icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นางฟ้าเมรี

บทที่ 4 คนสารเลว

จำนวนคำ:3474    |    อัปเดตเมื่อ:21/11/2023

่ทำกิจกรรมอะไรเลยที่ต้องออกแรงหรือแม้แต่แฮงเอาท์ เพราะเขาถือว่าวันพักผ่อนก็คือวันพักผ่อน

่ชอบไม่ใช่ว่ากลัวภาพลักษณ์ความเป็นอาจารย์จะเสีย เพราะอาจารย์ก็คน กินเหล้า สูบบุหรี่ หรืออะไรต่อมิอะไ

่างจังหวัดที่ติดพันต่อเนื่องหลายวัน นั่นถือเป็นกรณียกเว้น แต่สำหรับวันนี้เปลผ้าที่แขวนอยู่ระหว่างต้นมะม่วงแล

นหน้าจนเกินไปนัก ตรงพื้นหญ้าใกล้กับเปลมีขวดน้ำตั้งอยู่โดยมีเจ้ารถถังนอนเฝ้าผู้เป็นนายไม่ห่าง เขาเปิดเพลงจากโทร

่า!! นีน่าโว้

็กระโดดข้ามกำแพงมากระชากเอาโลกส่วนตัวที่เขาปั้นแต่งไว้ดิบดีให้หายไปในพริบตา เ

ื่นหรือยัง มาเ

ิ เดี๋ยวก็มีสุภาพบุรุษในเครื่องแบบมาเยี่ยมฉั

้หญิง และอยู่คนเดียว อย่างน้อยดูเหมือนว่าเธอเอ

หี้ยโ

อนั่นแหละ วาโยถอนหายใจ หยิบเอาอุปกรณ์ต่างๆ ที่ตระเตรียมมาสำหรับวันพักผ

ปรับพระมาให้ทันสิบโมง นี่มัน

้แต่รูปเดียวตามที่ได้ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ว่าเขาจะเป็นฝ่

นีน่า นึ่มันพ

ื่อมองดูนาฬิกาแล้วพบว่าใกล้จะสิบโมงเต็มที และ

มพี่อ้นพี่กฤตว่าใครอยู่ใกล้จะให้ไปรับแทน

บโทรศัพท์มือถือออกมากด

ง ตอนนี้พึ่งออกจากหอพักของมิ้

บพระด้วยล่ะ ไอ้พี่โด่ง

ราะจากที่คุยกันไว้เมื่อวานวันชัยเป็นคนอาสาไปรับพระ ส่วนเธอแล

ื้อเตรียมไว้เมื่อวานไปลงก่อนแล้วถึงจะเลยไปรับพระท่า

ม่งั้นก็คงไปรับพระไม่ทันเพราะร้า

ถึงให้มารับ ทุกทีทำ

ารทูลได้ยินแบบนั้นก็หันมามอง

ขึ้นรถเมล์แล้วไปต่อวินนี่นา บ้า

มาในบ้านเลยอดมองด้วยความแปลกใจไม่ได้ เพราะปกติถ้าได้หอบของออกไปแ

ม่ใช่เหรอ แล้วทำไมหอบข้าวของกลับเข้

ต๊ะแล้วหย่อนตัวนั่งลงข

หม่แม่น่ะสิครั

มีอะ

” พูดแล้วถอนหายใจหนัก “ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่ไหวแล้วนะครับแม

ทันเที่ยงเลยนะ เขาจะกินกันต

องกินกันตอนไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละคร

ิงพนักโซฟาแล้วถ

่สามีที่กำลังนั่งเล่นกับแมวอยู่

ื้อมาคราวก่อนพ่อแก

กล่องล่ะมั้ง

แม่ก็นึกว่าพ่อแกะป้อนเจ้า

ไปในครัว หยิบเอาหมูฝอยใส่ถุ

นอีกครั้ง ในมือเต็มไปด้วยถุงขนมและผลไม้

ื้อของมาจา

อ นี่มาจาก

พ่อลูกทวนชื่

หรอก วันนี้หนูนาทำบุญบ้านที่ย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ เพื่อนๆ เลยมาช่

เขามั้ยครับว่า

ปขอโทษบ้านใกล้ๆ นี่ด้วยนะ น่ารักจริงๆ” เอ่ยชมพร้อมกับยิ้มกว้างแ

ำบากแล้วล่ะถ้าแ

ลิกร้องเพลงจร

งเสร็จจากฉันเพลที่บ้านศศินาในการทำบุญบ้าน แล้วพาเจ้าของบ้

ขยายความอะไรเพราะก็รู้กันอยู่ แต

านพี่ปกรณ์ย

้อมทำตาเขียวใส่เป็นเชิงว่าไม่ใ

พี่จะยึดอาชีพนักร้องไปได้จนอายุเท่าไหร่กัน อีกอย่างพี่อยากให้การไปร้องเพลง

คุยกับพี่อ้นไ

่อนยังไม่เปิดหน้าร้านหรอก ดูผลตอบรับถ้าดีถึงจะเริ่มหาทำเลเปิดหน้าร้านแล้วก็ค่อยลดงานร้องเพ

