icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หวนรัก คืนปรารถนา

บทที่ 7 รักร้าว ร้าวรัก 2

จำนวนคำ:1521    |    อัปเดตเมื่อ:04/04/2023

นเดียวตั้งแต่แรกอยู่แล

าวเท้าเร็วๆ มากระชากเสื้อเชิ

าลิลลี่มั

เดินกระแทกไหล่หล่อนเบาๆ แล้ว

นจะเทวิสกี้ใส่เเก้วคริสตัลใบสวยแล้วสาดมันเข้าคออย่างร

ามว่ายังไง ยุ! คุณว่

นี้ 'โสเภณี' ยังดีกว่าคุณ เพราะมันเ

ี๊

ะยิบ จนต้องหลับตาปี๋พลางดุนลิ้นที่กระพุ้งแก้มด้วยท่าที

ามเสียงต่ำ เขากำแก้วที่อยู่ในมือนั้นแน่นหน

ได้แล้วเหรอ ตั้งแต่กลับจากไทย...ถ้าลิลลี่ไม่ยั่ว คุณก็

อย่าพาดพิ

าก คนที่มันหักอกคุณยังไงคะ คนที่ตอ

ี๊

กับกริยาหยาบคายของเธอไม่ไหว ก่อนที่เสียงกรีดร้องจะดังลั่น

แบบนี้กับลิลลี่เลยเหรอ? อีอลิซ! ม

จิกหัวด่าผู้หญิงอีกคนที่อยู่ในซอกหลืบของหัวใจเขา เธอรู้

ียกอลิซ

วชี้หน้าด้วยกริยาดิบเถื่อน เขาจ้

ินหนีนะ ลิล

ปลบ เมื่อเขาพยายามปกป้องผู้หญิงอีกคน...

ไมค

คน ทั้งที่เธอพยายามทำทุกอย่าง แต่มันกลับไม่สามารถรั้งเขาไว้ได้เลย หรือ

ลลี่รู้ว่าผิดที่นอนกับคนอื่น แต่ลิลลี่ไม่ได้

งา คุณเอาแต่ทำงาน...

ยนอนกับม

องมึนงง ทั้งที่คิดว่าทำใจได้ แต่พอเอาเ

เรียกร้องความสนใจ อยากให้คุณหึง อยากให้คุณหวง แต่...ลิลลี่รู้ว่าวิธีนี้มันแสนโง

ยดอะไร เกลียดผู้หญิงแบ

ยายามสั่งสองแขนห้ามไม่ให้โอบกอดเธอเพียงเพราะควา

วรทำอย่

ั้ย?” ร่างบางถามย้ำกับอกแกร่

ๆ กอดลิลลี่ ลูบหัว

าเปลี่ยนไป แต่หล่อนก็ยังยินดีที่จะหลอกต

ยกัน แต่...ผมพยายาม

อเปล่าคะ ที่คุ

พรั่งพรูไปด้วยหยาดน้ำตา เอ่ยถา

นความผูกพันธ์ย่อมเเน่นแฟ้นเป็นธรรมดา จนบางครั้งเขาเริ่มเเยกไม่ออกว่

คำว่าแต่...มันค

ุกลับเบือนหน้าหนี เขาไม่พูดด้วย ไม่ต่อปากต่อคำเหมือ

มเรื่องทั้งหมดกันนะคะ ล

เริ่มก

ห่างกันสักพักจะดีกว่า ไว้ผม

ลำลึกไปกว่านี้ แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร เ

ตืดดด

อกเสียงใส่ทันที เมื่อ

้มกรอกมาตามสาย แต่น้ำเสียงนั้นกลั

กัน หัวใจเขาเต้นระส่ำ ความหวาดกลัวกำลังคืบคลาน เขาภาวนาขออ

ซท้อ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หวนรัก คืนปรารถนา
หวนรัก คืนปรารถนา
“วายุ : นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้จมอยู่กับอดีต เขาเป็นชายหนุ่มผู้คลั่งรัก ทว่าทิฐิทำให้เผลอทำร้ายคนที่รักที่สุด อลิสา : ดาราสาวที่พลาดพลั้งอุ้มท้องลูกของนักธุรกิจหนุ่ม แต่เขากลับผลักไส ไม่รัก มิหนำซ้ำยังกลับไปหาคนรักเก่าอีกด้วย ..................... "นอนกับฉันแค่คืนเดียว กล้าดียังไงมาพูดว่าเป็นเมียฉัน! เพราะถ้าเเค่คืนเดียว ฉันคงมีเมียไปค่อนโลกแล้ว" "แล้วถ้าอลิซท้องล่ะคะ! ท้อง! หมายถึงกำลังมีเด็ก...ที่ตอนนี้กำลังเป็นก้อนเลือดนอนนิ่งอยู่ในนี้"มือบางลูบไล้หน้าท้องแบนราบอย่างยั่วเย้า ก่อนจะยกยิ้มอย่างเป็นต่อ "....." วายุ จ้องสบด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ฝ่าเท้าหนัก ค่อยๆ สาวเท้าเข้าหาเธออย่างคุกคาม "เหตุผลแค่นี้ พอที่จะเป็นเมียคุณได้หรือยัง! "เสียงหวานท้าทายเขา ใบหน้างามเชิดรั้นอย่างถือดี ก่อนที่ปากอิ่มจะเบ้ออกน้อยๆ ด้วยความเจ็บปวด เพราะปลายคางมนถูกบีบจนน้ำตาเล็ด "อย่าคิดจะใช้เด็กมาต่อรองกับฉัน! เพราะฉันไม่ใช่พระเอกที่จะยอมเเต่งงานกับเธอเพียงแค่ทำผู้หญิงท้อง...ฉันบอกเอาไว้ตรงนี้เลย ฉันจะรับผิดชอบแค่เด็ก..ที่อาศัยท้องเธอมาเกิดเท่านั้น! "เสียงเข้มกระซิบเหี้ยม ก่อนมือหนาอีกข้างจะยกขึ้นกดหน้าท้องแบนราบนั้นเบาๆ เพื่อเป็นการย้ำเตือน! "แต่ลูกของฉันต้องการมีทั้งพ่อและแม่! "มือบางสะบัดเขาออกอย่างถือดี ก่อนจะตะโกนลั่นใส่หน้าเขา "หึ...ถามจริงๆ อยากให้ลูกมีพ่อหรืออยากได้ผัวจนตัวสั่นกันแน่! " .................... "จำไว้นะคุณยุ! วันนี้คุณอาจจะยังไม่ต้องการพวกเรา...ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าวันไหนที่เราไม่ต้องการคุณบ้าง แม้แต่วิญญาณของพวกเราคุณก็จะไม่ได้เห็น! "อลิสาตะโกนลั่นใส่หน้าเขาอย่างสุดทน ใบหน้างามเต็มไปด้วยน้ำตาทั้งสองข้างแก้ม "ปากดี " "ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ...พวกไร้ความรับผิดชอบ! " "อลิสา"เสียงเข้มกดต่ำ ใบหน้าคมขึงขัง อารมณ์ร้อนเริ่มเดือดพล่าน "เอากระโปรงไปใส่มั๊ยค่ะ บริจาคให้"เสียงหวานเอ่ยบอกเขา มือบางปาดน้ำตาก่อนจะยกยิ้มสมเพชส่งให้ "...." เพี๊ยะ! "หน้าตัวเมีย...คนสารเลว" "..." "อลิซเกลียดคุณที่สุด!"”