icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทาสสวาทรักต้องห้าม

บทที่ 3 ตอนที่ 2. ความจริงมักโหดร้ายเสมอ

จำนวนคำ:1142    |    อัปเดตเมื่อ:07/06/2023

่ควรเป็นแ

นอก ท้องฟ้าดำมืด มีเสียงฟ้าร้องเป็นระยะ เส

่อยากขับรถฝ่าฝนออก

าผิดห้องค่ะ นี่ห้องนอนฉั

งสีหน้าไร้ความรู้

ตรงหน้าเก็บความรู้สึกเก่ง หล่อนซ่อนอะไ

ลือบตามองเมษาด้วยคิ้วที่ขมวดน้อยๆ “ทำไมคุณไม่ย

ธอไม่คิดว่าปกป้องจะยอมพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงแบบน

้องคอยเป็นห่วง” ข้อแก้ตัวของเธอฟังไม่ขึ้น เม

ดการเป็น

นิทสนมระหว่างน้องสาวกับปกป้อง ความรู้สึกนั่นบั่นทอนกำ

าพร้อมกับ

่าจะมีเสียงชื่นชม มายากลับได้รับโอกาสดีๆ ไปแบบง่ายดาย

ายกับเมษ

นลำคอ และเขาก็ไม่

ปกป้องเว้นระยะห่างจากเธอจนเห็นได้ชัด เมษาจ

เธอ มันออกจะเกินเลยไปหน่อย เธอรู้ว่าชายตรงหน้าไม่มีทางปริปากพูดให้คนอื่นได้ยิน แต่การกันไว้ ก็ปลอดภ

ีนะ ผ

ิงที่เคร่งครัดในระเบียบ ไม่น่าเชื่อว่าห้องนอนของเธอจะหวานได้แบบนี้ เขาเห

ปจากสายตา เธอเดินกลับเข้าห้อง ตั้งใจจะนอนพักให้เต็มตา แต่

มีแค่เธอกับป

ขาไม่ได้มาที่นี่เพราะเธอหรอกนะ เขามาเพราะเขาเกรงว่าตัวเองจะมีอันต

ำให้ตัวเองเจ

จะเปลี่ยนไปนั่นแหละ “เห้อ!!” เสียงถอนหายใจดังท่ามกลางความมืด เพราะเมษ

อควรจัดก

ด้ เธอกลัวว่าสักว

เป็นหายนะ

งกว่านี้ หากเธอเลือกที่จะหลบหน้าเพื่อ

องเลยไปที่โต๊ะทำงานที่ยังมีดวงไฟเปิดอยู่ เมษาเบี่ยงปลายเท้าลงยืนท

่วโมงในการอ่านทบท

ริ่มต้นทำงานในที่ทำงานใหม่ แ

่ค่อนข้างใจร้ายกับเธอไปสักหน่อย เธอคงไม่มีวันลืมวันแห่งความเศร้านี้

ดลงบนช่องว่างนั่น

อกทางนี้ เพื่อต

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสสวาทรักต้องห้าม
ทาสสวาทรักต้องห้าม
“สมมุตินะหากย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ อยากย้อนกลับไปไหมนะ ที่ผ่านมาแน่ใจใช่ไหมว่าไม่มีอะไรอยากแก้ไขทุกช่วงในช่วงชีวิตที่ผ่านมา แล้วหากแก้ได้ อยากแก้ไขอะไรมากที่สุด? มันเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบจริงจังหรอก เพราะในความเป็นจริงเราทุกคนไม่สามารถย้อนเวลาได้เลย สองสิ่งในชีวิตที่เรียกคืนไม่ได้เลย คือ...เวลา และสายน้ำ สายน้ำไหลไปแล้วก็ไหลไป เวลาเดินหน้าไปไม่มีวันจบสิ้น เหมือนเมษาไง เธอตกลงไปในขุมนรก ทันทีที่ความจริงเปิดเผย เมษาไม่ใช่คนผิดสักหน่อย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะ 'ผู้ชายเลวคนนั้น' มันเป็นความเลวร้ายเดียวที่เมษาไม่ได้อยากให้เกิด 'ท้อง' เมษาไม่ได้ตั้งใจให้ตนเองเป็นแบบนั้น มันคือความผิดพลาดร้อยเปอร์เซ็นต์ หากเป็นไปได้ เมษาอยากย้อนกลับไปในอดีต เพื่อแก้ความผิดพลาดครั้งนั้น หากเธอ 'สู้' มากกว่านี้ จุดจบเธอคงไม่มาอยู่ที่ตรงนี้หรอก เมษาถูกตราหน้าว่า 'แย่ง' ทั้งที่ความจริงเมษาต่างหากคือ 'เหยื่อ'”