นสิ จะสนุกได้ไง ต้องเจอแต่กั

ลูกค้าพี่จะเมาให้หัวราน้ำกันไปเลย ไม่ต้องรับผิ

อากลับเอง ไม่ปล่อยให้

น ในขณะที่ศารทูลเอารถเข้าจอด

นีน่าว่าจ

ล้ว หลายอย่าง

ละมนสิชาต่างรีบหันขวับไปตามสายตาที่เธอมองอยู่ก่อนแ

ณ์เหรอพ

ม่รู้ม

บไหววูบ ความระแวงสงสัยถึงการเปลี่ยนไปของเขาที

ี่นีน่า ล

พี่..พี่ก

ยกันอาจจะเป็นญาติหรื

เดียวว่าไม่ใช่เพราะตัวเขาเอ

ผู้หญิงคนนั้นเพื

ยพี่นีน่า ไปเด

นเข้าไปในห้าง แต่ถูกศารทูลคว้าแขนของคนตัวเล็ก

าให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปเลยสิ” ทันทีที่ได้ยินสองคนคุ

รื่องอะไร

ม่ออก มนสิชาจึงเป

ญิง ดูยังไงก็รู้ว่าไม่ใช่เพื่อน

มาก สิ่งที่เธอพยายามทำอยู่ตอนนี้ก็เพื่อเป็นการวางแผนอนาคตร่วมกับเขาทั้งนั้น ใช่เธออยากให้ที่บ้านของแฟนหนุ่มยอมรับเหมือนอย่างที่

ผู้หญิงอีกคนที่มั่นใจว่านั่นคือเพื่อนของเธอเองโดยม

็เจอ ‘แผนกขอ

ณ์ ล

ถึงกับชาวาบไปถึงปลายเท้า มือเย็นเฉียบ ตัวสั่นเทิ้ม ไม่ต้องถามไม่ต้องบอกกันก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ที่ผ่านมา

งเป็นเพียงแซกตัวสั้นแต่หน้าท้องที่นูนออกมาน้อยๆ นั้นก็ทำให้คนที่เห็นไม่ต้องเดาอะไรกันอีกต่อไปแล้ว เด็กที่อย

พี

ิก่อนก็เดินเข้าไปหาแฟนหนุ่มเธอฟาดฝ่ามือลงไปเต็มแรง

ตัวศศินาเอาไว้ แล้วรั้งใ

ล่

ที่หักหลังเธออีกครั้ง ขยุ้มเอาผมบนหัวในขณะท

ังไงตาล แกทำกับฉั

จับดันเข้ากับชั้นวางของของแผนกเด็ก

อยฉันนะนี

ายจากตะลึงก็รีบถลามาที่พี่สาวช่วยดึงรั้งมือของเธอออกจากคู่กรณี ศศินาเห็นปกรณ์เข้ามาช่

