกัน แล้วก็ยิ่งหงุดหง

นถามเสียงห้วน ในขณะที่เธอก็ห

เปิดรับโบนัส

เปิด
ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว
ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว
“เมื่อผู้หญิงที่เพื่อนๆ ตั้งสมญานามว่าแม่ชีอย่างเธอจับพลัดจับผลูต้องมาเจอกับผู้ชายหน้านิ่งที่เอะอะกอด เอะอะจูบอย่างเขา อา...แล้วพ่อคุณก็ดันเป็นโรคนอนไม่หลับ จะต้องนอนกอดเธอเท่านั้นด้วย แบบนี้เธอจะเอาตัวรอดได้ยังไงล่ะ "ชอบอาหารเหนือไหม" "ชอบมากเลยคุณ ให้กินทุกวันยังได้เลย" "มากพอจะอยู่ที่นี่ไหม" "แค่กๆๆ" ............... ........................................................................................................................................... "คุณ! เอากระบอกไฟฉายออกไปวางที่อื่นก่อนได้ไหม มันดันหลังฉัน ฉันนอนไม่หลับ" คนที่ใกล้จะหลับบอกเสียงอู้อี้ "เอ้อ! ไม่มีนี่" เขาบอกเสียงอึกอัก "มันจะไม่มีได้ไง ก็มันดันหลังฉันอยู่เนี่ย" เธอมั่นใจว่ามีแน่ๆ ก็หลักฐานมันทนโท่ขนาดนี้ "อืม! นอนเถอะ ไม่มีหรอก" "จะไม่มีได้ไง ก็นี่ไง" คุณเธอยืนยันด้วยการคว้าหมับเข้าให้ พร้อมหันกลับมา หวังงัดหลักฐานที่อยู่ในมือมาพิสูจน์ให้ได้เห็นกันจะๆ คาตา แต่... ตึก ตึก ตึก อา...! ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่คาตา แต่ยังคามือเธอด้วย เธออ้าปากตาค้างราวกับกำลังตกตะลึงสุดขีด ก่อนจะก้มมองไอ้ที่คิดว่าเป็นกระบอกไฟฉายในมือสลับกับเงยหน้ามองเขา จากนั้นก็... "กรี๊ด...!" เธอร้องลั่นพร้อมกับยื่นเท้าถีบออกไปสุดแรง ตุบ! คนไม่ทันตั้งตัวร่วงตุ้บลงไปบนพื้น ครั้นพอจะลุกขึ้น คุณเธอก็ตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมาอีก "หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะไอ้คนลามก คนเลว คุณมันทุเรศที่สุด คุณให้ฉันจับไอ้นั่นของคุณ มัน...อี๋...! เธอพูดพลางทำท่าขยะแขยง แล้วมาส่องกระบอกไฟฉายพ่อเลี้ยงพร้อมกันนะคะ”