icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สะใภ้นอกทำเนียบ + ตอนพิเศษ

บทที่ 5 04

จำนวนคำ:2536    |    อัปเดตเมื่อ:05/09/2023

่งของคนที่ลากหนึ่งเดียวไปอ้วกที่ห้องน้ำติดๆ กับเคาน์เตอร์ครัวฝรั่ง

เดียวเท่าไหร่ พยายามดึงชายหนุ่มออกมา แต่เพราะเมาบางจังหวะการดึงจึงเหมือนเป็นการยัดหนึ่งเดียวเข้าไปมากกว่า เ

ความเปลี่ยนแปลงของลูกน้องผู้เฉลียวฉลาดเอาการเอางานแล้วก็กุมขมับ ยิ่งเห็นมันสองคนพ้นมาจากเคาน์เตอร์ครัวไม่ทันได้โล่งใจได้นานทัดเทพเปิดป

อนหมาแล้วก็มีทีท่าว่าจะไม่เต็มเต็งหลังจากดื่ม... เขาพยายามไปลากรุ่นน้องมาท

ห้องซึ่งเป็นที่นอนประจำ ส่วนดาวเรืองที่รู้จักความเป็นไปวงจรของคนในวงเหล้าขอ

าคุยกัน จานกับแกล้มกับเกลิ้มนี่เก็บล้างได้สบาย ไม่มีใครม

ลุงเข้ม ไอ้พวกนี

ดื่มที่นี่ไม่เถลไถลที่ไหน... เมาแล้วก็นอน เดี๋ยวลูกกับเมียผมจั

่นหรือมไม่ก็คงกลายเป็นตัวตลกแน่นอน ถ้าจะเมาแล้วบ้าขนาดนี้” เพราะว่าเป็นรุ่นห่างกันเขาจึงไม่เคยออกไปเมาคว่ำกับรุ่นน้องร่วมสถาบันพวกนี

านสักคนเพราะว่าขับรถกลับไม่ไหว เจ้าของบ้านจัดการเรื่องที่นอนให้แขกแล้วก็เอ่ยขอตัวพาเมียกับลูกกลับไปนอนที่ห้

จัดการให้ลูกน้องได้มีที่นอนสบายๆ ส่วนตัวเขานั้นคาดว่าค

บิดาเธอเห็นว่าไฟที่บ้านของเฟื่องฟ้าเปิดอยู่ เจ้าตัวเลยบอกบิดารมารดาว่าอยากไปคุยกับ

กันมาก เมื่อทันมองเห็นว่าดาวเรืองเดินเข้าห้องพี่สาวแล้วสองผัวเมียเดินแยกจากลูกสาวไปยังห้องนอน

้มกับเมียแยกไปคนละทางแล้ว แม้จะเมาจนครองสติได้ค่อนข้างน้อยแต่เขาก็จำแม่นว่าสาวที่หมายปองเดินเข้าห

็เอ่ยรับเบาๆ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้ ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปยังนาฬิกาข้างผนัง ตอนนี้ดึกมากแล้ว เธอเองไปเลี้ยงเ

ันแน่ๆ ไม่อย่างนั้นไม่กลับมานอนบ้านหรอกเพราะตั้งแต่หมั้นเจ้าตัวก็หอบผ้า

่า

ๆ อย่างนั้นฟ้

นก่อนอาบน้ำนี่เอง มีอะไรจะคุยกับเราหรือเปล่า อีกประเดี๋ยวเราก็ง่วงแล้วนะ

น เราไม่อยากหมั

งสาวทำให้ดวงตาที่ดูเนือยๆ เพรา

เลยหนีมานอนที่บ้าน เบื่อมากๆ จะถอนหมั้นแล้วหาแฟนใหม่” พูดไปอย่างมีความหวังเมื่อนึ

โดนนายนั่นหึงเป็นธรรมดา...ก่อนหน้านี้เห็นรักเห็นหลงไม่มองว่าภาวันไม่ดีตรงไหน ตอนนั้นใครเ

หรอก รักได้ เลิกได้เบื่อได้ ความรู้สึกมันไม่จีรัง คนเราม

็ยังเป็นเรื่องที่เป็นจริงเสมอแม้ว่าเธอจะโสดแต่ก็ให้คำแนะนำที่ดีได้ล่ะนะ “รักได้ง่าย แต่เลิกไม่ได้ง่ายๆ หรอก... ยิ่งกับคนมุ

าวเลย... ฟ้านอนพักผ่อนเถอะ ดาวไ

มแบบไม่ได้สนใจปัญหาของน้องสาวนักเพราะว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องให

็เลยไม่อยากกวน แม่จะอยากคุยกันแต่ดาวเรืองก็คิดว่าน่าจะเอาไว้วันหลังเพราะเฟื่องฟ้าไม่มีทีท่าว่

้องของพี่สาวไป เพราะมัวแต่คิดถึงอาชว์มากเกิ

ัวหนาออกมาสวมชุดบางๆ ที่ไม่ได้ปกปิดอะไรมากแทนเพราะอยากให้ตอนกลางคืนไข้เธอได้ลด พรุ่งนี้เช้าจะได้

หมายเลขสอง ห้ามพูดมาก ห้ามบอกใคร เรื่อ

หน้าล้างตาแปรงฟันแล้วแต่ก็ยังไม่หายมึนเท่าไหร่ เหล้าดองเองของนายเข้มสุดจะบ

ลขั้นเทพทำให้ความเมาไม่สร้างปัญหายามเมื่อจะเข้าด้ายเข้าเข็มก็ไม่เคยพลาด ไอ้ที่สำคัญคือซองกระดาษ

น... มันต้องจัดหนักสักหน่อย... แค่คิดถึงก็ร้อนซู่ซ

จจะขาดอ

........

