icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ

บทที่ 7 ไม่นับอยู่ในสัญญา

จำนวนคำ:1015    |    อัปเดตเมื่อ:10/05/2023

หนว่าล่องเรือเที่ยวสามเดือน หลังจากน

นกลับไปจัดการด้วยตัวเอง แต่หลังจ

ห้ฉันรอที่นี่ก็ได้นะ

อยบริการ 24 ชม. และงานนอกเหนือ

นะ.. แบบ

าย คือคนที่สามารถเปลี่ยนแ

เปรียบสิ ไม่ได้ๆ

นเสียชื่อเสียหน้าแค่ไหน ฉันไม่เอาเรื่องเธอก็ดีแค่ไหนแล้ว หากคุณแม่รู้ว่าหนู

เธอคืนนั้น ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะต้องเผชิญกับอะไรบ้าง เขาไม่เอาเรื่องที่เธอเมาเละเทะมาป่าวประกาศก็นับว่าดีเท่าไหร่แล้ว เพราะเ

นอะไรไม่มีน้ำใจ.

ม่ว่าทีข้าเอ็งอย่าโวยไง..” ธีธัชกอดอกมองอย่างเหนือกว

้งเยอะแล้ว น่าจะอภัยให้ฉันได้แล้วนี่ นะๆ ให้อภัยฉันเถอะ ฉันส

เพื่อให้เขาเห็นถึงความจริงใจของเธอ แต่ดูเหม

ม่

ำ คุณมันคนไ

วตาที่เต็มไปด้วยความขบขันของธีธัชที่มองตามไป รอยยิ้มน้อยๆ ก็ผุดขึ้นที่มุมปาก

ตับเลยดี

หลังงาม เพราะว่าเขามีงานด่วน ธีธัชเข้าไปที่สำนักงานสาขาของตนอยู่ครึ่งค่อนวันดูท่าทางเคร่งเครียด และเธอก็นั่งรอเขาให้องท

ว ทั้งเรือ ทั้งรถ ทั้งเครื่องบินก็มาจอดรอรับ ทุกอย่างในชีวิตของเขาช่างเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ไม่เหมือน

่เคยได้เอาใจใส่ท่านด้วย แต่จะให้กลับไปก็ไม่ได้เพราะมีเรื่องที่ยังกินแหนงแคลงใจกับท่านอยู่ อีกทั้ง

ด้เหมือนเคยนั่นล่ะ

ธัช กลิ้งไปกลิ้งมาหลายตลบเจ้าของห้องก็ไม่ออ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ
เพลิงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ
“"นอน.. นอนบนเตียงเดียวกันนี่นะ" ธีธัชไม่ตอบแต่พยักหน้ารับช้าๆ "แล้ว.. แล้วทำไมคุณไม่ใส่เสื้อล่ะ" ใบหน้านวลแดงก่ำมองเขาอย่างระแวง ธีธัชซ่อนยิ้มในหน้า "ก็เพราะว่า... เธอเป็นคนถอดน่ะสิ" "เหลวใหล.." วีรนุชตาเหลือกไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน "นอกจากเธอจะเป็นคนที่ถอดเสื้อผ้าฉันแล้ว เธอก็ยังกอดฉันไว้ทั้งคืนอีกด้วย ยังไม่พอ เธอยัง.." "พอๆๆ ไม่ต้องพูด ไม่อยากฟัง ถอยออกไปเลย" หญิงสาวหลับตาลงพร้อมทั้งปิดหูทั้งสองข้าง ใบหน้าแดงก่ำ ธีธัชหัวเราะชอบใจ แต่ไม่อยากแกล้งให้เธออายมากไปกว่านี้จึงลุกขึ้นแต่โดยดี และเมื่อร่างสูงใหญ่ลุกไปยืนข้างเตียง วีรนุชก็ต้องรีบปิดหน้าหวีดร้องออกมาอีกรอบเมื่อเขารั้งเอาผ้าห่มไปด้วย และเธอก็พบว่า ตัวเองก็เปลือยเปล่าไม่แพ้กัน "กรี๊ดดดด คนบ้า คุณทำอะไรฉันเนี่ย.." และเธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะชอบอกชอบใจของเขาดังเข้าหูมาให้ได้อับอาย "อยากฟังไหมล่ะว่าเมื่อคืนเราทำอะไรกันบ้าง" "ไม่ ไม่ฟัง.. คนบ้า อ๊ายยยย... เอาผ้าห่มคืนมานะ ว้ายยยยย..." วีรนุชกรีดร้องออกมาเมื่อธีธัชกระชากผ้าห่มที่เธอใช้คลุมร่างกายอยู่ออกไปเหมือนแกล้ง... ส่วนคนที่แกล้งจนเธอได้อายนั้นก็หัวเราะชอบอกชอบใจ”