icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1

บทที่ 5 คำขอครั้งสุดท้าย

จำนวนคำ:1578    |    อัปเดตเมื่อ:11/08/2023

ุนหลี่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าเรือน ท่าทางของนางดูเคร่งเครียดผิดวิสัยคล

งที่ใดกันห

รียกนางว่าหลานตาเฒ่าด้วยเช่นกัน นับว่าดีสำหรั

ตเฒ่า ท่าน

้อีกแล้ว นี่เขาดูชราเทียบเท่าตาเฒ่าชุนหลี่

อบกุมเอาไว้โดยที่ชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัว เหลียนไช่สะ

อหลานตาเฒ่า หน้า

ะต้องแต่งง

.....

็เต็มไปด้วยความเงียบจนได้ยินกระทั่งเ

เฒ่าเจ้

้าลึกๆแล้วเอ่ยถามออกไป

าย...ท่านจะแต่งให้ข

แม้ทุกครั้งที่ผ่านมานางจะยอมถอยให้กับคำตัดรอนของเขาและ

่งงานกับข้าได้หรือไ

ลกับชีวิตในภายภาคหน้าของนางอย่างมาก ดังน

นเอาไว้ว่าจะไม่ออกเรือนกับสตรีนางใด จะไม่ยอมฝักใฝ่ในรักหรือผูกพันก

เป็นเช่นเดิม...”

้แต่เหลียนไช่ยังนึกสงสารดรุณีด้านหน้านี้นัก เขารู้ดีว่าคำตัดรอ

ืนยิ้มบางๆ “ข้าเข้าใจ..

ตแต่งงานของสาวน้อยดี เขาพูดไม่ออกเหมือนมีบางอย่างที่หนักอึ

คงมารบกวนท่าน

ตรงหน้าของเขาที่เคยมีดรุณีน้อยนางหนึ่งก็พลันว่างเปล่า เขาหันไปมองทางที่นางเดินกลับไปด้ว

ใจดวงน้อยก็ห่อเหี่ยวจนยากจะพูดจากับใคร แม้แต่สาวใช้คนสนิทที่คอย

ิดว่าข้าตัดสิ

จ้าบ่าวด้วยตนเอง ทว่าถึงวันนี้เมื่อหมดเวลาเลือกหาแล้ว น

นสิ่งประเสริฐเจ้าค่ะคุณหนู

อนก็ต้องเชื่อฟังสามี เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่สตรีทุกคนควรกระทำ แล้วเ

นอยู่บ้าง หัวรั้น ดื้อแพ่ง แต่นางก็ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางอ

ตัดใจจากบัณฑิตผู้นั้น

็นคุณหนูเพียรตามเกี้ยวพาเขาอยู่นานหลายเดือน แต่ก็ไร้ทีท่าว่าเขาจะใจอ่อนเสียที แม้นางจะไม

