icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ蕭何的時空穿梭

บทที่ 4 ตอนที่ 2 แย่งชิงสามี

จำนวนคำ:1888    |    อัปเดตเมื่อ:04/08/2023

้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุใดพ

่วร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร เมื่

งใดบ้างหรือไม่ เจ้ามันโง่เง่า” หลันเหมยต

รู้สึกว่าเรื่องนี้พี่สาวเป็นฝ่ายท

กันหนักมาก จนพวกน้องสาวและ

นห่วงพี่หลันเหมยมาก ไม่เข้าใจว่าทำไมท่านพ่อถึงได้ลงโทษรุนแรงเช่นนี้ แต่ก็ไม่ก

ที่สองสาวทะเลาะกันแย่งสามี ทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงาน ท่านพ่อท่านแม่กลัวว่าฝ่ายพ่อค้าวาณิชจะไม่อยากแต่งง

ั้งยังแอบเอาตำราที่พี่สาวชอบอ่านไปให้ด้วย พอครบ 3 วัน 3 คืนพี่สาวก็แอบมาขอ

กป้องเจ้าได้ ทั้งยังทำให้ท่านพ่อโกรธ

วหมายถึงสิ่งใด แต่รู้สึกว่าพี่

ษพี่ ข้าเองก็ต้องขอโทษด้วยเช่

กกว่า” หลันเหมยเหมือนจะพูดกับตัวเองมากกว่าจะพูดกับเส

าจื่อรักเจ้ามาก รัก

้วยหรือไม่ เสี่ยวเหออึกอักไม่รู้จะพูดตอบอย่างไร พอนึกถึงจูบนั้นก็ใจเต้นตึกตัก หน้าแด

าสาวให้เอง เจ้าคิดให้ดีๆ รีบตัดสินใจก่อนที่ทุกอย่างจะสาย

ูดไม่ออก น

ึงจะรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าถูกเจอ ท่านพ่อต้องโกรธมากแน่ เป็นก

อคิดดูก่อน และพี่สาวก็ยอมให้สี่ยวเหอได้มีเวลาคิด แต่ก็ยังย้ำว่าให

กับจื่อรั่วในห้องของสาวใช้ เพราะอย่างน้อยจื่อรั่วก็เป็นคน

างทีคุณหนูใหญ่อาจจะอยากแต่งง

ความแปลกประหลาดของพี่สาวในพักหลังนี้ ก็เหมือนจะเป็นไปได้ ไม่มีเหตุผลอ

นินทา มันไม่ใช่เรื่องหน้าอับอายหรือเจ้าคะ ท่านลองคิดดู คนเราถึงจะเคยเป็นคนดีเพียงใด แต่เพื่อผลประโยชน์บางอย่าง บาง

หญ่ แต่เรื่องนี้คุณหนูรองต้องคิ

ัวเองก็ยินดีให้พี่สาวได้แต่งงาน อย่างน้อยเมื่อท่านพ่อท่านแม่รู้ก็คงโกรธและเสียใจมาก อย่า

ี่ยวเหอคิดว่าจะเห็นพี่หลันเหมยดีใจ แต่กลับเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มใจ และรอยยิ้มที่บ่งบอกว่าพยายา

นนี้แย่งชิงว่าที่สามีของน้องสาวมา เสี่ยวเหอสรุปเอาเองและรู้สึกดีใจที่พี่สาวไม่ไ

ุกชาติภพมาให้เสี่ยวเหอ ขอให้นางโชคดี ได้อยู่กับต้าจื่

ใส่ชุดของพี่สาวออกไปคนเดียว และออกไปเจอกับบ่าวร้านน้ำชาที่ทางเข้าหมู่บ้าน พี่สาวแอบจ่ายเงินให้บ่าวของร้านน้ำชาเพื่อให้ช่วยพาเสี่ยวเหอไปเจอชิงถิงที่นอกห

อย่างเห็นได้ชัด แม้ใบหน้าจะไม่มีรอยยิ้ม แต่นัยน์ตากลับเจิดจ้าอย่างที่นางไม

ียกว่าสนิทกันมากกว่าผู้ชายคนอื่นๆ ในหมู่บ้านมากนัก แต่ก็ไม่เคยใกล้ชิดขนาดเนื้อแนบเนื้อ ถึงแม้จะมีเสื้อผ้ากั้นอยู่ก็เถอะ คว