เปิดรับโบนัส

เปิด
สะใภ้นอกทำเนียบ + ตอนพิเศษ
สะใภ้นอกทำเนียบ + ตอนพิเศษ
“เพียงข้ามคืนที่หล่อนต้องสูญเสียพรหมจรรย์เพราะเขาเดินเข้าผิดห้อง จากนั้นแล้วชีวิตหล่อนกับเขาก็ผูกพันกันยุ่งเหยิงอิรุงตุงนัง _________________________________________________________ "ไม่มีใครทำให้ผมกังวลที่สุดเท่าไอ้พีท สายตาที่คุณมองมันวันนั้น แล้วการที่มันโทรหาคุณค่ำๆ มืดๆ มันทำให้ผม..." เฟื่องฟ้าไม่อยากฟังคำตัดพ้อที่เด่นชัดทั้งปากทั้งตานั่นอีก เขายังพูดไม่ทันจบเพราะหล่อนขยับเข้าหาและกดริมฝีปากไว้กับปากของเขา... "ถ้าคุณจะให้ความมั่นใจผม คุณก็ไม่ควรหยุดแค่จูบ การปิดปากผมไห้หยุดพูดไม่ได้ทำให้ผมหายกังวลใจหรอกนะ" "ฉันทำอะไรมากกว่านี้ไม่เป็น คุณก็รู้ นี่ครั้งแรก ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไงกัน" "ผมจะสอนเอง ผมอยากให้ผมเป็นผู้รับ ผมจะได้รู้ว่าผมไม่ได้ต้องการอยู่ฝ่ายเดียว ถ้าผมทำ มันจะทำให้ผมรู้สึกว่าผมฝืนใจคุณ คุณไม่รู้หรือไงว่าเรื่องนี้มันกระทบจิตใจผมแค่ไหน" "แต่..." "ผมเสียขวัญมากเลยนะ คุณจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หรือไง" หล่อนชักเริ่มจะไม่คิดว่าเขากำลังกังวลใจเรื่องหล่อนกับหมอพีท แต่กำลังเจ้าเล่ห์ให้หล่อนทำอะไรที่หล่อนทำไม่เป็นแถมน่าอายสุดๆ อีกด้วย... อยากปฏิเสธแต่แล้วทำไมเขาต้องทำหน้าจริงจังปนเศร้าแบบนั้นด้วย... เฟื่องฟ้ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความรู้สึกซ่านซ่าแปลกๆ กับบางสิ่งที่ดุนดันหน้าท้อง คล้ายมันสั่นระริกเพียงแค่คิดถึงหล่อนก็แก้มแดงเห่อ... "ฉันต้องทำอะไรบ้าง" เสียงพูดและคำถามที่ไม่อยากจะเชื่อว่านั่นคือเสียงหล่อน อาชว์ดูเหมือนอารมณ์ดีขึ้นหากแต่ไม่ยอมยิ้ม เขาตอบหล่อนด้วยสีหน้าจริงจัง "เริ่มจากถอดเสื้อก่อนเป็นไง..." ครางอิดออดนิดเดียวหล่อนก็ยอมทำตามที่เขาบอก มือสั่นเทานิดๆ เมื่อแกะกระดุมเสื้อนอนปาจามาของเขาออกและแก้มเห่อร้อนยามเมื่อแหวกสาบเสื้อออก "ผมหมายถึงถอดเสื้อคุณ" "เอ๊ะ" หญิงสาวทำท่าจะถลึงตาใส่เขา แต่เขาก็ทำหน้านิ่งๆ แล้วก็ต้องถอนหายใจ ไม่รู้ว่าโกรธจริงหรือโกรธเล่นกันแน่ เห็นเขานอนมองหน้าเหมือนรอว่าหล่อนจะทำอะไรหล่อนก็จำต้องถอดผ้าตัวเองมือไม้สั่นไปหมด แกะกระดุมไปพลางเอ็ดตัวเองไปว่าทำไมต้องยอมเขาขนาดนั้นทั้งที่ไม่จำเป็นเลย เพียงแค่เห็นว่าเขาโกรธและเต็มไปด้วยความกังวลใจหล่อนก็ต้องรีบทำให้เขาสบายใจ เขาสำคัญขนาดนั้นกับหล่อนมากหรือไงกัน ถามไปก็ได้คำตอบอยู่ตรงหน้า... เสื้อนอนหล่อนถูกถอดออกด้วยฝีมือตัวเองเพียงเพราะไม่อยากเห็นเขามึนตึงใส่”