ยาใจหยางอ๋อง

ที

?" ฮูหยินใหญ่ นั่งมองหลิวอี้เฟย ด้วยสายตาเคีย

ูดไปร้องไห้ไป ไม่ได้ตั้งใจจริงๆโวย คนมันขำ กลั้

ำตาทำหน้าตาให้หน้าสงสารที่สุดเท่าที่จะทำ

เดินไม่หยิบไม้ทันที น่าแปลก ทั้งๆที่นางเป็นคนเลี้ยงหลิวอี้เฟย

พ่อกำลังวิ่งเต้นให้ข้าได้แต่งงานกับองค์หญิงสิบสี่ เจ้าทำเสีย

าองค์ชายใหญ่ บังคับข้าแต่งกับองค์ชายสาม วางแผนให้ลูกชายคนเดียวแต่งองค

ับเรือนไปได้แล้ว"หลิวอี้สง เอ๋ยออ

พี่ ก็เห็นอยู่ว

ว ถ้าโบยตีไปแล้วเกิดมีแผล จะทำย

้ท่านอ๋องสา

องค์การถอนหมั้น งานแต

ดในใจ อยากตะโกนออกไป แต่ทำไม่ได้ เพราะตอ

าม ข้าลงเงินลงแรงไปเยอะ จะให้เสียงานไม่ไ

วันนี้ไม่ต้องกินข้าว" ฮูหยินใหญ่พูดจบก็กระท

นรังแกขนาดนี้ ความทรงจำของร่างนี้ก็ไม่มีอะไรเลย เท่าที่รู้จากซิงซิงอย่าเรียกว่ารู้เลย เรียกว่าหลอกถามมาจะดีกว่า คุณหนูสี่ อ่อนแอ ขี้โรค อ่อนโยน แต่ถูกพวกพี

็นนางเท่านั้น รีบวิ่งมาจับไม้จับมือ สำรวจร่างกาย"เป็นไงบางค่ะคุ

กใหล่แล้วก็เด

กำลังยืนเอามือไพล่หลังชมความงามของดอกบัวหลากสีสัน "พี่สาม ท่านไปจวนร

วดเร็วจริงๆนะ" หยางชงอ

้งๆที่รู้ว่า ราชครูหล

ใครก็บังคับเปิ่งหวางไม่ได

ู่แบบนี้?" หยางซื่อเล่อโวยวายใส่พี่ชาย ที่มัวทอดน่องใจเย็นไม่รู้ร้อนรู้หนาว

้าที่พยามกลั้นขำจนหน้าดำหน้าแดง เมื่อกลางวัน จากข่าวที่สืบมา นางเรียบร้อยเป็นกุลสตรี

ูเข้ามา ท่านราชครูจะต้องกล่อมให้พี่

ดีกว่าให้ศัตรูอยู่ในที่มืด" ห

านจะแต่งยังงั้นหรอ" หยางซ

ูบท้อง แล้วบ่นกับตัวเองไปพลาง "แค่อดข้าวเย็น อย่าร้องได้มั้ยเจ้าท้องบ้า" แค่ข้าวเย็นที่ไหนกันเมื่อตอนกลางวันก็โดนให้คุกเข่า จนไม่ได

น "คุณหนูหลับหรือยังเจ้าค่ะ"

เข้า

ูก คุณหนูรองท้องซักหน่อยมั้ยเจ

ฮ้อมีแต่เจ้านี้ล่ะที่ดีกับข้า ข้าจะทำยังไงดี ห

่านอ๋อง คงจะสุขสบายกว่าอยู่ที่นี้" ซิงซิงพูดออกไปเนื่องด้วย

้แต่งงาน อยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนได้ยังไง ข้าอยากใช้ชีวิตของต

ปลกใจกับคำพูดแปลกประหลาดของเจ

ร่างนี้อายุ13 ก็ว่าน่ารักน่าชังอยู่ไม่น้อย เวลาผ่านมา5ปี ร่างนี้อายุ18ปี สวยจนล่มแค้วนได้เลยที่เดียว เครื่องหน้าจิ้มลิ้ม ปากเล็ก จมูกหน่อย ตากลมโตสองชั้น เวลายิ้มเป็นรู้พระจันทร์เสี้ย

ก เนื่องจากหลายวันคุณหนูสี่หลิวอี้เฟย พยายามลอบหนีอ

นะหรือ "ฮ่าๆๆๆๆๆ" หยางชงอวี้ หลุดขำออกมาก ทำเอามู

นางยิ่งหนีบ่อยแล้วถี่ขึ้น ปลอมตัวเป็นสาวใช้บ้าง เอายาถ่ายผสมขนมให้ยามหน้าประตูกินบ้าง คลานออกช่องสุนัขในกลางดึก บี

ง" หลิวอี้เฟย นั่งเอามือเท้าโต๊ะ

บอันใด พลางริน

ีแต่ความเงียบ กับสีหน้

ท่านพ่อข้าเรียกหาเจ้านะ ไปเดี๋ยวนี้เลย" หลิวอี้ฝางหันไปพูดกับซิงซิง โดยที่ไม่สนใจเจ้าของห้อง ซิงซิงย่อกายทำความเ

ยกซิงซิงไปทำไม" เมื่ออีกฝ่ายเง

ยู่อีกหรอ อี้เฟยนึกว่าพี่รอง

ด้แล้วได้พูดออกไป " ข้าแค่จะบอกเจ้าว่า มะรืนจะมีงานแต่งระหว่างท่างอ๋องสามกับเจ้า เจ้าอย่าคิดหลบหนีอีก หากเจ้าหลบหนีหรือตุ

้ ปกติไม่ว่าที่ผ่านมาไม่ว่าหลิวอี้เฟย จะหลบหนีซักกี

️☘️☘️☘️☘️☘️

ท์ ต้องขออภัยล่วงหน้า หากตกหล่น พ