icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พลิกชะตาพระชายาอสรพิษ

บทที่ 4 นางร้ายอาละวาด

จำนวนคำ:2372    |    อัปเดตเมื่อ:08/08/2023

าย่อมเข้าใจเรื่องราวชีวิตหลังความตาย แต่เรื่องของพระเจ้าที่สร้างโลกดูเหมือนจะเป็นเรื่องของศาสนาคริ

้สิ่งศักดิ์สิทธิ์จึงถูกทำโทษเช่นนี้ แต่วัยรุ่นที่ไหนก็เป็นเหมือนนาง ท

อดทาง นางจึงหันมาถาม หลิงหลิง

้มีวัด

ลิงพย

ต่ด้านหน้าข้างแม่น้ำปู๋มีศาลเจ้าอันศักดิ์สิท

ยงเซียง

ปส

รื่องการไปศาลเจ้าของหลัวเซียงเซียงนั้นมิใช่เรื่องแปลก คุณหนูผู

งแม่น้ำปู๋ หลัวเซียงเซียงเลิกผ้าม่านขึ้นดูด้วยความสนใจ และยามนี้น

ทาปากสีแดงใบหน้ากลมแป้น หลัวเซียงเซียงร

รูปปั

้าแห่งโชคล

ใจว่ารูปปั้นเทพเจ้าโชคลาภคนนี้คุ้น

ียงกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ได้ยินเสียงคนหวีดร้อง

ิงเกิดอ

งทำงานเจ้าค่ะ อ

ีอาการปกติ ในขณะที่หลัวเซียงเซียงเบิกดวงตากว้างเมื่อเห็นเหล่าองครักษ์ของตนเองหลาย

อย่างรุนแรง นางตะโกนสุดเสียงแข่งกับเสียงหว

บอกให้หยุ

ยยิ่ง คุณหนูเกิดสติเพี้ยนไปแล้ว ตั้งแต่วันนั้นที่พวกนางสร้างเรื่องกับท่านอ๋อง ดู

หันมาตวาดหลิงห

ให้คนทำอะไร ข้าจ

หลัวเซียงเซียงลงจ

นก็มักจะให้คนของเราไปขับไล่คนพวกนั้น หากทำงานช้าท่านก

ห้เฆี่ยนช

้าค

มกฎหมายถึงไม่คิดใช้ให้คนเข็ดหลาบแบบนี้จะกินเงินภาษีประชาชนไปทำไม แค่อิทธิพลของท่านแม่ทัพคนหนึ่งก็กลัวจนหั

กเมื่อเห็นท่าทางร้อนรน

ว้นก็คือชินอ๋องเจ้าค่ะ ทะ ท่านไม่

งโมโห นางย่อมไม่หว

่อยให้เกิดอันธพาลบนท้องถนน ทำงานไม่ได้เรื่องแบบนี้ทำไมไม่ลาออก

้นั้นก็เป็นถึงชินอ๋องผู้สูงส่งที่ไม่อาจเอ่ยถึงส่งเดชได้ แต่นางก็กลัวจะถ

ทำอะไรไม่ถูกก็ต้องรู้จักห้ามปราม คนทั้งจวนเป

ำ เอ่ยด้วยน้ำเสี

านกับลงมือทุบตีบ่าว บางครั้งยังให้บ่าวอดข้าวไ

ยเสียรู้แล้วรู้รอด ที่ต้องกลายมาเป็นคนชั่วช้าบ้าอำนาจแบบนี้ นา

ี่ยวกับข้าเลย ไม่ใช่ข้า ข้าขอโทษ เฮ้ย ไม่ใช่ข้าเช่นนั้นข้าก็

แล้ว ไม่ว่านายสาวพูดคำไหน

ที่ผ่านมาไม่เกี่ยวกับคุณหนูเลย เป็นเ

่อแล้ว หลัวเซียงเซียงค่อย

เจ้าต้องห้ามข้านะ ข้าเ

ลิงพย

ะห้ามคุณหนูตาม

ยียวยา จุดจบเลยไม่ได้ตายดี แต่หลัวเซียงเซียงคนนี้เป็นนางฟ้านางสวรรค์ ย่อมอยู

ั่นไกฆ่านางได้ทุกเมื่อ หลัวเซียงเซียงพลันรู้สึกเข่าอ่อน ในใจก่นด่านักเขียนที่สร้างนางร้ายที่

งจนเข้ากระดูกดำ ฉายาคุณหนูอสรพิษนี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นจริง ๆ แล้ว นางสั่งให้อง

สวรรค์พิโรธข

วนี้และอย่าทำเรื่อ

้วขอสวรรค์อย่าลงโทษ โยน

าพวกเขาก็ยอมขอโทษชาวบ้านแต่โดยดี ในขณะที่ชาวบ้านยังหวาดระแวงไม่รู้ว่าคุณหนูผู้นี้จะมาไม้ไหนอ

ว้พระต่อเถิดไหว้เลย ข้าไม่

หนึ่ง ถึงนางจะเป็นคนงามทว่าชื่อเสียงของนางไม่ผิดกับนาง

งผงะถอยหนี หั

้าทำอ

ิงรีบเ

เจ้าค่ะจะตีเด็กน้อยผู้นั้นท

ตุการณ์ในนิยายตอนหนึ่งได้ นางร้ายโกรธที่เด็กวิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือมาชน

