icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ蕭何的時空穿梭

บทที่ 3 ตอนที่ 1 สู่ขอเสี่ยวเหอ (ต่อ)

จำนวนคำ:2088    |    อัปเดตเมื่อ:04/08/2023

เหอกลับเอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตา จนแม่สื่อต้องเร่งอีกครั้ง หล

ลังทุบอกข้างซ้าย แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร รอจนเย็นก็ออกไปพร้อมสาวใช้และแม่สื

กคลื่นไส้จะอาเจียนกับสายตาของเขาที่มองอย่างโลมเลียไม่ปิดบัง เสี่ยวเหอจึงเอาแต่ก้ม

ห่างๆ เพื่อให้คู่หมั้นได้คุยกันอย่างใกล้ชิด เสี่ยวเหอก็เอาแต่เดินก้มหน้า ไม่สนใจจะคุยกับคู่หมั้นแม้อีกฝ่ายจะพยายามชวนคุยแล้ว แต่สุดท้า

อยขอโทษฝ่ายชายก็น่าจะได้ เสี่ยวเหอจึงเดินกลับทางที่ผ่านมา แต่เพราะผู้คนเยอะมากและไม่แน่ใจว่าตอนนี้อยู่ที่ใดกันแน่ เสี่ยวเหอเป็นคุณหนูบ้านนอกที่ไม่ค่อยได้เข้าตัวอำเภอ ไม่ต้องคิดว่าตอนนี

แกะมือแข็งแรงที่ลากตัวเองอยู่ เสี่ยวเหอแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ แต่พอเงยหน้ามอง กลับจำได้ว่าคนตรงหน้าคือชิงถิง แม้เขา

กับเจ้าหมูตอนนั่นหรือ?"

าใกล้จะไหลออกมา ชิงถิง

างลงจางลง จนในที่สุดก็มืดสนิท แต่ชิงถิงกลับยังคงลากให้เสี่ยวเหอเดินต่อไป ผ่านไปนานเสี่ยวเหอถึงเริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังทำอะไร

บไปแล้ว” เส

งไม่เห็นว่าชิงถิงทำหน้าโกร

โง่หร

โกรธมากเช่นนี้สักครั้ง ปกติเขาไม่ค่อยยิ้มแต่ก็ไม่เคยตะคอกใส

งอีก ทำให้เสี่ยวเหอเริ่มร้องไห้น้ำตาไหล ก่อนจะส่งเสียงร้องไห้ดังๆออกมา เสี่ยวเหอร้องไห้อยู่นาน ไม่มีเสียงปลอบใจจากชิงถิง นาง

เช็ดน้ำตาตัวเองลวกๆ ถึงแม้จะยังมีเสี

ลอดชีวิตเอง” เสียงของชิงถิงดังผ่

อย่างก็ทำให้นางไม่กล้าแม้แต่จะคิด กลัวท่านพ่อท่านแม่จะเสียใจ ยิ่งนึกถึงคืนที่พี่สาวหนีออกจากบ้าน นึกถึ

สี่ยวเหอ

ไปไม

ใส่นางอีก มือก็ยังไม่ยอมปล่อย ทั้งสองคนไ

เสี่ยวเหอกลับมาที่โรงเตี๊ยม และเ

บชิงถิง

้าจะพาจ้าหนี คิดอีกที คิดใ

แต่ก็คล้ายๆจะบังคับให้นางตอบตกลง ในน้ำเสียงยังเต็มไปด้ว

ยจะโกรธขึ้

กับเจ้าหมูตอนนั่

ดื้อตรงหน้าดี สุดท้ายเขาเหมือนตัดสินใจบางอย่าง ดึงเสี่ยวเหอมาจูบ

ไร แต่ข้ายอมให้เจ้าแต่ง

รู้สึก ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ทุกอย่างประเดประดังเข้ามาเร็วมากจนนางตั้งต

หน หรือนอนหลับไปเมื่อใด แต่รุ่งขึ้นสาวใช้จื่อรั่วเห็นนางออกมาจากห้องพักก็ตกใจม

ามหาอยู่ทั้งคืน ต่อไปอ

และรู้สึกผิดอย่างมาก โดยไม่ทันส

จื่อรัวและแม่สื่อก็เตรียมกลับบ้าน ระหว่า

น ตกเนินเขาเล็กๆ ไม่เป็นไรมาก เสี่ยวเหอสงสาร จึงลับห้องตัวเองเพื่อเอายาไปให้จื่อรั่ว ระหว่างทางเจอกับพี่หลันเหมยที่กำลังจะ

