icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทาสสวาทรักต้องห้าม

บทที่ 4 ตอนที่ 3. มันคือความหลังที่ยากจะลืม

จำนวนคำ:1131    |    อัปเดตเมื่อ:07/06/2023

่ทว่า...หากคนในครอบครัวเธอล่วงรู้ความคิดของเธอเข้

เธอยกมือขึ้นคลึงเหนือหว่างคิ้ว ฟัง

ุ่ง เมษามัก

เมษาลืมไป ครอบครัวของเธออพยพไปอยู่บ้านหลังใหม่ที่ปกป้องซื้

าพึมพำ ยกมือลู

ันคือความหล

นไม่เป็นเวลา ทั้งที่ควรรักษาสุขภาพตัวเองให้ดี ในฐานะที่เป็นผ

ยครั้ง จนเกือบ

เธอจะดูแลตัวเองและ

ห่วงตัวเอง จะมี

ื่อไปที่ครัว อาจจะมีอาหารแห้งเหลือทิ้งไว้ในตู้ นั่

...เมษาก

้น ดูได้จากแสงไฟในห้องครัวนั่นไง แม้เขาจะเปิดแค่โคมไฟข

อควรถอยหลังกลั

นี่คือบ้านของเธอนะ’ ในใจเมษาคิดแบบนั้น เธอไม่ได้ย่องเข

งอุทานดึงสายตา

งหากเทียบกับขนาดตัวของเขามันไม่เหมาะสักนิดเดียว คงเป็นชุดคลุมหลังอาบน้ำของมายาก็เป็นได้ พอมาอยู่บนร่างกายของ

อนกันเหรอ?” ปก

าคำพูดของต

อ เงาตะคุ่มๆ นั่นทำให้เขาเกิดความรู้สึกแปลกๆ ไม่คิดเหมือนกันว่าพี่ส

อยไว้บนผิวโต๊ะ เขาไม่อยากให้หญิงตรงหน้ารู้ ความคิดของเขาในตอนนี

ราะฤทธิ

งว่าง ความคิดของเ

ะไรตกถึงท้องค่ะ” เมษาเปรยลอย

ทำให้เขาตาพร่า แสงที่ส่องผ่านร่างกายของเมษา ทะลุผ่านเ

นั่น เมษาไม่ได้

้องเคยเห็นและสัมผัส ปลายจงอยถันที่ตั้งชูชันดันเนื้อผ้าแทบทะ

ดคิดสัปดนพ

าไม่ควรแตะต้องเป็นอย่างยิ่ง หากเขาหวังท

ป้องใจหายวูบ แสงสะท้อนนั่นเป็นรูปเง

ตอนที่ผุดลุกขึ้นยืนและเ

ปใกล้ เมษาตัวแข็งทื่อ เธอเบิกตาโตตอนที่ปกป้องจับเธอหมุน

งนสนเท่ห์ “คุณปกป้องคะ อย่า...” เส

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสสวาทรักต้องห้าม
ทาสสวาทรักต้องห้าม
“สมมุตินะหากย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ อยากย้อนกลับไปไหมนะ ที่ผ่านมาแน่ใจใช่ไหมว่าไม่มีอะไรอยากแก้ไขทุกช่วงในช่วงชีวิตที่ผ่านมา แล้วหากแก้ได้ อยากแก้ไขอะไรมากที่สุด? มันเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบจริงจังหรอก เพราะในความเป็นจริงเราทุกคนไม่สามารถย้อนเวลาได้เลย สองสิ่งในชีวิตที่เรียกคืนไม่ได้เลย คือ...เวลา และสายน้ำ สายน้ำไหลไปแล้วก็ไหลไป เวลาเดินหน้าไปไม่มีวันจบสิ้น เหมือนเมษาไง เธอตกลงไปในขุมนรก ทันทีที่ความจริงเปิดเผย เมษาไม่ใช่คนผิดสักหน่อย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะ 'ผู้ชายเลวคนนั้น' มันเป็นความเลวร้ายเดียวที่เมษาไม่ได้อยากให้เกิด 'ท้อง' เมษาไม่ได้ตั้งใจให้ตนเองเป็นแบบนั้น มันคือความผิดพลาดร้อยเปอร์เซ็นต์ หากเป็นไปได้ เมษาอยากย้อนกลับไปในอดีต เพื่อแก้ความผิดพลาดครั้งนั้น หากเธอ 'สู้' มากกว่านี้ จุดจบเธอคงไม่มาอยู่ที่ตรงนี้หรอก เมษาถูกตราหน้าว่า 'แย่ง' ทั้งที่ความจริงเมษาต่างหากคือ 'เหยื่อ'”