มายของมือเปลี่ยนมาอยู่ที่ตัวเองแทน ศศินาขยุ้มลงไปบนหน้าของปกรณ์ด้วยความเดือ

นใบหน้าของปกรณ์แดงเถือกและบางรอยของเล็บก็มีเลือดซิบ ชุ

วมันทั้งค

ังไม่วายจ้องหน้าคนทั้งคู่ด่าออกมา

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางฟ้าเมรี
นางฟ้าเมรี
“นารีขี้เมาสาวข้างบ้านที่อาจารย์หนุ่มปฏิเสธแม่หัวชนฝาว่าไม่สานสัมพันธ์ แต่เธอกลับเป็นคนเดียวกันกับที่เขามี one night stand และต้องการที่จะสานต่อ การกลืนน้ำลายตัวเองจึงเป็นสิ่งที่เขาเลือกทำ ด้วยรั้วบ้านที่ติดกัน การสานสัมพันธ์เพื่อความยั่งยืนและเลื่อนสถานะจาก Friend with benefits เป็นคนของหัวใจจึงต้องเริ่มด้วยกันปีนรั้วหา "นี่พี่เล่นอะไร" ศศินาเอ่ยถามขึ้นขณะที่กำลังช่วยทำแผลให้คนที่เจ็บเพราะปีนข้ามรั้วมาชนกับกระถางต้นไม้บ้านเธอจนตกลงมาแตก แล้วตัวเขาเองก็ล้มเค้เก้จนได้เลือดที่ข้อศอกกับหัวเข่ามาด้วยเหมือนกัน "ก็พี่อยากมาหา" "จะมาทำไมไม่มาทางหน้าบ้านดีๆ ปีนกำแพงมาทำไม ทำเอาตกใจหมด ถ้ามีปืนนี่ยังไส้ไหลไปแล้วนะ" "จะออกมาทางหน้าบ้านแล้วแต่แม่พี่เห็น ก็เลยต้องเปลี่ยนมาหลังบ้านแทน" "แล้วมาทำไมดึกๆ ดื่นๆ มีอะไรทำไมไม่รอคุยกันพรุ่งนี้" "พี่ไม่ได้มาคุย พี่จะมาขอนอนด้วย" "เพี๊ยะ!" เสียงฝ่ามือบางฟาดลงที่ต้นแขนเขาเต็มแรงจนวาโยต้องซู้ดปากครางซี้ด แผลที่ข้อศอกว่าเจ็บแล้ว โดนเธอฟาดเข้าไปอีกยิ่งเจ็บไปกันใหญ่ "เห็นนี่น่าเป็นคนยังไง เห็นว่ายอมครั้งสองครั้งแล้วคิดจะมาขอนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้เหรอ กลับไปเลยนะ คนเฮงซวยเอ๊ย ไม่ต้องทงต้องทำมันแล้วแผลน่ะ ไปเลย" "เพี๊ยะ! ปึก! ปึก! ปึก!" "โอ๊ย นี่น่าพี่เจ็บ นี่น่าพอก่อน โอ๊ย! โอ๊ย!" เธอเอ่ยปากไล่ด้วยความโมโห ทั้งตีทั้งผลักจนวาโยล้มลงไปนอนกับโซฟา ข้อศอกก็เจ็บ เข่าก็เจ็บ แถมน้ำหนักของกำปั้นที่เธอทุบลงมาใส่เขานั่นก็ทั้งแรงทั้งหนัก สองมือของชายหนุ่มพยายามปัดป้องและรวบจับมือเธอเอาไว้จนสำเร็จ ศศินาหอบหายใจเหนื่อย ดวงตาวาวโรธโกรธจัดจนมือไม้สั่น เขาคิดกับเธออย่างนี้ได้ยังไงกัน คิดว่าเธอใจง่ายขนาดนั้นเลยใช่มั้ยที่คิดจะมาขอนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้ "คนเลว" แม้มือจะทุบตีเขาไม่ได้แล้วเพราะถูกรวบจับไว้ แต่ริมฝีปากอิ่มนั้นก็ยังคงบริภาษเขาได้เพราะความแค้นเคือง "ฟังพี่ก่อนสินีน่า พี่ไม่ได้คิดอย่างนั้นนะ" บอกกับเธอพร้อมกับพยายามดันตัวลุกขึ้นนั่ง โดยที่มือยังคงจับที่ข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น เพื่อป้องกันไม่ให้เธอทุบตีเขาได้อีก "ไม่อย่างนั้นแล้วอย่างไหน อย่ามาแก้ตัวนะ ไอ้คนบ้ากาม" "พลั่ก!" แม้ว่ามือจะถูกเขาจับไว้แน่น แต่ขาเรียวยาวที่อยู่ภายใต้กางเกงผ้าฝ้ายห้าส่วนก็ถีบพลั่กเข้าให้ที่หัวเข่าที่กำลังเจ็บของเขาจนวาโยร้องโอดโอย ยอมปล่อยมือจากเธอแล้วเปลี่ยนมากุมหัวเข่าแทน "พี่เจ็บนะนีน่า" บอกเธอเสียงอ่อยกัดปากแน่น หัวเข่าที่แตกมันไม่ใช่แค่เจ็บแสบจากแผลแต่มันเจ็บเหมือนเคล็ด แล้วยิ่งมาโดนเธอถีบเข้าให้อีกเขาถึงกับก้มหน้ากัดฟันเอาหน้าผากชนกับเข่าด้วยความเจ็บปวด "อย่ามาแกล้งนะ ลุกขึ้นแล้วออกจากบ้านนี้ไปเลย" "ฟังพี่ก่อนสิ พี่ไม่ได้แกล้งพี่เจ็บจริงๆ" "เจ็บแล้วจะให้ทำยังไง ทำตัวเองทั้งนั้น ใครใช้ให้ปีนรั้วมา โรคจิต" "ก็พี่คิดถึง" "อย่ามาแกล้งพูดหน่อยเลย อยากก็ว่ามา ไม่ต้องมาลูกไม้" "ไม่ได้ลูกไม้ พี่คิดถึงจริงๆ นะ คืนนี้พี่ขอนอนด้วยคน สัญญาว่าจะแค่นอนเฉยๆ นะนีน่า ให้พี่นอนด้วยนะ"”