ทรายพราวแสง

ก็บ่นให้ใครฟังก็ไม่ได้ คงต้องลองโทรศัพท์ติดต่อไปทางป้าอำภาแม่

ตรงข้าม รถยนต์คันหนึ่งก็แล่นผ่านด้วยความเร็วเบียดฟุตปาธจน

ว๊

น แต่ก็ได้แต่ยืนปลงแล้วพยายามเพ่งมองหมายเลขทะเบียนรถที่แล่นผ่านไป ทว่ารถคันนั้นก็ไปได้ไม่ไกลนักก่อนถอยพรืดมาจอดตรงบริเวณที่เกิด

แค่นี้คงพอค่าซักรีดเ

อย่างรวดเร็ว โยษิตาซึ่งเลอะเทอะมากที่สุดแต่หญิงสาวที่ร้องก

หญิงฝืนยิ้มให้กับตัวเองก่อนพาร่างเพรียวบางข้ามถนนเพื่อมุ่งไปสู่บ

.

ำมันวาวปาดมาจอดหน้าโรงแรมหรู

ผิวขาวละเอียดและมีดวงตาหยีเล็กบ่งบอกถึงสายเลือดที่มีเชื้อจีนอยู่ถึ

” ชายหนุ่มพยายามสะกดอามรณ์ที่ขุ่นมัว เขา

ี่ค่ะ” เกวลินกระเง้ากระงอดน้อยใจคู่หมั่นนั

ูกค้าจากอินโดฯ รอไม่ได้” เขาเอื้อมข้าม

ยสายตาของพนักงานรักษาความปลอ

คราวหน้าห้า

คร

อเข่าเล็กน้อย เธอยื่นหน้าไปประทับริมฝีปากกับแก้มเปื้อนเคราเบาๆ ของช

ของเขา ก่อนจะพารถพุ่งไปตามจุดหมายของวันนี้ เขายกข้อมือขึ้นดูเวลาอีกไม่เกิน

ลานขนาดนี้ แค่กินมื้อเที่ยงก็ต้องให้เขาไปรับ เพื่อนฝูงก็มีเยอะแยะจะอ้างแค่ว่าเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกก็ไม่ได

ินก็ดันทำมารยาทไม่ดีออกไป คนมีเงินเนี้ยแหละน๊า! คงคิดว่าเงินสามารถแก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง แล้วตัวเขาเองเล่า! ที่ต้อ

ก เธอช่างเข้าสังคมเก่งใช้ชีวิตแบบสาวไฮโซสุดฤทธิ์ข้าวของเครื่องใช้เบรนด์เนมเที่ยวผับหรูจัดปาร์ตี้ที่บ้าน

ษก่อนจะพารถเคลื่อนไปข้างหน้าพร้อมสลัดความคิดต่างๆ ออกจากสมองคิดแต่เรื่องง

ิงสาวขยับแว่นสายตากรอบบางสีเงินให้กระชับใบหน้าทีเจือเครื่องสำอางอ่อนๆ แต่ดูรับกับผมสั้นประบ่า เธอยิ้มบางๆ ให้ลูกค้าชาวอิ