icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
หนี้รักทาสเสน่หา

หนี้รักทาสเสน่หา

ผู้เขียน: อัญญาณี
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1575    |    อัปเดตเมื่อ:15/08/2023

ึ่งแสน มีอะไรมาค้ำประกันเ

ู่ในโสตประสาทหูฝังแน่นเข้าไปในจิตสำนึก จริงสิเธอแบกหน้ามาขอกู้ยืมเงินแต่ไม่มีหล

น พอจะค้ำประกันได้

ั่น เมื่อได้ยินคำพูดที่ชว

งเธอที่อยู่ท้ายสวนมันมีค่าถึงแสนห

ยสายตา ส่งผลให้สาวน้อยหน้าใสแสนซื่อนามว่าพิตตนันท์หน้าเจื่อนลงทันท

าวขอตัวกลั

ปล่าๆ หญิงสาวก้าวออกมาพ้นประตูห้องรับแขกอย่างเศร้าสร้อยและเป็นทุกข์ เพราะไม่รู้ว่า

อกมา เพื่อยื่นข้อเสนอบางอย่างให้กับเธอ แลกกับเงินหนึ่งแ

ิงสาวเมื่อเดินเข้ามาใกล้ ร่างบางห

ุณรุต” หญิ

่งแสนบาทอยู่หรือเป

คะ” พิตตนันท์ถามอย่างมีควา

่ะ ไม่เอาคืน

่สุดเธอสามารถหาเงินไปรักษาอาการป่วย

ีข้อแ

ไรค

ดีกว่า เพราะว่าเ

ลางสนามหน้าบ้านเรือนไทย การสนทนาจึงเริ่มต้นอีก

บก่อนนะแล้วค่อ

พิตตนันท์ต้องไม่ยินยอมและโวยวายเ

หญิงสา

อถามเธอสักสองข้อได้ไหมว่า ข้

ไม่เคยมีแฟนค่ะ”

้องรู้เพราะมันเกี่ยวโยงกับเงินหนึ่งแสนที่ฉันจะให้เธอ” พิตตนันท์มองหน้า

ถามมาได

ออกไป คนถูกถามอึ้งไปหลายวินาที ที่มาพร้อม

คะ” น้ำเสียงไม่ได้บ่งบอกว่าโกรธหรือไม

ะ” มารุตตอบกลับ “

รย์อยู่ค่ะ” ถึงไม่รู้

ม่มีวันลืม เป็นของขวัญที่แปลกกว่าคนอื่นๆ” เขาหยุดชะงักคำพูดนั้นไว้ สูดลมหายใจเข้าและผ่อนออกมา มองใบหน้างาม

ข้างเบิกโพรงด้วยความตกใจ คำพูดที่เปล่งออกมานั้นเป็นคำพูดท

งมารุตเต็มเสียง ตั้งท่าจะวิ่งหนีชายหนุ่มตรงหน

นจะรอคำตอบจากเธอสามวัน

ัน คำตอบของต้

ลังนั้นทันที โดยมีสายตาข

มาให้คำตอบที่ฉันพอใจแน่นอน” มารุตพูดออ

ป็นแม่น้ำที่ยังอุดมไปด้วยความใสสะอาด ใช้ประโยชน์ได้ตามปกติ เป็นเพราะหมู่บ้านทั้งสามแห่ง ช่วยกันดูแลเอาใจใส่ผืนน้ำผืนนี้ให้ลูกหลานไว้ได้ใช้สืบต่อไป บ้

ะทำยังไงดี จะหาเงิ

ี่ว่างเปล่าของเธอ เพราะตอนนี้คิดอ่านอะไรไม่ออก ทุกอย่างมันตันไปหมด ขณะกำลังจมอยู่กับคว

สดีค

ณพิตตนันท์ญาติคุณ

่ค่

ความเห็นว่า คุณยายต้องผ่าตัดค่ะ แต่คุณหมออยากคุยกับทางญาติก่อนค่ะ ไม่ทราบว่า คุณพอมีเวลามาโรงพยา

พิตตนันท์ตัดสายทิ้งก่อนจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หนี้รักทาสเสน่หา
หนี้รักทาสเสน่หา
“พิตตนันท์ถอยร่นจนแผ่นหลังชิดกับผนังปูน โดยมีร่างของชายหนุ่มที่ก้าวย่างเข้ามาใกล้ดั่งมัจจุราช แววตาของเขาทำให้เธอกลัวอย่างบอกไม่ถูก กลัวจนเธอไม่สามารถบรรยายออกมาได้ "อย่าทำอะไรต้นข้าวเลย..ต้นข้าวกลัวแล้ว" เธอพูดทั้งน้ำตา ตอนนี้กัณติพัฒน์หาได้มีความสงสารและเมตตาไม่ เพราะว่าเขาถูกความโกรธและแรงโทสะ รวมทั้งความหึงหวงครอบงำ "มานี่" มือแกร่งกระชากร่างบางของเธออย่างแรง ลากจูงไปที่ห้องนอนของเขาก่อนจะโยนร่างบางไปบนเตียงกว้าง โดยมีร่างของเขาทาบทับอยู่ "เธอจะได้รู้จักความสุขจนแทบกระอัก ได้รู้จักความเจ็บปวดและทรมานอย่างที่ไม่เคยเจอ และนี่คือการตอบแทนที่เธอทอดร่างกายให้คนอื่นเชยชม" เขากัดฟันพูด ดวงตาลุกโชนด้วยความโกรธ มือหนากระชากชุดคลุมของเธอออก แม้ว่ามันจะหนาแต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขา เพราะเพียงครู่เดียวเสื้อคลุมตัวสวยถูกฉีกขาดกระจุยลงไปอยู่ที่พื้น ตามด้วยชุดนอนตัวบางของเธอเป็นชิ้นต่อไป "ไม่..อย่า..คุณกันไม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่" เธอกรีดร้องเสียงดังเมื่อความแข็งแกร่งของเขาคืบคลานเข้าไปในร่างกายเธออย่างรุนแรง กัณติพัฒน์ไม่สนใจเสียงที่แผดร้องและเสียงสะอื้นของพิตตนันท์ เพราะตอนนี้เขานึกเพียงสิ่งเดียวคือต้องการลงโทษเธอให้สาสม กับความเสียใจและผิดหวังของเขา แรงเคลื่อนไหวเริ่มทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น ตามอารมณ์ของเขา ร่างกายสาวแทบแหลกสลาย ไม่ว่าจะเป็นทรวงอกอวบที่ถูกเขาบีบเคล้นจนแหลกคามือ ปลายถันที่เขาดูดกลืนและกัดมันเจ็บจนเธอน้ำตาเล็ด รอยฝากรักตามร่างกายกระจายไปทั่ว พิตตนันท์ไม่รู้ว่าเวลาที่โหดร้ายผ่านไปนานเท่าไหร่ หญิงสาวเองไม่อยากสนใจไม่อยากรับรู้ ขอเพียงเขาหยุดการกระทำที่ป่าเถื่อนนี้เร็วๆ ก็พอ”