ยงเซียงถึงกับขนลุกขึ้นมาอีกครั้ง นางขยับเข้าใกล้เด็กคนนั้นในมือ

องไห้ มารดากอดร่างเด

งข้า หากท่านต้องการระบายอารมณ์ได้โ

ลังจะอ้าบอกว่า ข้าไม่ได้จะตี

ียง เจ้ากำลังจะทำเร

ขาทันใด ที่แท้เป็นชินอ๋องที่ผ่านมาและคิดมาสักการะศาลเจ้าเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พลิกชะตาพระชายาอสรพิษ
พลิกชะตาพระชายาอสรพิษ
“คำโปรย หลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ หลัวเซียงเซียง ถูกดูดเข้ามาอยู่ในนิยายจีนโบราณที่ตัวเองกำลังอ่าน ชีวิตในนิยายไม่ได้ง่ายเลยเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ใคร ๆ ก็ขนานนามว่าเป็นอสรพิษและสุดท้ายต้องสังเวยชีวิตเพราะความชั่วร้ายของตัวเอง วิธีการเดียวที่จะออกไปจากนิยายเรื่องนี้ได้ก็คือต้องเอาตัวรอดจนกระทั่งบทสุดท้ายในนิยายเรื่องนี้ หลัวเซียงเซียงจึงพยายามแสดงความร้ายกาจออกมาให้เป็นที่รังเกียจที่สุด ทำให้ชื่อเสียงมัวหมอง เพื่อไม่ให้ฝ่าบาทมอบสมรสพระราชทาน ถูกจับเข้าตำหนักฉินอ๋องหลงเฟยเยี่ยเพื่อเอาชีวิตรอดและออกไปจากนิยายน้ำเน่าเรื่องนี้เสียที 'เชิญรักกันตามสบาย นางร้ายอย่างฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวโดยเด็ดขาด' ชินอ๋องหลงเฟยเยี่ย มีสตรีที่อยู่ในใจ ทว่าฝ่าบาทกลับบังคับฝืนใจให้เขาแต่งกับคุณหนูรองจากจวนแม่ทัพหลัวเพื่อผูกใจของคนผู้นั้นเอาไว้ นิสัยของคุณหนูรองผู้นี้เขาย่อมรู้ดี ต่อหน้าทำเป็นแสนดีลับหลังกลับร้ายกาจ หลอกลวงฝ่าบาทจนพระองค์คิดว่านางคือคนดี จึงทำให้เขาไม่คิดย่างกรายเข้าไปเหยียบตำหนักหวางเฟยของนางโดยเด็ดขาด ทว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันทำให้จำใจต้องใกล้ชิด ทำให้เขาได้รู้ว่าทุกสิ่งที่เขาได้ยินมานั้นและรู้มานั้นมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ผิดแผกจากที่เคยรู้ ทำให้หลงเฟยเยี่ยบังเกิดความประหลาดใจ 'แท้จริงแล้วสตรีผู้นี้เป็นคนเช่นไรกันแน่' มู่ลี่เอ๋อร์ ผู้เป็นที่รักของหลงเฟยเยี่ย ในเนื้อหานิยายเรื่องนี้ เดิมนางผู้นี้จะถูกหลัวเซียงเซียงแอบลอบสังหารเพราะเป็นหนามตำใจ ทว่าเรื่องกลับไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว เมื่อหลัวเซียนเซียนผู้เคยร้ายกาจกลับคิดญาติดีกับนาง 'ทำให้มู่ลี่เอ๋อร์งวยงงยิ่งนัก'”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 คณะงิ้ว3 บทที่ 3 เส้นเรื่องเดิมกลับมาแล้ว4 บทที่ 4 นางร้ายอาละวาด5 บทที่ 5 เต่าชรา6 บทที่ 6 มู่ลี่เอ๋อร์ผู้น่าสงสาร7 บทที่ 7 คุณหนูตัวร้าย8 บทที่ 8 เพราะนาง9 บทที่ 9 กามเทพโดนเสียเอง10 บทที่ 10 ไม่ยอมให้นางสมหวัง11 บทที่ 11 จับตาดูนางเอาไว้12 บทที่ 12 มาทำไม13 บทที่ 13 จูบทางอ้อม14 บทที่ 14 วัยทอง15 บทที่ 15 พวกเราไม่อาจเป็นเช่นเดิม16 บทที่ 16 หาทางปรองดอง17 บทที่ 17 ไม่อยากเสียหน้า18 บทที่ 18 ขัดขืนสิ19 บทที่ 19 แย่แล้ว20 บทที่ 20 ได้เห็นดีกันแน่21 บทที่ 21 ตามหาระบบ22 บทที่ 22 นางผู้ทำให้ข้าสับสน23 บทที่ 23 สตรีไร้สมอง24 บทที่ 24 วันที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น25 บทที่ 25 สตรีที่ทำให้อารมณ์เดือดดาล26 บทที่ 26 ข้าแค้นยิ่งนัก27 บทที่ 27 เป็นเขาที่ต้องปรนนิบัติ28 บทที่ 28 ตบตาคน29 บทที่ 29 หัวใจที่อ่อนแอ30 บทที่ 30 จีบ31 บทที่ 31 แพ้แล้ว32 บทที่ 32 ลักพาตัว33 บทที่ 33 เป็นแผนการของเจ้าหรือ34 บทที่ 34 ข้าไม่ได้เป็นคนจับนาง35 บทที่ 35 ข้าตายไปแล้วจริง ๆ36 บทที่ 36 การอ้อนวอนของหลงเฟยเยี่ย37 บทที่ 37 คนบนสวรรค์ผู้ใจดี38 บทที่ 38 ข่าวว่าเขาจะแต่งงาน39 บทที่ 39 หนังสือหย่า มอบให้ท่าน40 บทที่ 40 ความคิดถึงช่างทรมานยิ่งนัก41 บทที่ 41 พบกันอีกครา42 บทที่ 42 รักข้าเถิด หลงเฟยเยี่ย NC43 บทที่ 43 ต่อกันนะ NC44 บทที่ 44 คำสารภาพ45 บทที่ 45 กลับบ้าน46 บทที่ 46 ตอนจบ