icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยทรายพิศวาส

บทที่ 47 อย่าบอกอะไรฉันเลย

จำนวนคำ:1162    |    อัปเดตเมื่อ:23/03/2023

หญิงสาวลืมตาในความมืดพร้อมกับเสียงโหยหวนของเปียโน ติชิลาลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอนอย

ครบก็ใจชื้นขึ้นมา เธอพยายามคิดอยู่ว่

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยทรายพิศวาส
รอยทรายพิศวาส
“เพราะผิดหวังในความรัก ทำให้ติลิชาตัดสินใจหลบไปพักใจในดินแดนทะเลทรายตามคำเชิญของผู้เป็นลุง โดยไม่รู้เลยว่าโชคชะตาจะนำพาให้เธอ เกี่ยวพันกับเพชรล้ำค่าของราชวงศ์มุกเคอร์จี ชีค ชารีฟ ชาฮ์ มุกเคอร์จี ไม่คิดว่าตนเองจะระงับความปรารถนาต่อหญิงสาวคนนั้นไม่ไหว จึงฉกฉวยเธอมาพร้อมเครื่องเพชร "น้ำตาจันทรา" "ทำไม? รังเกียนจข้านักรึ" ชีคชารีฟกระซิบถามชิดมุมปากของหญิงสาว "ใช่! ฉันเกลียดคุณ! ฉันเกลียด...อุ๊บ!!" ยังไม่ทันได้พูดให้จบประโยคเธอถูกปิดปากอีกครั้ง เขาบดขยี้เธออย่างรุนแรงไร้ความเมตตา ความร้อนแรงที่เขามอบให้แทบทำให้เธอไร้แรงทรงตัว พยายามดิ้นรนหาอิสรภาพ ทั้งที่อยากจะเห็นเธอทุกข์ทรมานและหวาดกลัว แต่เขากลับรู้สึกย่ำแย่เสียเอง”