สุดปรารถนา

งดูแหวนเพชรน้ำดีวงหนึ่งที่ลูกค้านำมาจำนำ ความที่เป็นแหวนเพชรที่ไม่มีล

จู้ถามสาวสวยที่ยืนอย

ล้านห้า

หลงจู้ไม่ได้ตกใจกับจำนวนเงินที่ได้ยิน เขามองหน้าคนนำของมี

ครียดขึ้นทันใดกับจำนวนเงินที่ได้ยิน เพราะ

คุณลุง หนูมีใบรับประกันจ

ากได้เยอะกว่านี้ต้องไป

มารดาเพื่อบอกราคาแหวนเพชรที่ให้ตนมาจำนำ การสนทนาเสร็จสิ้นภายในระยะเวลาไม

เธอเดินออกมาจากโรงรับจำนำอย่างไม่อายสายตาของบุคคลอื่นที่มองมา เธอเดินไปเรื่อยๆ จนถึงร

งเงินให้ฤทัยรัตน์ที่กระช

อะไร ฉันต้องการ

้แค่นี้

อาแค่นั้น ถ้าแกหัดมีปากเหมือนกับคนอื่นบ้าง ฉันก็ค

งใส่บุตรสาวที่ทำห

เขาให้หรือเปล่า แม่บอกว่าเอา ก้อยก็ว่าตามแม่” ส

ะ เพราะมันไม่พอ ซื้อมาตั้งส

กว่านี้ต้องไปจำนำร้านที่ซื้อมาค

รู้เลยว่า คำพูดประโยคนี้ทำให้คนเป็นแม

ถ้าฉันทำได้ฉันทำไปนานแล้ว ของราคาเป็

์ยิ่งเจ็บใจ แต่

งินเยอะจัง” เธออดถามไม่ได้ “ทำไมแม่ไ

นำให้ฤทัยรัตน์ หากจะนับครั้งก็ประมาณสิบครั้ง อีกทั้งฐานะทางบ้านเธอไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน มีเ

วินาที แต่ก็หาเหตุผ

ยากหาเงินลงทุนเองน่ะสิ เผื่อมันไปไม่รอด พ่อแกก็จะว่าฉันไม่ได้ว่

สและเอาหน้าเอาตา พอเวลาผ่านไปก็ขายกิจการทิ้ง แล้วหาเรื่องลงทุนใหม่ ธำรงว่ากล่าวตักเตือนอยู่บ่อยครั้ง ให้อยู่เฉยๆ ก็มีเงินใช้เพราะลำพังเงินเดือนที่ให้ใช้เดือนละสามแสนก็มากพอแล้

ม่อยากให้แม่เหนื่อย แม่อยู่เฉยๆ ก

า อย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้ ถ้าแกบอกใครล่

่ ก้อยจ

ตอบ “แกลงไปได้แล้ว รีบไปทำงานไม

มองดูรถยนต์ของมารดาที่แล่นออกไป จากนั้นก็เดินไปยังรถยนต์ของตนที่จอดอยู่ไม่ไกล อีกหนึ