เจ้าสาวเบอร์ตอง

หน่อยแล้ว” ปุณณิศามองผลการสอบคัดเลือกเข

ยนะปั้น ลูกแม

่ปุ่นนะครับแม่” ปุณณพั

้งตลาดแล้วสิว่าลูกชายของแม่จะได้ไปเ

เคยทำให้ต้องเสียใจเลยสักครั้ง ปุณณิศาลูกสาวคนโตเรียนครุศาสตร์เพราะเธออย

จะสละสิทธ

ปั้น” ป

ครับแม่” ปุณณพ

งนานนะ นั่นความฝันของเราเลยนะ มีอะไรหรือเปล่าบ

ต้องเตรียมตัวให้พร้อม” เสียงนั้นฟังดูไม่

นคืออะไร แล้วทำไมเราถึงต้องสละสิทธิ์ด้วย มีค

่อนไปเราต้องเรียนภาษาเพิ่ม ไหนจะเสื้อผ้า ของใช้ส่ว

มีเงินเก็บเดี๋ยวพี่ช่ว

วแม่จะทำขนมไปขายเพิ่ม ยังไงแม่

หมือนกัน ให้คนที่เขา

แล้วโอกาสดีๆ แบบนี้ถ้าปั้นไม่รีบคว้าไว้พี่ว่าปั้นจะมานั่งเสียใจทีหลัง

สอบไม่คิดว่

งได้ตั้งใจอ่านหนังสือ เรื่องเงินไม่

่าเรียนภาษาแบบเร่งด่วนคอร์สห

ล่ะปั้น” ปุณณิศาถามน้องชา

เดียวก็คงไม่ต่ำกว่าสามหมื่นแน่ๆ ไหนจะค่าเสื้อผ้าของใช้อีก ผมว่ามันมากเกินไป ครอบครัวเราไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้นนะครับ” เด็กหนุ่มรู้ดีว่าสภาพ

นไปหาที่เรียนภ

ั้นอย่ากังวลไปเลย ตัวเองมีหน้าที่เรียนก็เรียนให้เ

ต่

น แม่กับพี่บอก

่นพี่ก่อนว่าต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง

ไปแล้วปนัดดากับปุณณิศาก

ะคะ ส่วนค่าใช้จ่ายที่เหลือเดี๋ยวหนูเบิกค่าแรงล่วงหน้าจากพี่อรและเ

ินค่าเทอมข

สี่เดือนกว่าจะเปิดเท

งินเก็บของแ

รียนถึงสองคน ไหนจะต้องจ่ายดอกเบี้ยเงินกู้นอกระบบที่

นเดือนก็พอส่งเสียให้ลูกทั้งสองคนเรียนได้ แต่เมื่อปีก่อนบริษัทประสบปัญหาขาดทุนจ

น้าโรงเรียน เวลาว่างก็จะทำขนมเค้ก คุกกี้หรือพวกแซนด์วิชไปฝากขายตาม

ยุด ส่วนตอนเย็นก็ไปเป็นเด็กเชียร์เบียร์ที่ร้านหมูกระทะ

น ที่ผ่านมาปุณณพัฒน์ไม่เคยเสียเงินค่าเรียนพิเศษที่ไหนเลย แต่เขาก็ยังมุมานะจนสามารถสอบชิงทุนได้ ป

มีเงินพอให้ลูกชายไปเรียน เพราะค่าใช้จ่ายพวกนี้คงจะจ่ายแค่ก่อนไปเพียงครั้งเดียว พอได้ไปเรียนที่นู่นค่าใช้จ่ายทุกอย่างทางโรงเรี