เปิดรับโบนัส

เปิด
 การเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ蕭何的時空穿梭
การเดินทางข้ามเวลาของเสี่ยวเหอ蕭何的時空穿梭
“เสี่ยวเหอเห็นคนรักตายต่อหน้าต่อตา นางแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่นางโชคดีที่มีโอกาสข้ามเวลา หรือข้ามภพ นางเองก็ไม่แน่ใจ ทำให้นางได้มาเจอคนที่นางรักอีกครั้ง แต่...เหตุใดผู้อื่นเขาข้ามเวลาย้อนภพกันคนละครั้งสองครั้ง แต่พอเป็นนางกลับต้องข้ามเวลากันทุกครั้งที่นางตื่น ทุกเช้านางจะต้องมานั่งลุ้นว่าตัวเองจะอายุเท่าไหร่ เดินทางไปที่ใด ภพนี้ที่นางอยู่ ยังเป็นภพชาติเดิมหรือไม่ ชิงชิงของนางนั้น ตอนเด็กๆยังน่ารักน่าชัง เหตุใดพอโตแล้วถึงได้ขี้โมโหอารมณ์ร้อน เป็นเพราะนางต้องข้ามเวลาทุกวันจึงทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายเข้าใจผิดกันมากมาย บางวันก็เดินทางไปในช่วงที่ชิงชิงอายุ 2-3 ขวบ น่ารักน่าหยิก แต่บางวันเดินทางไปตอนที่เขาอายุ 40 กว่า แก่คราวลุง เสี่ยวเหอยังเข้าใจผิดว่าชิงชิงของนางเป็นท่านตา! ยังมีอยู่วันหนึ่งที่นางข้ามเวลาไปตอนเขาอายุ 19 ปี เขาทั้งโมโหทั้งโกรธเคืองนาง จับนางกลืนกินทั้งๆที่นางไม่ยินยอม เหตุใดชิงชิงของนางจากเด็กน้อยน่ารัก ทักเมื่อไหร่ก็หน้าแดง วันนี้จึงกลายเป็นเจ้าคนบ้าคลั่งราวกับหมาบ้าเช่นนี้ไปได้เล่า เสี่ยวเหอไม่เข้าใจจริงๆ *บางส่วนจากในเนื้อเรื่อง เสี่ยวเหอไล้มือไปตามเส้นเลือดแขนของเขาอย่างหลงใหล ก่อนจะไล่ไปที่คอ เห็นชิงชิงกลืนน้ำลายก็รู้สึกว่าตัวเองคอแห้งๆ เหมือนกัน อยากจูบเขาแต่ก็ไม่กล้า แต่เพราะท่าทางที่นั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาเช่นนี้ ถ้าแค่ขยับเข้าไปอีกนิด ริมฝีปากของนางก็จะแตะโดนตรงคอของเขาพอดี เสี่ยวเหอนึกถึงวันเข้าหอที่เขาพรมจูบไปทั่วลำคอของตัวเอง ก็เลยแกล้งทำเป็นซบลงตรงไหล่ของเขาเสียเลย รู้สึกไม่ได้รับความยุติธรรมที่เขาทำได้ แต่ตัวเองทำไม่ได้ 'เหมือนจะไหล่กว้างขึ้นมาก' นางแอบคิด ชิงชิงที่อายุมากขึ้นก็ยังคงดูดี ริมฝีปากที่แตะผิวของเขาก็รู้สึกร้อนผ่าว เลยลองขยับเบาๆ จู่ๆ เสี่ยวเหอก็รู้สึกเหมือนเป็นชายที่พยายามแอบกินเต้าหู้สาวน้อย จึงเงยหน้าขึ้นเพราะรู้สึกผิด แต่กลับเห็นสายตาที่แทบเผาไหม้ของชิงชิงมองตรงมา ร้อนแรงดังเช่นปกติที่เขาเป็น นางก็เหมือนจะจำได้ว่าตอนนี้ทั้งสองคนแต่งงานกันแล้ว เสี่ยวเหอเลยคิดว่าสามีภรรยากัน แค่นี้ไม่เรียกกินเต้าหู้หรอกมั้ง ทำใจกล้าเข้าไปจูบปากเขาเสียเลย แต่เหมือนชิงชิงจะรออยู่แล้ว จูบไปจูบมาก็เหมือนจะขยับไม่ทันเขา เลยใช้สองมือคล้องคอเขาเอาไว้เพื่อพยุงตัวเองและสะดวกต่อการกลืนกินลิ้นของเขาด้วยเช่นกัน ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นชิงชิงที่ดูดกลืนลิ้นของนางก็ตาม”