่นส

แม้นางจะเลือกทางนี้แล้วแต่ในใจลึก ๆ กลับหวั่

จจากบัณฑิตเฒ่าได

ักใคร่นางอยู่แล้ว ต่อให้นางตามติดเขามากเพียงใดชายผู้นั้นก็คงไม่มีทางเ

นเถิด” นางหันไปบอกพี่เลี้ยง

ยบๆ บางทีการปล่อยให้คุณหนูได้คิดทบทวนเ

ียงลำพัง นางไม่เปล่งเสียงสะอื้นออกมาแม้แต่น้อยด้วยกลัวว่าผู้อื่นจะเป็นห่

หากเขารู้ว่านางต้องตบแต่งกับชายอื่นคงตอบรับคำขอของนางบ้าง ทว

รจักพอได้แ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1
สามีข้าช่างน่าแกล้ง เล่ม 1
“สูงศักดิ์ดั่งจักรพรรดิ หรือสามัญชนเช่นบัณฑิต ล้วนถูกพิชิตด้วยภรรยาตัวน้อย สามีจวนอื่นข้านั้นไม่รู้ แต่สองอาหลานราชวงศ์จิ่งล้วนถูกภรรยากลั่นแกล้ง ชุนเสี่ยวป๋าย จะให้ทำอย่างไรได้เล่า บัณฑิตเฒ่าผู้นั้นมิเคยมีท่าทีพึงใจในสตรีนางใด หากชุนเสี่ยวป้ายเฝ้ารอให้เขาเข้ามาทำความรู้จักนางเองแล้วนั้นคงไม่มีวันได้ครองรักกันแน่ ดังนั้นนางจึงต้องบอกกล่าวด้วยตัวเองเสียเลย บัณฑิตเฒ่าผู้แสนหล่อเหลาเจ้าคะ ข้าจะไปเกี้ยวท่านเอง... อู่ซุนต้าเอ้อร์ นางถูกเขาจับพลิกแพลงตะแคงคว่ำอยู่นาน เขาก็ยังมิยอมสงบ พายุรักโหมกระหน่ำดูดแรงกายของอู่ซุนต้าเอ่อร์จนแทบหมดสิ้น ทนแทบมิไหว พลั่ก!! โครม!! รู้ตัวอีกทีทั้งห้องก็เงียบสงัดไร้เสียงหอบกระเส่าและครวญครางเหมือนเมื่อครู่ ร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของจักรพรรดิน้อยลงไปกองอยู่ข้างตั่งเตียงโดยมีปลายเท้าของนางยื่นออกไป เหลียนไช่ บัณฑิตเหลียนไช่ซุกไซร้ลำคอขาวของภรรยา เขาสูดดมและขบเม้ม ไล้มือไปทั่วกายนุ่มของนางอย่างหลงใหล มิไหวแล้ว... เขามิอาจทนความน่ารักของชุนเสี่ยวป๋ายได้อีกแล้ว.... "ข้าพลาดแล้วจริงๆ ที่สัญญาว่าจะอ่อนโยนกับเจ้า" จิ่งซานหวง "มิใช่ว่าหม่อมฉันต้องปรนนิบัติพระองค์เหมือนสามีภรรยาหรอกหรือเพคะองค์จักรพรรดิ" "ก็มิใช่ว่าข้าให้เจ้าปรนนิบัติอยู่หรอกหรือ" เขาว่าพลางหลับตาลงไม่อยากมองหน้าสนมโจว นางจึงต้องจำใจอ่านตำราให้เขาฟังอย่างเสียมิได้ คิดมิถึงว่าจักรพรรดิน้อยจะหาทางหลบเลี่ยงการร่วมเตียงกับนางจนได้ ล่วงรู้ไปถึงไหนอับอายไปถึงนั่น ท่ามกลางความซ่านเสียวอู่ซุนต้าเอ่อร์ก็อดถอนใจให้กับตนเองมิได้ คราแรกคิดว่าคืนนี้นางจะได้นอนสบายมิต้องโดนเขาเคี่ยวกรำอยู่แล้วแท้ ๆ แล้วเหตุใดนางจึงยังถูกเขาจับกินได้อีกเล่า!!”
1 บทที่ 1 ข้าจะเกี้ยวท่านเอง2 บทที่ 2 บัณฑิตเฒ่า3 บทที่ 3 สองบัณฑิตเฒ่าของเสี่ยวป๋าย4 บทที่ 4 ขลุ่ยดอกเลาของผู้เฒ่า5 บทที่ 5 คำขอครั้งสุดท้าย6 บทที่ 6 คะนึงหา7 บทที่ 7 หนทางของเสี่ยวป๋าย8 บทที่ 8 หลวมรวมเป็นหนึ่งเดียว9 บทที่ 9 ความกังวลที่ถาโถม10 บทที่ 10 ข้อเรียกร้องของท่านตา11 บทที่ 11 . สายลับ12 บทที่ 12 จักรพรรดิน้อย13 บทที่ 13 งานหมั้น14 บทที่ 14 ฮูหยินของข้า15 บทที่ 15 ฮูหยินและอันธพาล16 บทที่ 16 ไม่อาจยินยอมอีกต่อไป17 บทที่ 17 เยี่ยมเยือน18 บทที่ 18 หลานชายตัวป่วน19 บทที่ 19 เกลี่ยกล่อม20 บทที่ 20 ศาสตราวุธวิเศษ21 บทที่ 21 เตรียมเดินทางกลับ22 บทที่ 22 ดื่มเหล้าสาบาน23 บทที่ 23 คำคัดค้าน24 บทที่ 24 ความจริงที่เพิ่งรู้25 บทที่ 25 องค์หญิงผู้แปลกแยก26 บทที่ 26 คำสู่ขอขององค์จักรพรรดิ27 บทที่ 27 อภิเษกสมรส28 บทที่ 28 คืนร่วมหอ29 บทที่ 29 ความสุขของจักรพรรดิน้อย30 บทที่ 30 ความริษยาที่เผชิญ31 บทที่ 31 กลับบ้านเกิด32 บทที่ 32 ร่างศาสตราวุธ33 บทที่ 33 กลับถึงวังหลวง34 บทที่ 34 ร่วมกันสร้างบุตร35 บทที่ 35 เลี้ยงต้อนรับ36 บทที่ 36 หึงหวง37 บทที่ 37 พบกันครึ่งทาง38 บทที่ 38 ลิ้มรสน้ำหวาน39 บทที่ 39 เลี้ยงส่งคณะทูต40 บทที่ 40 การละเล่น