icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยทรายพิศวาส

บทที่ 4 หลานสาว

จำนวนคำ:1214    |    อัปเดตเมื่อ:13/03/2023

ร ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานในห้อง

ื่อนไหวอย่า

.ได้ข่าวว่าคุณวิชญะเพิ่งไปรั

? หลานสาว

มาจากเมืองไ

นึ่งแล้วยกมือลูบคางเปื้อน

ชื่อ ติชิลา จิตรกัญญา

น “หากพระองค์สนใจ กระหม่อ

เป็นเราอาจ

พชรน้ำตาจันทรา

ากว้างใหญ่ แต่ไกลออกไปคืออาณาจักรบัดรีญที่ยิ่งใหญ่มายาวนาน และอีกไม่นานก็จะมีการเฉลิมฉลองการขึ้นสู่

้องเอาน้ำตาจันซากลับคือสู่บัล

ำให้คนสนิทได้ยินถึงกับเย็นสันหลังวาบ ใบหน้าที่เคร่งขร

ตร์ให้เล็กน้อย “เจ้าไปพักผ่อนเถิด แต่พรุ่งนี้ข้

มศีรษะถวายความเคาร

์เคร่งขรึมอยู่เสมอ แม้หน้าที่การงานจะหนักหน่วงเพียงใดแต่

ู้สึกได้ถึงความเงียบเหงาและวังเวง มันเป็นเช่นนี้มานา

่ลอนดอน ทราบข่าวเพียงแค่ว่าเสด็จแม่ของพระองค์พยายามหลบหนีออกจากพระราชวังพร้อมด้วยเพชรน้ำตาจ

จะเริ่มขึ้น เสด็จพ่อไม่ทรงยอมกล่าวถึงเรื่องนี้อีกมอบหมายเพียงให้เขาติดตามหาเพชรน้ำตาจัน

ราะไม่ต้องการเป็นข่าวและเป็นที่ครหาแต่กระนั้นก็ยังมีเสียงกระซิบนินทาเรื่องที่เสด็จแม่ขอ

งทำเช่นนั้น รู้ดีว่าเสด็จแม่ทรงคิดถึงประเทศที่จากมา แต่ไม่มีทางจะนำเพชรที่เป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์ไปขา

ทย เมื่อข้อมูลมีความแน่ชัดกว่า70% เขาก็ไม่รอช้าที่จะเดินทางไปค้นหาด

ถูกต้อง แล้วจู่ๆ ท่านจะมาทวง

.เราก็จะขอซื้อน้

ามีเงินมากพอที่จะซื้

อาจต่อรอง

ตใจผมเช่นกัน และผมมีหน้า

ข้าคือใคร! เจ้ายังกล้

้นในโรงแรมไดมอนถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็ตาม แต

่เจ้

...ผมว่ามันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย เอาไว้เรากลับไปคุยกันที

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยทรายพิศวาส
รอยทรายพิศวาส
“เพราะผิดหวังในความรัก ทำให้ติลิชาตัดสินใจหลบไปพักใจในดินแดนทะเลทรายตามคำเชิญของผู้เป็นลุง โดยไม่รู้เลยว่าโชคชะตาจะนำพาให้เธอ เกี่ยวพันกับเพชรล้ำค่าของราชวงศ์มุกเคอร์จี ชีค ชารีฟ ชาฮ์ มุกเคอร์จี ไม่คิดว่าตนเองจะระงับความปรารถนาต่อหญิงสาวคนนั้นไม่ไหว จึงฉกฉวยเธอมาพร้อมเครื่องเพชร "น้ำตาจันทรา" "ทำไม? รังเกียนจข้านักรึ" ชีคชารีฟกระซิบถามชิดมุมปากของหญิงสาว "ใช่! ฉันเกลียดคุณ! ฉันเกลียด...อุ๊บ!!" ยังไม่ทันได้พูดให้จบประโยคเธอถูกปิดปากอีกครั้ง เขาบดขยี้เธออย่างรุนแรงไร้ความเมตตา ความร้อนแรงที่เขามอบให้แทบทำให้เธอไร้แรงทรงตัว พยายามดิ้นรนหาอิสรภาพ ทั้งที่อยากจะเห็นเธอทุกข์ทรมานและหวาดกลัว แต่เขากลับรู้สึกย่ำแย่เสียเอง”