icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1

บทที่ 4 ขลุ่ยดอกเลาของผู้เฒ่า

จำนวนคำ:1502    |    อัปเดตเมื่อ:11/08/2023

สมุนไพรวันใดข้าก็พร้อมตามไปด้วยเจ้าค่ะ” ดรุณ

นมากจะเป็นที่รวมของร้านหมอมากมายคอยรักษาชาวบ้านที่เจ็บไข้ เมื่อหมู่บ้านใกล้เคียงพากันไปหาหมอที่นั่นกันเสียส

รไปขายให้พวกเขาได้ แม้จะให้ราคาไม่สูงนั

มาอย่างปลอดภัย ใครต่อใครที่มองว่าเขาเป็นบัณฑิตยากจนก็นึกว่าเขามีเบี้ยไม่พอใช้จ่ายจึงต้องทำเช

ว่าเรื่องนั้นนอกจากเขาเองแล้วก็หามีใครรู้ไม่...ไม่สิ คงมีคนผู้หน

ดอีกหรือไม่เจ้าคะ” เสี่

ไม่มีธุระอ

ว่า “เช่นนั้นข้าจะนั่งอยู

าก็เห็นนางว่างมานั่งร

ลองเป่าขล

ดีจนหญิงสาวถึงกับขม

ยตอบทันที “เพียงแต่ข้าไ

กมาและยื่นส่งไปให้สตรีด้านหน้า

อมราวกับกลัวว่ามันจะหักคามือเสียตรงนี้ หากเป็น

ไม่เป็นด้วยซ

ำตามที

้างเล็กน้อยให้พอมองเห็นขลุ่ยที่นางถือ เพียงเท่านั้นใบหน้าของหญิงสาวก

งจับขลุ่

เขาสอน เสียงขลุ่ยที่นางเป่าตะกุกตะกักต่างจากเสียงที่เขาเป่ามากโข นั่

มีสมาธิ” เขาเอ่ย “ลอง

อบ หัวใจสั่นรั

นเมื่อท่านบัณฑิตเฒ่าอยู่ห่างกั

งนาง กลิ่นกายของบุรุษที่อยู่ใกล้เพียงไม่ถึงฝ่ามือทำนางใจสั่นไปห

้าไม่ไห

กายบัณฑิตเฒ่า หากนางยังนั่งเคียงกายเขาอยู่ตรง

หรือ ใบหน้าซ

้า

ิง ๆ เพราะนางก็รู้สึกว่าร่างกายหาปกติเหมือนทุกวันไม่ ยิ่งสบสายตาเขาและมอ

เกินไปกระมังเจ้าคะ ใบหน

็ไม่ได้ร้

รวดเร็วก่อนจะเก็บมือกลับมาที่เดิม ทว่าเจ

์ให้ลึกลงยิ่งกว่าเดิม เขาพูดไปเช่นนั้นเอง แท้จริงแ

ลับเรือนก่

งขอตัวกลับเรือนก่อน โดยที่ไม่รอให้เหลียน

ท่านบัณฑิตเฒ่า” นางยั

่อนจะถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย เขารู้ดีว่า

ที่ข้าเคยพบจริงๆ” เขาเอ

อมละลายดังเช่นสตรีที่ไร้

มื่อบอกดี ๆ นางก็มักจะต่อต้านหรือทำหูทวนลมทุกครั้งไป นี่ก็เย็นย่ำจนด

ยากพักเหนื่อยจะแย่แล้ว คงสู้รบปรบมือกับการเกี้ยวพาของนางไม่ไหว ดีที่นาง

ยิ้มเล็กน้อยพลางลุกขึ้นสะพายตะกร้าสานที่วางเปล่าขึ้นบ่า เมื่อแหงน

่เช่นกัน...ช

เปิดรับโบนัส

เปิด
สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1
สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1
“สูงศักดิ์ดั่งจักรพรรดิ หรือสามัญชนเช่นบัณฑิต ล้วนถูกพิชิตด้วยภรรยาตัวน้อย สามีจวนอื่นข้านั้นไม่รู้ แต่สองอาหลานราชวงศ์จิ่งล้วนถูกภรรยากลั่นแกล้ง ชุนเสี่ยวป๋าย จะให้ทำอย่างไรได้เล่า บัณฑิตเฒ่าผู้นั้นมิเคยมีท่าทีพึงใจในสตรีนางใด หากชุนเสี่ยวป้ายเฝ้ารอให้เขาเข้ามาทำความรู้จักนางเองแล้วนั้นคงไม่มีวันได้ครองรักกันแน่ ดังนั้นนางจึงต้องบอกกล่าวด้วยตัวเองเสียเลย บัณฑิตเฒ่าผู้แสนหล่อเหลาเจ้าคะ ข้าจะไปเกี้ยวท่านเอง... อู่ซุนต้าเอ้อร์ นางถูกเขาจับพลิกแพลงตะแคงคว่ำอยู่นาน เขาก็ยังมิยอมสงบ พายุรักโหมกระหน่ำดูดแรงกายของอู่ซุนต้าเอ่อร์จนแทบหมดสิ้น ทนแทบมิไหว พลั่ก!! โครม!! รู้ตัวอีกทีทั้งห้องก็เงียบสงัดไร้เสียงหอบกระเส่าและครวญครางเหมือนเมื่อครู่ ร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของจักรพรรดิน้อยลงไปกองอยู่ข้างตั่งเตียงโดยมีปลายเท้าของนางยื่นออกไป เหลียนไช่ บัณฑิตเหลียนไช่ซุกไซร้ลำคอขาวของภรรยา เขาสูดดมและขบเม้ม ไล้มือไปทั่วกายนุ่มของนางอย่างหลงใหล มิไหวแล้ว... เขามิอาจทนความน่ารักของชุนเสี่ยวป๋ายได้อีกแล้ว.... "ข้าพลาดแล้วจริงๆ ที่สัญญาว่าจะอ่อนโยนกับเจ้า" จิ่งซานหวง "มิใช่ว่าหม่อมฉันต้องปรนนิบัติพระองค์เหมือนสามีภรรยาหรอกหรือเพคะองค์จักรพรรดิ" "ก็มิใช่ว่าข้าให้เจ้าปรนนิบัติอยู่หรอกหรือ" เขาว่าพลางหลับตาลงไม่อยากมองหน้าสนมโจว นางจึงต้องจำใจอ่านตำราให้เขาฟังอย่างเสียมิได้ คิดมิถึงว่าจักรพรรดิน้อยจะหาทางหลบเลี่ยงการร่วมเตียงกับนางจนได้ ล่วงรู้ไปถึงไหนอับอายไปถึงนั่น ท่ามกลางความซ่านเสียวอู่ซุนต้าเอ่อร์ก็อดถอนใจให้กับตนเองมิได้ คราแรกคิดว่าคืนนี้นางจะได้นอนสบายมิต้องโดนเขาเคี่ยวกรำอยู่แล้วแท้ ๆ แล้วเหตุใดนางจึงยังถูกเขาจับกินได้อีกเล่า!!”
1 บทที่ 1 ข้าจะเกี้ยวท่านเอง2 บทที่ 2 บัณฑิตเฒ่า3 บทที่ 3 สองบัณฑิตเฒ่าของเสี่ยวป๋าย4 บทที่ 4 ขลุ่ยดอกเลาของผู้เฒ่า5 บทที่ 5 คำขอครั้งสุดท้าย6 บทที่ 6 คะนึงหา7 บทที่ 7 หนทางของเสี่ยวป๋าย8 บทที่ 8 หลวมรวมเป็นหนึ่งเดียว9 บทที่ 9 ความกังวลที่ถาโถม10 บทที่ 10 ข้อเรียกร้องของท่านตา11 บทที่ 11 . สายลับ12 บทที่ 12 จักรพรรดิน้อย13 บทที่ 13 งานหมั้น14 บทที่ 14 ฮูหยินของข้า15 บทที่ 15 ฮูหยินและอันธพาล16 บทที่ 16 ไม่อาจยินยอมอีกต่อไป17 บทที่ 17 เยี่ยมเยือน18 บทที่ 18 หลานชายตัวป่วน19 บทที่ 19 เกลี่ยกล่อม20 บทที่ 20 ศาสตราวุธวิเศษ21 บทที่ 21 เตรียมเดินทางกลับ22 บทที่ 22 ดื่มเหล้าสาบาน23 บทที่ 23 คำคัดค้าน24 บทที่ 24 ความจริงที่เพิ่งรู้25 บทที่ 25 องค์หญิงผู้แปลกแยก26 บทที่ 26 คำสู่ขอขององค์จักรพรรดิ27 บทที่ 27 อภิเษกสมรส28 บทที่ 28 คืนร่วมหอ29 บทที่ 29 ความสุขของจักรพรรดิน้อย30 บทที่ 30 ความริษยาที่เผชิญ31 บทที่ 31 กลับบ้านเกิด32 บทที่ 32 ร่างศาสตราวุธ33 บทที่ 33 กลับถึงวังหลวง34 บทที่ 34 ร่วมกันสร้างบุตร35 บทที่ 35 เลี้ยงต้อนรับ36 บทที่ 36 หึงหวง37 บทที่ 37 พบกันครึ่งทาง38 บทที่ 38 ลิ้มรสน้ำหวาน39 บทที่ 39 เลี้ยงส่งคณะทูต40 บทที่ 40 การละเล่น