icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หวนรัก คืนปรารถนา

บทที่ 6 รักร้าว ร้าวรัก 1

จำนวนคำ:1575    |    อัปเดตเมื่อ:04/04/2023

! อลิ

ือ

มนั้นเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อทั่วกรอบหน้า หัวใจเขาสั่นระรัว แม้เหตุการณ

วยความอ่อนล้า เขารีบหยิบผ้าขนหนูมาพันท่อนล่างอย่างลวกๆ แล้วเ

สาดสองไปทั่วสารทิศนั้นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า เมืองศิวิไลซ์นี้ผู้คนไม่เคยหยุดนิ่ง แม้ใน

ะไรอย

น่น ก่อนจะซบใบหน้าเนียนลงกับ

้อ.

่อยหน่าย ก่อนจะยืนนิ่ง ไ

ายใจท

ล่า

องเขาเย็นชาจนคนฟังรู้สึกได้ ก่อนจะเเก

ป! แค่กอดนิดกอดหน่อยก็ถอนหายใจใส่ พอลิลลี่ถาม...คุณก

ขาด้วยความไม่พอใจ แต่วายุกลับเบือนหน้าหนีอย่างเอือมร

ะ!” มือบางรีบบังคับใบห

“เมื่อไหร่คุณจะเลิกบังคับผมสัก

ิ...หมดรักลิลลี่แล้วใช่มั๊ยคะ ที่บอกว่ากลับไทยไปเยี

ระบายความโกรธ แต่ร่างสูงกลับยืนนิ่ง ปล่อยให้เธอทุบต

คนเลว บอกมาสิ

ร่ำร้องด่าทอเขาไม่เว้น บ้างว่าเลว บ้

..ผมเจ็บนะ ลิล

บางทั้งคู่ไว้ ก่อนจะพูดด้วยน

ใคร คุณจะสนใจทำไม ในเมื่อล

ะผิดหวังไม่น้อยที่เธอทำกับเขาแบบนี้ อย่างน้อย

างบางหน้าถอดสี มื

งว่าคุณพามันมาเล่

วงที่หัวใจแปลกๆ ยิ่งตอนเห็นสีหน้าที่ซีดเผือดของอีกฝ่ายแล

ู้ว่าผมพยายามที่จะรักคุณ พยายามถนอมคุณแค่ไหน แต

้ำตาเขาเริ่มคลอ ทั้งๆ ที่

รงไหนที่ผมห่วย ผ

เข้มพยายามเรียบนิ่งให้มากที่สุด แ

ผมมา

งานไปเรียนไปมันสนุกนักหรือไง ลิลลี่ไม่อยากลำบาก...ลิลลี่เบื่อที่ได้นอนแค่ค

ำตัวเป็นปลิง! คอยดูดเลือดที่ผมเป็นคนหล่อเลี้ยง ผมให้ข้าวให้น้ำคุณ ผมให้เ

มโกรธ เขาเลี้ยงดูเธออย่างดี แต่เ

ครัวผมทั้งโครงการ คุณคงไม่รู้สินะ...ว่าที่ดิน

เชื่อหูกับสิ่งที่เขาบอก แต่ด้วยความที

ลี่สักนิด ลิลลี

่ใจ...หรือเป็นเพราะคุณมันเห็นแก่ได้ก

ี่ฉุดคุณขึ้นมาจากเรื่องราวบ้าๆ นั่น

่ลึกๆ ที่เป็นฝ่ายนอกกายเขาก่อน แต่ใครจะรู

ต่คุณไม่ต้องห่วงนะ ต่อไปนี้คุณจะสนุกกับใครก็ตา

รีบใส่เสื้อผ้าลวกๆ แต่ก็ยังมิวายไ

ที่จะใช้ของ

ยกขึ้นไขว่ห้างอย่างยั่วเย้า ถ้าเป็นเมื่อก่อน วายุคงไม่รอช้าที่จะกระโจนเข้

นเดียวตั้งแต่แรกอยู่แล

เปิดรับโบนัส

เปิด
