ข้ามกาลบันดาลใจ

าอี้ไม้ที่มีขนาดไม่ใหญ่มากที

เล่นเอาคุณหลวงผู้ถือยศศักดิ์ถึงกับตาค้างกับ

้วยิ้มจนเห็นฟันขาววับโช

งทำ

ั่งเสมอบุรุษนั่งเสม

์วาดย

่า ฉันกลัวเสียงฟ้าร้องค่ะ เมื่อกี้ที่โผล่มาก็มีเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าฉันนี่กลัวจนฉี่แทบราดเลยค่ะ พวกเราต่อไปต้อ

า ในขณะที่จันทร์วาดกลับตีหน้าขรึมเอ

ิทกับคนท่าทางเพี้

ะ ฉันเสียใจนะคะ ฉันออกจะน

คุณหลวงมีอายุตามหนังสือนิยายบอกตอนนี้เขาก็อายุยี่สิบแ

าดทำให้ดวงตาของเธอเป็นประกายเมื่อพบว่าผู้ชา

รามคม ดวงตากลมโต จมูกโด่งได้รูป ปากหนาแบบฉบับชายไทยแท้ กล

กว่าร้อยแปดสิบแน่ ๆ ทำให้จันทร์วาดที่สูงแค่หน

ระเอกในนิยายตัวเป็น ๆ ไม่ค

ดวงตาหวานเชื่อมป

คนร้ายจริง ๆ ดูสิฉันเป็นผู้หญิงตั

าก่อนในชีวิตทำให้น้ำเสียงแข็ง ๆ และท่าทางแข็งกร้าวของเข

ดตัวถ

รังเกียจ

กว่าส

ะ ฉันไม่ใช่มหาเ

ครเดชพ

ักคำว่ากุลสตรี ก็คงเ

ับถูกจันทร์วาดคว้ามือเอาไว

ด้พูดคุยกันได้สะดวก ไม่ต้อ

เขาดึงมือของจันทร์วาดออกแต่หล่อนไม่ยอมปล่อยยังเกาะแน่นหนา ท

ับผู้อื่นกลางค่ำกลางคืนยั

น ฉันรู้ว่าหน้าห้องนอนของคุณหลวงต้องมีไอ

เขามีไอ้พร้าบ่าวที่ติดตามเขามาตั้งแต่เด็กคอยเฝ้าอยู่ตลอด

สมัยใหม่ ตอนนี้ในใจของคุณหลวงจึงมองว่าเธอเป็นผี

สัยชอบคิดไม่ชอบพูดนี่ทำให้คนไ

เธออีกแล้ว แน่นอนว่านั่นเป็นเพราะเธอดั

ลุมเครือไม่ชัดเจน คนธรรมดาไม่อา

วาดหัว

าคุณหลวงกำลังค

ยตาคมที่มองมานั้นท

้ชื่อว่าจันทร์ได้ยังไง เพื่อนล้อตายเลย พอโตขึ้นมาฉันเลยไปเปลี่ยนเองเลยค่ะ เติมวาดเข้ามาเป็นจันทร์วาด ชื่อเหมือนนางในวรรณคด

ปหนึ่งประโยค แต่ดูเหมือนว่าคุณหลวง

นหูอื้อ เขาไม่เคยพบแม่หญิงคนใดพูดเร็วเท่า

ม่เบา ไยจึงคิดเปลี่ยนช

วก็แย่แล้วค่ะ ยังมามีอีเอออะไรอีก เชยจะตาย อีจันทร์นี่ม

อกให้พูดเรื่องชื่อที่เ

สง่าไพเราะไม่น้อย เอาเป็นว่าชื่อดีทั้งส

เพราะพริ้ง อ้อ แล้วฉันไม่ใช่ผีจริง ๆ น

์ว่าตัวเองเป็นคนจึงคว้ามือของคุณหลวงขึ้นมา

ู่นอกเสื้อคลุมแต่ก็ทำให้จันทร์วาดส

่หัวใจของหลวงกลับเต้นระรัวรุนแรง หลวงอัครเ

ห้ได้กลิ่นหอมประหลาดที่ชวนให้รู้สึกว่าร่างก

าแต่จะคอยจับจ้องใบหน้านวลผ่อ

่ะแม่

แล้วส่ายไปมาพร้อมก

ร์วาด ไม่เอาไม่เรี

ก แต่หลวงอัครเดชยังใจเย็นพูด

ม แม่จั

ห็นลักยิ้มอย่างพอใจ หลวงอัครเดชเห

ามาค่ะ

้นหล่อนก็สารภาพมาว่าใช้ก

ก็วิ่งตึง ๆ ไปที่ข้างเตียงของเขา ตรงนั้นที่เธอทำ

รวม กิริยามารยาทให้

และคำพูดที่แสนจะโบราณนี้ข

วงตั้งหลายปี คุณหลวงต้องพูดว่าจะ

ในขณะที่จันทร์วาดยิ้

้ไม่ตล

ายหน้

กเลย หนังสืออัน

อที่จันทร์วาด

นทร์วาดพ

ับคุณหลวงเอาไว้ฉันเลยรู้จักคุณหลวง ฉันคิ

อยก่อนที่จะส่งสา

ุณหลวงมีเมียตั

บิกกว้าง สีหน้าแล

ีเมียสี่คนผู้

นังสือเล่มนี้ที่คอนโด อยู่ดี ๆไฟก็ดับ รู้ตัวอีกทีก็ถูกดูดเข้า

นังสือเล่มนั้นกลับติดกันแน่นเหม

ซี ให้ฉันตรว

ร์วาดเป็นผีแต่เนื้อตัวอุ่นนุ่มนิ่มทั้งยังส

ขาก็เป็นคนมีของดีไม่น้อยแม่จันทร์วาดผู้นี้กลับ

างที่เปิดเอาไว้ทั้งยังมีไม้ค้ำดันปิดเข้ามาดังปัง ตะเกียงใน

ล่อนอยู่เงียบ ๆ ในนี้ฉันจะไปเรีย

จเข้าให้แล้ว ทว่าเมื่อเขาคิดจะจับมือของหล่อนให้นั่ง

งสายตาในความมื

์วาดยังอย