icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ

เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ

icon

บทที่ 1 โชคชะตาเล่นตลก

จำนวนคำ:1116    |    อัปเดตเมื่อ:10/05/2023

ได้เล่นตลกกับเ

เธอมาสักสิบชาติ อย่าง ธีธัช ลูเซียโน่ เฉิน ลูกชายคนรองของ คุณนรา ผู้เป็นแม่สามีของ วาสิฏฐี เพ

้ยงของเธอก็ไปป่วนงานจนทำให้เธอต้อง ตกกระไ

างแผนไว้ แต่เมื่อเธอกับธีธัชอยู่กันตามลำพังและได้ทำข้อตกลงระหว่างกัน เธอก็คือ สาวใช้ ของเขาดีๆ

สิ่งที่เธอจะไม่ยอมแน่ๆ เลยก็คือ เสียหน้า ยอมให้สามแม่ลูกนั่นดูถูกเหยียดหยาม ตั้งแต่ที่ เจ้าสัววีระ โชคสุขเกษม บิดาของเธอแต่งงานใหม่กับนางรตี พร้อมทั้งได้นำพานางรตีกับลูกสาวทั้งสองคือ รสา กับ ราศี เข้ามาในบ้าน ชีวิต

ต้องหางานทำเอง เลี้ยงดูตัวเอง และต้องยืนให้ได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง เธอไม่อาจจะหวนกลับไปอย่างคนสิ้นไร้ศักดิ์ศรี ให้สามแม่ลูกนั่นดูถูกเหยียดหยามเธอได้ และก็ไม่อาจจะยอมพ่ายแพ้แก่โชคชะตาในครั้งนี้ ดังนั้นการที

้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวยน้า..” วี

งน้ำแล้วไม่ใช่หรือไง รีบไปทำงาน อ

งสูงตระหง่านของ คู่หมั้น แต่เพียงในนาม ที่ยืนอิงกรอบประตูกอดอกมองเธอด้วยแววตาของเจ้านาย ผู้อ

้ค่ะ ได

ี่เธอแทบจะพังมันด้วย หวังว่าวันนี้ฉันคงได้กินข

ี้เขายังไม่ได้กินอาหารเที่ยงเลยทั้งที่จะบ่ายสองเข้าไปแล้ว นั่นก

้าหิวมากนักทำไมไ

เดินออกไปอย่างฉุนเฉียว ดวงตากลมโตวาววั

อย่าม

้า แล้วเดินกระแทกเท้าไปล้างห้องน้ำและมาจัดเก็บห้องครัว ที่ข้าวขอ

ชะตากรรมในช่วงวัยเบญเพสอยู่ เทวดาฟ้าดินช่างโหดร้ายกับว

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ
เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ
“"นอน.. นอนบนเตียงเดียวกันนี่นะ" ธีธัชไม่ตอบแต่พยักหน้ารับช้าๆ "แล้ว.. แล้วทำไมคุณไม่ใส่เสื้อล่ะ" ใบหน้านวลแดงก่ำมองเขาอย่างระแวง ธีธัชซ่อนยิ้มในหน้า "ก็เพราะว่า... เธอเป็นคนถอดน่ะสิ" "เหลวใหล.." วีรนุชตาเหลือกไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน "นอกจากเธอจะเป็นคนที่ถอดเสื้อผ้าฉันแล้ว เธอก็ยังกอดฉันไว้ทั้งคืนอีกด้วย ยังไม่พอ เธอยัง.." "พอๆๆ ไม่ต้องพูด ไม่อยากฟัง ถอยออกไปเลย" หญิงสาวหลับตาลงพร้อมทั้งปิดหูทั้งสองข้าง ใบหน้าแดงก่ำ ธีธัชหัวเราะชอบใจ แต่ไม่อยากแกล้งให้เธออายมากไปกว่านี้จึงลุกขึ้นแต่โดยดี และเมื่อร่างสูงใหญ่ลุกไปยืนข้างเตียง วีรนุชก็ต้องรีบปิดหน้าหวีดร้องออกมาอีกรอบเมื่อเขารั้งเอาผ้าห่มไปด้วย และเธอก็พบว่า ตัวเองก็เปลือยเปล่าไม่แพ้กัน "กรี๊ดดดด คนบ้า คุณทำอะไรฉันเนี่ย.." และเธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะชอบอกชอบใจของเขาดังเข้าหูมาให้ได้อับอาย "อยากฟังไหมล่ะว่าเมื่อคืนเราทำอะไรกันบ้าง" "ไม่ ไม่ฟัง.. คนบ้า อ๊ายยยย... เอาผ้าห่มคืนมานะ ว้ายยยยย..." วีรนุชกรีดร้องออกมาเมื่อธีธัชกระชากผ้าห่มที่เธอใช้คลุมร่างกายอยู่ออกไปเหมือนแกล้ง... ส่วนคนที่แกล้งจนเธอได้อายนั้นก็หัวเราะชอบอกชอบใจ”