หมย” เสี่

างหอบยามาเยอะห

หน้าเสี่ยวเหอ คงรู้สึกผิดที่ทำเรื่องเช่นนั้นไป

่ะ ตัวฟกช้ำเต็มไปหมด ข้าเลยจะเอายาไปใ

าวกลับโ

นนี้!” หลันเหมยพู

ทุบทิ้งโยนทิ้งทั้ง

ากสนใจเจ้

เปิดรับโบนัส

เปิด
 การเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ蕭何的時空穿梭
การเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ蕭何的時空穿梭
“เสี่ยวเหอเห็นคนรักตายต่อหน้าต่อตา นางแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่นางโชคดีที่มีโอกาสข้ามเวลา หรือข้ามภพ นางเองก็ไม่แน่ใจ ทำให้นางได้มาเจอคนที่นางรักอีกครั้ง แต่...เหตุใดผู้อื่นเขาข้ามเวลาย้อนภพกันคนละครั้งสองครั้ง แต่พอเป็นนางกลับต้องข้ามเวลากันทุกครั้งที่นางตื่น ทุกเช้านางจะต้องมานั่งลุ้นว่าตัวเองจะอายุเท่าไหร่ เดินทางไปที่ใด ภพนี้ที่นางอยู่ ยังเป็นภพชาติเดิมหรือไม่ ชิงชิงของนางนั้น ตอนเด็กๆยังน่ารักน่าชัง เหตุใดพอโตแล้วถึงได้ขี้โมโหอารมณ์ร้อน เป็นเพราะนางต้องข้ามเวลาทุกวันจึงทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายเข้าใจผิดกันมากมาย บางวันก็เดินทางไปในช่วงที่ชิงชิงอายุ 2-3 ขวบ น่ารักน่าหยิก แต่บางวันเดินทางไปตอนที่เขาอายุ 40 กว่า แก่คราวลุง เสี่ยวเหอยังเข้าใจผิดว่าชิงชิงของนางเป็นท่านตา! ยังมีอยู่วันหนึ่งที่นางข้ามเวลาไปตอนเขาอายุ 19 ปี เขาทั้งโมโหทั้งโกรธเคืองนาง จับนางกลืนกินทั้งๆที่นางไม่ยินยอม เหตุใดชิงชิงของนางจากเด็กน้อยน่ารัก ทักเมื่อไหร่ก็หน้าแดง วันนี้จึงกลายเป็นเจ้าคนบ้าคลั่งราวกับหมาบ้าเช่นนี้ไปได้เล่า เสี่ยวเหอไม่เข้าใจจริงๆ *บางส่วนจากในเนื้อเรื่อง เสี่ยวเหอไล้มือไปตามเส้นเลือดแขนของเขาอย่างหลงใหล ก่อนจะไล่ไปที่คอ เห็นชิงชิงกลืนน้ำลายก็รู้สึกว่าตัวเองคอแห้งๆ เหมือนกัน อยากจูบเขาแต่ก็ไม่กล้า แต่เพราะท่าทางที่นั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาเช่นนี้ ถ้าแค่ขยับเข้าไปอีกนิด ริมฝีปากของนางก็จะแตะโดนตรงคอของเขาพอดี เสี่ยวเหอนึกถึงวันเข้าหอที่เขาพรมจูบไปทั่วลำคอของตัวเอง ก็เลยแกล้งทำเป็นซบลงตรงไหล่ของเขาเสียเลย รู้สึกไม่ได้รับความยุติธรรมที่เขาทำได้ แต่ตัวเองทำไม่ได้ 'เหมือนจะไหล่กว้างขึ้นมาก' นางแอบคิด ชิงชิงที่อายุมากขึ้นก็ยังคงดูดี ริมฝีปากที่แตะผิวของเขาก็รู้สึกร้อนผ่าว เลยลองขยับเบาๆ จู่ๆ เสี่ยวเหอก็รู้สึกเหมือนเป็นชายที่พยายามแอบกินเต้าหู้สาวน้อย