icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กับดักเสน่หาอาญาอสูร

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:1432    |    อัปเดตเมื่อ:20/03/2023

์หาย คิดว่าคงเป็นต

ระมาณห้าสิบ ร่างท้วม แต่งกายสุภาพอย่

ี้ไม่ควรเกิดขึ้นเลย

ล่อน แต่คงโมโหหัวขโมยมากกว่า

ากเงินมีอะไรหายไปอีกไหมครับ เอท

ินทางกับบัตรประจำตัวไว้ในกระเป๋าเสื้อนอกหลังจากรับคืนจากเจ้าหน้า

าเข้มงวดขึ้น ไม่แน่ เขาอาจจะหาตัวคนร้ายได้ เพราะติดกล้องวง

ตื้นตันใจกับน้ำใจคนขับแท็กซี

ีน้ำใจ และแล้งน้ำใจคละกันไป นับว่าหล่อนโชคดีที่มาเจอคนไม่ดูดายอย่างผู้ชายวัยคราวน้าคร

่คนไทยหรอ

งบัตรประจำตัวประกอบหน

็นคนไทยค่ะ แต่เก

ซ่านักท่อ

ะมา... เยี่ย

เทพฯ นี้

วัดค่ะ” หล่อน

นญาติข

บนี้ หรือว่าพอจะเบิกจากธนาคารทางนี้

ลกเอาไว้ติดตัวอีกบ้างนิดหน่อย ราวๆ พันกว่าบาทเกือบสองพัน คิดว่าน่าจะอยู่อย่

อมกับส่ายศีรษะ “เว้นเสียแต่คุณจะหาโรงแรมเล็กๆ อยู่ไปก่อน อีกทีคุณก็เดินทางต่อไป

รับโทษตามกฎหมาย นายตำรวจที่รับแจ้งเหตุยังได้ให้คำแนะนำหล่อนอีกหลายอย่า

ขอบคุณก่อนจะกล

ไงดี

ามองหล่อนอย่างเห็นใจกึ่งเวทนา เมื่อเห็นหล่อนออกมายื

้คุณเสียเวลาเปล่าๆ เงินที่พอจะเหลืออยู่ฉันต้องใช้อย่างปร

เมืองไทย ผมจะปล่อยคุณตามยถากรรมได้ยังไง แล้วคุณเองก็คงอายุรุ่

วนคุณมากไปแล้ว ฉันคงจะพอมีหนทา

พราะชายคนนี้แสดงตัว แสดงบัตรของเขา เมื่อพาหล่อนเข้าไปพบตำร

มที่พักก่อนสักคืน เป็นผู้หญิงสาวหิ้วกระเป๋าตะรอนไปคนเดียวในเวลามืดค่ำยังที่ไม่คุ้นเคยอันตร

ไม่เคยได้ไหว้บ่อยนัก กล่าวเสียงเครืออย

กๆ ค่ะ ขอ

ช่วยไม่ได้ ยังไงถ้าลูกของตนไปตกระกำลำบากอยู่ที่ไหนในวันข้างหน้า อานิสงส์ผลบุญที่พ่อเคยทำเอาไว้อาจช่วยผ่อนหนักเป็นเบาให้ล

นับถือพระคริสต์

ดดีจัง แทบไม่น่าเชื่อนะครั

าศัยดีวีดีสำหรับคนที่อยากเรียนภาษาไทยเพิ่มเติมด้วยเองให

เป็นอพาร์ตเมนต์ให้เช่าทั้งแบบรายเดือน และรายว

าชีพขับแท็กซี่มาตั้งแต่หนุ่มจนปัจจุบันอายุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
กับดักเสน่หาอาญาอสูร
กับดักเสน่หาอาญาอสูร
“ทันทีที่ลิ้นนุ่มของหล่อนถูกแตะสัมผัสโดยลิ้นแปลกปลอมของชายหนุ่มและถูกกระหวัดรัดดูด หล่อนก็แทบไม่รู้เหนือรู้ใต้ ไม่รู้ตัวเองยังมีชีวิตอยู่หรือตายแล้ว แม้แต่ชื่อตัวเองก็ยังนึกไม่ออก ร่างอรชรนุ่มนิ่มแอ่นโค้งขึ้นราวคันศรเมื่อมือหนาอุ่นซ่านข้างหนึ่งของชายหนุ่มคลำเปะปะจากแผ่นหลังวกมาข้างหน้ามุ่งเข้าเนินคู่ครัดเคร่งแห่งวัยสาวขณะมือหนาอีกข้างยังกางออกรองรับแผ่นหลังบอบบางเอาไว้อย่างมั่นคง ขวัญณภัทรไม่แน่ใจนักว่าเสียงครางรัญจวนที่ได้ยินเกิดจากชายหนุ่มหรือมาจากหล่อน แต่อย่างไรก็ตามเสียงประหลาดฟังแปร่งหูนี้ก็ช่วยกระชากสติสัมปชัญญะที่กำลังเตลิดเปิดเปิงคืนมาได้ "พอแล้วค่ะ" แทบไม่น่าเชื่อว่านั่นคือเสียงของหล่อนเพราะสั่นทั้งพร่า วินภวัตชะงัก มองสบตากลมโตที่แม้จะมีแววตื่นตระหนกแต่เขาก็ยังเล็งเห็นแววรัญจวนของความปรารถนาระคนอยู่ เขาถอนใจ ยอมปล่อยมือจากกายนุ่ม จากนั้นก็ขยับออกห่าง ถอนใจอีกเฮือกเมื่อเห็นหญิงสาวดึงเสื้อผ้าตัวเองให้เข้ารูปเข้ารอยวุ่นวายขณะใบหน้าแดงก่ำไปหมด "การที่ผมคิดถึงผู้หญิงแปลกหน้าที่บังเอิญได้สบตาด้วยไม่ถึงสิบวินาที ได้แตะหลังมือไม่ถึงอึดใจมาเป็นเดือนๆ ดีใจแทบลุกขึ้นร้องไชโยโห่ฮิ้วเมื่อได้เจออีกครั้งราวปาฏิหาริย์ถ้าเพียงเจ้าหล่อนจะไม่เนื้อตัวอาบเลือด หมดสติจากการโดนยิง...นี่นะหรือที่คุณว่าอาจจะเป็นแค่อารมณ์หวือหวาวูบวาบ แล้วผู้หญิงอื่นที่ไหน ที่คุณเอามาเปรียบว่าผมอาจจะเห็นคุณแตกต่างไปจากเขา จะบอกให้นะ ผมน่ะ เกือบคิดว่าตัวเองกามชาด้านกระมั่งได้เจอคุณ ตั้งแต่นั้นมาแค่คิดถึงริมฝีปากของคุณ ผิวราวกับกลีบดอกลำดวนของคุณผมก็แข็งขึงพร้อมลุกขึ้นฟัด"”