หวนรัก คืนปรารถนา
หวนรัก คืนปรารถนา
“วายุ : นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้จมอยู่กับอดีต เขาเป็นชายหนุ่มผู้คลั่งรัก ทว่าทิฐิทำให้เผลอทำร้ายคนที่รักที่สุด อลิสา : ดาราสาวที่พลาดพลั้งอุ้มท้องลูกของนักธุรกิจหนุ่ม แต่เขากลับผลักไส ไม่รัก มิหนำซ้ำยังกลับไปหาคนรักเก่าอีกด้วย ..................... "นอนกับฉันแค่คืนเดียว กล้าดียังไงมาพูดว่าเป็นเมียฉัน! เพราะถ้าเเค่คืนเดียว ฉันคงมีเมียไปค่อนโลกแล้ว" "แล้วถ้าอลิซท้องล่ะคะ! ท้อง! หมายถึงกำลังมีเด็ก...ที่ตอนนี้กำลังเป็นก้อนเลือดนอนนิ่งอยู่ในนี้"มือบางลูบไล้หน้าท้องแบนราบอย่างยั่วเย้า ก่อนจะยกยิ้มอย่างเป็นต่อ "....." วายุ จ้องสบด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ฝ่าเท้าหนัก ค่อยๆ สาวเท้าเข้าหาเธออย่างคุกคาม "เหตุผลแค่นี้ พอที่จะเป็นเมียคุณได้หรือยัง! "เสียงหวานท้าทายเขา ใบหน้างามเชิดรั้นอย่างถือดี ก่อนที่ปากอิ่มจะเบ้ออกน้อยๆ ด้วยความเจ็บปวด เพราะปลายคางมนถูกบีบจนน้ำตาเล็ด "อย่าคิดจะใช้เด็กมาต่อรองกับฉัน! เพราะฉันไม่ใช่พระเอกที่จะยอมเเต่งงานกับเธอเพียงแค่ทำผู้หญิงท้อง...ฉันบอกเอาไว้ตรงนี้เลย ฉันจะรับผิดชอบแค่เด็ก..ที่อาศัยท้องเธอมาเกิดเท่านั้น! "เสียงเข้มกระซิบเหี้ยม ก่อนมือหนาอีกข้างจะยกขึ้นกดหน้าท้องแบนราบนั้นเบาๆ เพื่อเป็นการย้ำเตือน! "แต่ลูกของฉันต้องการมีทั้งพ่อและแม่! "มือบางสะบัดเขาออกอย่างถือดี ก่อนจะตะโกนลั่นใส่หน้าเขา "หึ...ถามจริงๆ อยากให้ลูกมีพ่อหรืออยากได้ผัวจนตัวสั่นกันแน่! " .................... "จำไว้นะคุณยุ! วันนี้คุณอาจจะยังไม่ต้องการพวกเรา...ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าวันไหนที่เราไม่ต้องการคุณบ้าง แม้แต่วิญญาณของพวกเราคุณก็จะไม่ได้เห็น! "อลิสาตะโกนลั่นใส่หน้าเขาอย่างสุดทน ใบหน้างามเต็มไปด้วยน้ำตาทั้งสองข้างแก้ม "ปากดี " "ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ...พวกไร้ความรับผิดชอบ! " "อลิสา"เสียงเข้มกดต่ำ ใบหน้าคมขึงขัง อารมณ์ร้อนเริ่มเดือดพล่าน "เอากระโปรงไปใส่มั๊ยค่ะ บริจาคให้"เสียงหวานเอ่ยบอกเขา มือบางปาดน้ำตาก่อนจะยกยิ้มสมเพชส่งให้ "...." เพี๊ยะ! "หน้าตัวเมีย...คนสารเลว" "..." "อลิซเกลียดคุณที่สุด!"”