จึงเงยหน้าขึ้นเพราะรู้สึกผิด แต่กลับเห็นสายตาที่แทบเผาไหม้ของชิงชิงมองตรงมา ร้อนแรงดังเช่นปกติที่เขาเป็น นางก็เหมือนจะจำได้ว่าตอนนี้ทั้งสองคนแต่งงานกันแล้ว เสี่ยวเหอเลยคิดว่าสามีภรรยากัน แค่นี้ไม่เรียกกินเต้าหู้หรอกมั้ง ทำใจกล้าเข้าไปจูบปากเขาเสียเลย แต่เหมือนชิงชิงจะรออยู่แล้ว จูบไปจูบมาก็เหมือนจะขยับไม่ทันเขา เลยใช้สองมือคล้องคอเขาเอาไว้เพื่อพยุงตัวเองและสะดวกต่อการกลืนกินลิ้นของเขาด้วยเช่นกัน ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นชิงชิงที่ดูดกลืนลิ้นของนางก็ตาม”
1 บทที่ 1 แนะนำตัวละคร2 บทที่ 2 ตอนที่ 1 สู่ขอเสี่ยวเหอ 3 บทที่ 3 ตอนที่ 1 สู่ขอเสี่ยวเหอ (ต่อ)4 บทที่ 4 ตอนที่ 2 แย่งชิงสามี5 บทที่ 5 ตอนที่ 2 แย่งชิงสามี (ต่อ)6 บทที่ 6 ตอนที่ 3 เข้าหอ7 บทที่ 7 ตอนที่ 3 เข้าหอ (ต่อ)8 บทที่ 8 ตอนที่ 4 ความจริง!9 บทที่ 9 ตอนที่ 4 ความจริง! (ต่อ)10 บทที่ 10 ตอนที่ 5 ข้ามน้ำ ข้ามเวลา!11 บทที่ 11 ตอนที่ 5 ข้ามน้ำ ข้ามเวลา (ต่อ)12 บทที่ 12 ตอนที่ 6 ชิงถิงยังไม่ตาย!13 บทที่ 13 ตอนที่ 6 ชิงถิงยังไม่ตาย! (ต่อ)14 บทที่ 14 ตอนที่ 7 กฎการย้อนเวลา15 บทที่ 15 ตอนที่ 7 กฎการย้อนเวลา (ต่อ)16 บทที่ 16 ตอนที่ 8 ของแทนใจ17 บทที่ 17 ตอนที่ 8 ของแทนใจ (ต่อ)18 บทที่ 18 ตอนที่ 9 กินเต้าหู้19 บทที่ 19 ตอนที่ 9 กินเต้าหู้ (ต่อ)20 บทที่ 20 ตอนที่ 10 คำสัญญา (NC)21 บทที่ 21 ตอนที่ 10 คำสัญญา (NC) (ต่อ)22 บทที่ 22 ตอนที่ 11 ไม่ทำก็ไม่ทำ23 บทที่ 23 ตอนที่ 11 ไม่ทำก็ไม่ทำ (ต่อ)24 บทที่ 24 ตอนที่ 12 เจ้าเริ่มก่อน!25 บทที่ 25 ตอนที่ 12 เจ้าเริ่มก่อน! (ต่อ)26 บทที่ 26 ตอนที่ 13 เจอคนแก่ยังดีกว่าคนหนุ่ม!27 บทที่ 27 ตอนที่ 13 เจอคนแก่ยังดีกว่าคนหนุ่ม! (ต่อ)28 บทที่ 28 ตอนที่ 14 ชิงชิงเข้าใจผิด29 บทที่ 29 ตอนที่ 14 ชิงชิงเข้าใจผิด (ต่อ)30 บทที่ 30 ตอนที่ 15 กลืนกิน กักขัง!31 บทที่ 31 ตอนที่ 15 กลืนกิน กักขัง! (ต่อ)32 บทที่ 32 ตอนที่ 16 ไม่รักหยก ถนอมบุพผา33 บทที่ 33 ตอนที่ 16 ไม่รักหยก ถนอมบุพผา (ต่อ)34 บทที่ 34 ตอนที่ 17 ข่มขู่แม่ทัพ 35 บทที่ 35 ตอนที่ 17 ข่มขู่แม่ทัพ (ต่อ)36 บทที่ 36 ตอนที่ 18 ที่แท้เป็นนางที่สารเลว37 บทที่ 37 ตอนที่ 18 ที่แท้เป็นนางที่สารเลว (ต่อ)38 บทที่ 38 ตอนที่ 19 ทุกอย่างหยุดลง39 บทที่ 39 ตอนที่ 19 ทุกอย่างหยุดลง (ต่อ) ตอนจบ