icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1

บทที่ 5 คำขอครั้งสุดท้าย

จำนวนคำ:1578    |    อัปเดตเมื่อ:11/08/2023

ุนหลี่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าเรือน ท่าทางของนางดูเคร่งเครียดผิดวิสัยคล

งที่ใดกันห

รียกนางว่าหลานตาเฒ่าด้วยเช่นกัน นับว่าดีสำหรั

ตเฒ่า ท่าน

้อีกแล้ว นี่เขาดูชราเทียบเท่าตาเฒ่าชุนหลี่

อบกุมเอาไว้โดยที่ชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัว เหลียนไช่สะ

อหลานตาเฒ่า หน้า

ะต้องแต่งง

.....

็เต็มไปด้วยความเงียบจนได้ยินกระทั่งเ

เฒ่าเจ้

้าลึกๆแล้วเอ่ยถามออกไป

าย...ท่านจะแต่งให้ข

แม้ทุกครั้งที่ผ่านมานางจะยอมถอยให้กับคำตัดรอนของเขาและ

่งงานกับข้าได้หรือไ

ลกับชีวิตในภายภาคหน้าของนางอย่างมาก ดังน

นเอาไว้ว่าจะไม่ออกเรือนกับสตรีนางใด จะไม่ยอมฝักใฝ่ในรักหรือผูกพันก

เป็นเช่นเดิม...”

้แต่เหลียนไช่ยังนึกสงสารดรุณีด้านหน้านี้นัก เขารู้ดีว่าคำตัดรอ

ืนยิ้มบางๆ “ข้าเข้าใจ..

ตแต่งงานของสาวน้อยดี เขาพูดไม่ออกเหมือนมีบางอย่างที่หนักอึ

คงมารบกวนท่าน

ตรงหน้าของเขาที่เคยมีดรุณีน้อยนางหนึ่งก็พลันว่างเปล่า เขาหันไปมองทางที่นางเดินกลับไปด้ว

ใจดวงน้อยก็ห่อเหี่ยวจนยากจะพูดจากับใคร แม้แต่สาวใช้คนสนิทที่คอย

ิดว่าข้าตัดสิ

จ้าบ่าวด้วยตนเอง ทว่าถึงวันนี้เมื่อหมดเวลาเลือกหาแล้ว น

นสิ่งประเสริฐเจ้าค่ะคุณหนู

อนก็ต้องเชื่อฟังสามี เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่สตรีทุกคนควรกระทำ แล้วเ

นอยู่บ้าง หัวรั้น ดื้อแพ่ง แต่นางก็ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางอ

ตัดใจจากบัณฑิตผู้นั้น

็นคุณหนูเพียรตามเกี้ยวพาเขาอยู่นานหลายเดือน แต่ก็ไร้ทีท่าว่าเขาจะใจอ่อนเสียที แม้นางจะไม

่นส

แม้นางจะเลือกทางนี้แล้วแต่ในใจลึก ๆ กลับหวั่

จจากบัณฑิตเฒ่าได

ักใคร่นางอยู่แล้ว ต่อให้นางตามติดเขามากเพียงใดชายผู้นั้นก็คงไม่มีทางเ

นเถิด” นางหันไปบอกพี่เลี้ยง

ยบๆ บางทีการปล่อยให้คุณหนูได้คิดทบทวนเ

ียงลำพัง นางไม่เปล่งเสียงสะอื้นออกมาแม้แต่น้อยด้วยกลัวว่าผู้อื่นจะเป็นห่

หากเขารู้ว่านางต้องตบแต่งกับชายอื่นคงตอบรับคำขอของนางบ้าง ทว

รจักพอได้แ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1
สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1
“สูงศักดิ์ดั่งจักรพรรดิ หรือสามัญชนเช่นบัณฑิต ล้วนถูกพิชิตด้วยภรรยาตัวน้อย สามีจวนอื่นข้านั้นไม่รู้ แต่สองอาหลานราชวงศ์จิ่งล้วนถูกภรรยากลั่นแกล้ง ชุนเสี่ยวป๋าย จะให้ทำอย่างไรได้เล่า บัณฑิตเฒ่าผู้นั้นมิเคยมีท่าทีพึงใจในสตรีนางใด หากชุนเสี่ยวป้ายเฝ้ารอให้เขาเข้ามาทำความรู้จักนางเองแล้วนั้นคงไม่มีวันได้ครองรักกันแน่ ดังนั้นนางจึงต้องบอกกล่าวด้วยตัวเองเสียเลย บัณฑิตเฒ่าผู้แสนหล่อเหลาเจ้าคะ ข้าจะไปเกี้ยวท่านเอง... อู่ซุนต้าเอ้อร์ นางถูกเขาจับพลิกแพลงตะแคงคว่ำอยู่นาน เขาก็ยังมิยอมสงบ พายุรักโหมกระหน่ำดูดแรงกายของอู่ซุนต้าเอ่อร์จนแทบหมดสิ้น ทนแทบมิไหว พลั่ก!! โครม!! รู้ตัวอีกทีทั้งห้องก็เงียบสงัดไร้เสียงหอบกระเส่าและครวญครางเหมือนเมื่อครู่ ร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของจักรพรรดิน้อยลงไปกองอยู่ข้างตั่งเตียงโดยมีปลายเท้าของนางยื่นออกไป เหลียนไช่ บัณฑิตเหลียนไช่ซุกไซร้ลำคอขาวของภรรยา เขาสูดดมและขบเม้ม ไล้มือไปทั่วกายนุ่มของนางอย่างหลงใหล มิไหวแล้ว... เขามิอาจทนความน่ารักของชุนเสี่ยวป๋ายได้อีกแล้ว.... "ข้าพลาดแล้วจริงๆ ที่สัญญาว่าจะอ่อนโยนกับเจ้า" จิ่งซานหวง "มิใช่ว่าหม่อมฉันต้องปรนนิบัติพระองค์เหมือนสามีภรรยาหรอกหรือเพคะองค์จักรพรรดิ" "ก็มิใช่ว่าข้าให้เจ้าปรนนิบัติอยู่หรอกหรือ" เขาว่าพลางหลับตาลงไม่อยากมองหน้าสนมโจว นางจึงต้องจำใจอ่านตำราให้เขาฟังอย่างเสียมิได้ คิดมิถึงว่าจักรพรรดิน้อยจะหาทางหลบเลี่ยงการร่วมเตียงกับนางจนได้ ล่วงรู้ไปถึงไหนอับอายไปถึงนั่น ท่ามกลางความซ่านเสียวอู่ซุนต้าเอ่อร์ก็อดถอนใจให้กับตนเองมิได้ คราแรกคิดว่าคืนนี้นางจะได้นอนสบายมิต้องโดนเขาเคี่ยวกรำอยู่แล้วแท้ ๆ แล้วเหตุใดนางจึงยังถูกเขาจับกินได้อีกเล่า!!”