icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอในหัวใจ

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1421    |    อัปเดตเมื่อ:21/11/2023

ให้ จัดเสื้อให้สักตั

สีชมพูนะคะ”

ที่น่ารัก” ว่าจั

ญิงยกไหว้ กอดว่าจันทร์

บแม่เห็นแล้ว อดยิ้มกับค

บ แล้วคุณพ่อล่ะ ไม่รักเห

ันมากอดคนกำลังน้อยใจหลอกๆ ที่ยิ้มกว

ไม่ได้ร่ำรวย แต่ครอบครัวนี้ก็อุดมไปด้วยค

ใหม่ออกมาทีหลัง เมื่อสองแม่ลูกนั่งประจำที่ ตฤณนำรถคู่ใจออกห่างหน้าบ้าน ไปส่งว่าจันทร์

ย แต่ถือว่า ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ตฤณเดินเข้าไปในร้านกาแฟ ที่มีคนนั่งอยู่สามสี่คน เขาเดินไปห

งตี๋” ตฤณยกมือ

ุงนะ คละๆ กันน่ะ”

ับ ตอนเย็นผมเอา

ไงบ้างล่ะ ใกล้ถ

าก็ถอดเฝือ

ี ถือว่าฟาดเคราะห์ไป

ม ตฤณหมุนตัว ตั้งใจเดินกลับไปยังมอเตอร์ไซ

เรียกมีนามว่

นั่งลงบนเก้าอี้ “หายหั

็ดีแล้ว ว่าจะให้มึงเปิดบัญชีอีกสองบั

มากกว่าครั้งท

ะมึงนี่แหละ ว

บัญชีครั้งแรกว่า เอาไปให้คนงานที่ยังไม่ได้บัตรคนต่างด้าว ใช้ในการรับเงินเข้าบัญชี หากได้บัตรก็จะยกเลิกบั

งว่างไหม กูอยา

ม ต้องกลับไปดูยายก่

นเลยละกัน มึงดูยายเสร็จจะได้ไปกันเลย เอา

ญเสร็จ เขาโทรศัพท์บอกป้าเพ็ญ คนละแวกบ้านให้มาอยู่เป็นเพื่อนยายบุญ

าผ่าลงมาก

ำงาน ทำให้คนที่ได้รับฟัง เหตุผลของการปิดกิจการ แบบไ

ไม่มีแนวโน้มว่า บริษัทจะขาดทุน แม้บางเดือนกำไรจะน้อย แต่ก็ถือ

ฤณป่วย เป็นจำนวนเงินสูงเกือบหนึ่งแสนสามหมื่นบาท สามเดือนมาแล้วที่ว่าจันทร์จ่ายดอกเบี้ยเดือนละห้าพันบาท ที่ไม่รู้ว่า จะมีเงินมาจ่ายต้นคืนเมื่

ได้ทั้งหมด มีเหลืออยู่ไม่กี่พัน ก็อาศัยงานพิเศษที่คงยึดเป็นหลักไม่ได้ เพราะไม่ได้มีงานให้ทำทุกวัน ว

ีส่วนต่างที่อาจเรียกว่า เป็นเงินชดเชยให้คนละสามพันบาท ว่าจัน

หม่กันมากมาย การหางานไม่ใช่ว่า ได้งานแล้วได้เงิน ต้องดูอะไรหลายอย่าง เช่นระยะทางจากบ้านไปทำงาน เงินเดือนที่ได้รับ เวลาในการทำงาน หากได้

เจอกับเรื่องไม่คาดฝัน มันเกิดขึ้นกับหล่อนสองครั้งแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งสาม ที่ไม่รู้ว่า จะเป็นครั้งสุดท้

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอในหัวใจ
เมียบำเรอในหัวใจ
“ความรักกับความแค้น เหมือนมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ เขาตั้งมั่นตั้งใจ ชำระแค้นหล่อนเต็มที่ พอถึงเวลานั้นจริง ตะวันฉายพ่ายแพ้ว่าจันทร์ ชนิดที่ว่า ย่อยยับ แล้วยังมีเด็กหญิงหน้าตาน่ารัก เจ้าของเสียงหวานใส ที่มาพร้อมกับความอ้อนแบบเกินล้าน ตะวันฉายแทบลืมความแค้น มีเพียงความรู้สึกเดียวที่ตระหนักในใจ รักหล่อนสุดหัวใจ... ... "ผู้หญิงแพศยา...เพล้ง" เจ้าของเสียงปาแก้วไวน์ในมือ กระทบกับฝาผนังห้องเต็มแรง ตามอารมณ์คุกรุ่นในหัวใจ กำปั้นทุบลงบนมินิบาร์หลายครั้ง ใบหน้าแดงก่ำจากพิษรักฝังอุรา สี่ปีแล้ว สี่ปีที่ตะวันฉายไม่เคยลืมว่าจันทร์ สตรีคนแรกที่เขารักหมดใจ รักแบบไม่เผื่อความเจ็บปวด เสียใจหรือผิดหวัง เพราะคิดว่า หล่อนไม่มีวันทรยศตน ผิดไปจากที่คิด... ว่าจันทร์มีชายอื่น หล่อนตีปีกจากไป ใช้ชีวิตคู่กับชายคนนั้น มิเพียงแค่นั้น ยังมีโซ่ทองคล้องใจ เป็นเด็กหญิงวัยสามปีกว่า ว่าจันทร์มีความสุข ในขณะที่ตะวันฉายทุกข์ทรมานใจ ผ่านมาหลายปี ความรู้สึกนี้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ใหม่สดยกไปจากจิตใจไม่ได้ และไม่มีวันบรรเทา หากไม่ได้ชำระแค้นหญิงชั่ว ชายเลวให้สาสมใจ ใครทำให้ตะวันฉายเจ็บ คนนั้นต้องเจ็บมากกว่าเขาร้อยเท่าพันทวี แก้แค้นสี่ปี ก็ยังมิสาย...”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 37