เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

แค่อยากให้รักหวนคืน

บทที่ 3 ตอนที่ 3

จำนวนคำ:1320 | อัปเดตเมื่อ：11/07/2023

รักอยู่นานจนถึงช่วงบ่าย หญิงสาวก็ขอตัวกลับคอนโด เพราะคิดว่า

ถึงเนื้อวัว และวัตถุดิบหลายอย่าง

วงบ่ายอยู่กับพิริ

อิ่มหนำแล้ว หล่อนก็จะปล่อยให้เขานอนหลับ และก็จะ

และขอบคุณหล่อนด้วยจู

แก้มนวลก็มีสีเลือดขึ

แค่ได้อยู่กับเขา แม้

ใต้คอนโด หล่อนมองหารถยนต์สีดำราคาแพงของพ

ยังไม่มา

ๆ จางหายไป เมื่อพบว่าพิ

กับ... คู่หมั้น ของเขา

ย ชาติตระกูลดีทัดเทียมกับพิริยะ ที่ผู้ให

เมื่อไหร่ ผมก็ต้องแต่ง คุณห้ามมีปัญหาห

เข้าใจดีทุ

ิงว่านอนสอนง่ายแบ

ชื่นชมของเขา แต่ภายในอ

่เสร็จธุระกับคู่ห

นเลือกเอง จากนั้นก็ลงไปจากรถ หยิบวัตถุดิบสำหรับแกงพะแ

คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดอ่านข้อควา

้แต่จะส่งข้อความม

เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา หล่อนไม่กล้าแม้แต่จะแสดงความ

ส่ตู้เย็นเรียบร้อยแล้ว หล่อนก็เดินมาทิ้

มาจากโพรงจมูกและริ

สร้างปัญหาใดให้กับพิริยะ แต่ตอนนี้ภายใน

าเขากำลังท

ติดต่อหล่อนก

า ลังเลอยู่หลายครั้ง แต่ในที่สุ

อยู่เหรอ

งพะแนงเนื้อของโปรดใ

คิดถึงคุณห

่หล่อนส่งไปหาพิริยะ แต่ก็ไ

พิชาเฝ

ับหน้าจอของโทรศั

อความจากช

ล่อนทั้งรัก

ิ้

ไลน์ดังขึ้น หล่อนลนลานเปิดเข้าไปในแอปพลิเคชั่นไลน

น หัวใจเต็มไปด้วยค

ยุ่ง

ผม ห้ามก้าวก่ายว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ ผมไม่ชอบ และไม่ต้องบอกว่

หยียด เขาก็ส่งสติ๊กเกอร

ไป หัวใจจุกไปหมดเพราะคำ

ไม่รู้ตัว มันคือน้ำตาแห่งความน้

พนักด้านหลังของโซฟ

บของหล่อน

องเขาไม่เคยมีห

ความสัมพันธ์นี้ให

่อคุณหมอไม่ต้องการฉั

นที่พ่อแม่ของคุณหมอเลือกให้ ส่วนแก

านี่นิด... ฉั

สิ่งเดียวที่ฉันจะทำได้ก็คือ คอยป

ฉันก็ขอบคุณ

นไม่เคยจาง แต่มันก็ไม่เคยทำให้หล่อนใจแข็งพอท

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

แค่อยากให้รักหวนคืน

เนื้อนวล โรแมนติก

“+++ เมื่อนางบำเรอที่คิดว่าเป็นของตายหายไป เขาจึงรู้ใจของตัวเอง +++ "จะกลับแล้วเหรอคะ" "พรุ่งนี้ผมมีนัดกับ น้องลียา แต่เช้าน่ะ ถ้าผมค้างคืนที่นี่ ผมอาจจะตื่นเช้าไม่ไหว" แววตาของเขายังคงมองหล่อนไม่วางตา "คุณก็รู้ใช่ไหมว่าถ้าผมอยู่กับคุณ ผมไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่ เอาเป็นว่า คืนพรุ่งนี้ผมจะมาหาคุณก็แล้วกันนะ ผมไปล่ะ" แล้วบุรุษรูปงามดั่งเทพเจ้าปั้นแต่งก็โน้มหน้ามาจูบแก้มนวลที่มีสีเลือดฝาดของหล่อนเบาๆ แต่ถึงแม้จะถูกสัมผัสเพียงแผ่วเบา แต่ไออุ่นจากปลายจมูกของเขาก็ทำให้หล่อนสะท้านไปทั้งหัวใจ ยิ่งอยู่ใกล้เขา หล่อนก็ยิ่งตกหลุมรักเขามากขึ้นทุกวันๆ "นอนพักนะ เอาไว้พรุ่งนี้ผมจะโทรหา" "ขับรถดีๆ นะคะ และถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป ถึงบ้านแล้วไลน์มาบอกพิชาบ้างนะคะ พิชาจะได้รู้ว่าคุณถึงบ้านโดยปลอดภัยน่ะค่ะ" เขาระบายยิ้ม ซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์เหลือเกิน ไม่มีผู้หญิงคนไหนห้ามใจไม่ให้ลุ่มหลงคุณหมอหนุ่มรูปงามอย่างพิริยะได้หรอก โดยเฉพาะหล่อน ที่หลงใหลเขาจนหัวปักหัวปำเลยทีเดียว "ถ้าผมไม่ลืมนะ" หล่อนหน้าเจื่อนลง ก่อนจะฝืนยิ้มตอบรับเขาออกไป "ถ้าลืมก็ไม่เป็นไรค่ะ" คำตอบของเขาตรงไปตรงมา ไม่เคยรักษาน้ำใจของหล่อนเลย แต่ก็อย่างที่เขาเคยบอกเอาไว้นั่นแหละ เขาจะทำทุกอย่างตามความรู้สึก ดังนั้นถ้าหล่อนรับไม่ได้ก็เดินออกไปได้เลย เขาอนุญาต... แต่หล่อนก็ยังไม่ยอมไปไหนเสียที... ยังคงอยู่เป็นนางบำเรอของเขา รอเสี้ยวเศษความใคร่จากเขาอย่างไร้ยางอาย”