ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ

้วยตนเอง...ถึงแม้จะมิเต็มใจที่จะมาก็ตาม” หากมิใช่ว่าเร่งรีบให้ไปทำการรักษาและปรุงอาหารให้คนผู้นั้นได้กินเพื่อจ

ยัน...นอนยัน อย่างไรก็มิยอมไป หากมิพาท่านแม่และข้าวของทั้งหมดไปด้วย จากที่ต้อง

ัน...เสวีย

ท่านแม่ก็ใบหน้าซีดเผือดแล้ว เหมือนอยากจะพูดอันใดกับเขา

ูกกล่าวถึงดูท่าจะเป็นบุรุษ...ที่

รามิได้” ก็กล่าวไปอย่างนั้นเองแหละ ด้วยรู้ว่าสำหรับบางคนแล้ว...อำนาจอยู่ในมือ จะทำอันใดก็ทำได้ทั้งนั

านนอกรถม้าก็มีเสียงดังขึ้น ทำให้เก้าเทียนรุ่ยรีบยื่นมืออ

ข้าจะลงไปดูว่าด้านล่างน

อ้อร์เอ๋อ

นมิยอมให้ข้าเป็นอันใดไปเด็ดขาด...มิเป็นไรขอรับ ข้าเอาตัวรอดได้”

ม่หนีไปได้ด้วย” มิได้เชื่อมั่นในพลังของตนเองหรอกนะ หากเชื่อในบางสิ่ง

ด้วยนะเอ้

ร้อมรับมือกับเรื่องมิขาดฝัน เขากวาดตามองไปยังทหารผู้ติดตามที่หากจำมิได้ เมื่อแรกเริ่มเดินทางกันมีประมา

ึ้นขอรับท่า

ับขึ้นไปบนรถ

แม่ทัพจะมิเกรงกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น หากมิใช่เหล่าทหารผู้ติดตามที่ออกอา

้า อย่าให้ข้าต้อ

็วและรัดเข้าที่ข้อเท้าของนายทหารผู้โชคร้ายพร้อมกับดึงไปอย่างรวดเร็วเกินที่ว่าใครจะช่วยเหลือได้ทันและยังจะมาจากอีกหลายทิศทาง พุ่งตรงมาจุดมุ่งหมายคือทุกค

าและล้อขอรถม้าอย่างรวดเร็ว หากโชคดีที่รองแม่ทัพได้ทำการช่วยท่านแม่ได้ก่อนที่ท

นใด เจ้าล่ะเ

ตอนนี้หวาดกลัวจนตัวสั่น แม้จะพยายามข่มกลั้นความกลัวที่มีอยู่

มารดาก่อนจะรีบวิ่งไปเก็บดาบที่นายทหารผู้ติดตามทำ

้ข้าสักเท่าใด” เขากระซิบบอก ด้วยกลัวว่าเมื่อรองแม่ทัพหน้าตายนั่นได้ยินเข้า

ี่นี่กันดีกว่

ฝีมือดีเพียง ทว่าถูกโจมตีจากทุกทิศทางและมิยอมให้หยุดพักหายใจเช่นนี้ อย่างไรก็ต้องเหน็ดเหนื่อย

อให้ตนเองและท่านแม่ปลอดภัย แต่เวลาจวนเจียนเช่นนี้ สมองกลับตีบตัน ได

ิได้ มันต้องมีหนทางสิ...เข

ยนรุ่ยรีบบอกไปเมื่อตั้งสติได้แล้วใจสงบมากพอที่หู

ากรองแม่ทัพก็ยังมิคิดไถ่ถาม...ในตอนนี้ ด้วยกำลังเร่งจัดการกับเถาวัลย์ตามที่เขาบอก

ลย์เส้นหนึ่งที่มาจากด้านหลัง รัดท่านแม่และดึงท่านแม่ไปต้นไม้ต้นหนึ่งที่ตอนน

ยวกับท่านแม่ของข้า...คืนท่านมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!” เก้าเทียนรุ่ยเอ่ยด้วยเ

่มน้อยนี่เ