icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นางฟ้าเมรี

บทที่ 5 ของฝากจากข้างบ้าน

จำนวนคำ:3172    |    อัปเดตเมื่อ:22/11/2023

ยใจ แต่มีเพื่อนบ้านใหม่ที่เหมือนมารผจญจนต้องระเห็จเข้ามาอ่านในบ้าน พอกำลังจะมีสมาธิหน่อยก็ถูกเจ้าอู้ฟู่แมวหลงลูกรักของพ่อก่อกวนจนอ่านต่อไม่ได

สุดท้ายนั่นแหละ ชายหนุ่มเลือกที่จะนอนเลยเวลาไปอีกหน่อยเพราะหนังสือที่อ่านค้างไว้ก็เหลือไม่มาก แต่พออ่านต่อไปได้อีกแค่สามหน้าหูเขาก็แว่วเส

เพราะสิ่งที่เขาภาวนาเอาไว้มันกลับเป็นไปในสิ่งที่ตรงกันข้ามจนต้อง

น่าไหว

งเธอลงจากรถของศารท

ไหวมิ้น ไ

ู่หน้าบ้าน เสียงโอ้กอ้ากที่ดังอยู่บวกกับกลิ่นอ้วกกลิ่นเหล้าแทบจะทำให้มนสิชาที่วิ่งต

แค่เปิดประตูบ้าน

ลาง หน้าก็เบือนหนีเพรา

ก่าไขออกยา

ข้าบ้านก่อน

พร้อมโบกไม้โบกมือ

ิชาและศารทูลพยายามจะเข้ามาช่วยพยุงเมื่อคนเมาเดินพ้นประตูแล้วไ

้ เราไหว เราไม่เป็นอะไร

รทูลและมนสิชาต่างวิ่งเข้าหาพาไปนั่งที่บันไดขั้นแรก แล้วสำรวจตามร่างกายด้ว

ี่เป็นไงบ้า

่ามันเก่งจะตาย มันเก่งจะตาย ฮือๆ นีน่ามันเก่งจะต

ิ้น สองคนนั้นเขาทำ

่นี

ง เธอทำได้แค่คอยลูบไหล

เขาเป็นแฟนพี่นะ ปกรณ์เป็นแฟนพี่นะมิ้น แต่เขาสองคนกำลัง

างด้วยความคับแค้นใจ รองเท้าผ้าใบสีหวานลอยโด่งข้ามรั้

้เหี้ยนั่น จะไม่ใส่มันอีกแล้ว

ับปกรณ์มาก่อน แต่ไม่รู้เลยว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียนของศศินาตั้งแต่มัธยม พวกเขาพึ่งจะรู้ว่

่าจะไม่เป็นอะไร

กที่ทั้งคู่พยายามเกลี้ยกล

าก็ดันขอแต่เพลงอกหัก แม่ง มันจะอกหักเหมือนกันทั้งร้านเลยหรือไงก็รู้ เห็นพี่นีน่าร้องไห้ตอน

ี่มีเวลาแสดงไม่ดึกมากนัก บรรยากาศก็เป็นแนวนั่งกินไปฟังเพลงไปไม่ต้องบิ้วให้ร้องไห้เต้นตาม ไม่อย่างนั้นศศินาคงมีน็อกกลางเวทีกันบ้างล่ะ เพรา

ยู่เป็นเพื่อ

ห่วงม

่วงสิ หรือว่

งดีใจอยู่หรือเปล่าท

งบอกเรื่องนี้กับนีน่าตั้งแต่ที่เห็นผู้

าหรือว่าคาดหวังให้เขาต้องเลิกกัน สิ่งที่เขาคอยมองคืออยากเห็นศศินามีความสุข ไม่อยากให้เธอเสียใจเหมือนอย่

ก็เริ่มคิดซะสิ พี่นีน่าเขาเล

อนนีน่าได้แล้ว เดี

ู่หน้าประตูได้ยินเสียงเขาปิดบ้านล็อกกุญแ

อนนี้กำลังเมาหลับอยู่ เธอกอดเข่าซบหน้าน้ำตาไหล มีแค่ศศินาคนเ

ิ้น แกไปบอกให

ด้วยเชิ้ตพับแขนสีน้ำเงินคราม สะพายกระเป๋าหลังด้วยไหล่ข้างเดียว ไม่บอกก็รู้ว่ากระเป๋าใบนั้นหนักไปด้วยเอกสารแล

เจียวไข่ให้ กับข้าวอย่างอื่นยังไม่

ับกาแฟแล้ว

า ของผู้หญิงไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถือมาข้างเดียวล่ะ” คุณวารีถามด้ว

้าเจ้ารถถังมันคาบมา แต่ไม่รู้ว่าคาบมาจากไหน ก็เลยเอ

ท้าข้างนั้นมาจากไหน ทำไ

ียงห้

าคนเป็นพ่อเป็นแม่ถ

พื่อนบ้าน แต่ไ

ือ

่ รองเท้าของเพื่อนบ้านจะขึ้นไปอยู่

่ใจเหร

ี้ตอนที่มันตกลง

ายจากคนข้างบ้านก่อนที่รองเท้าเจ

งอยู่หน้าบ้านใช่มั้ยพ่อ เดี๋ยวแม่จะลองถามดูด้วยว่า

เดี๋ยวผมเอาวางไว้หน้าบ้านกับอีกข้างหนึ่งแล้วกัน ถ้าเขามาถามหา

หลัง จับขนมปังปิ้งคาบใส่ปากแล้วหยิบรองเท้าเจ้าปัญหาข้างที่ว่าถือออกไปห

ท้าหนูนาจะลอยมาอย

้งโยนมาเหมือนที่แ

้าไม่อยากได้แล้วจะเขวี้ยงมาที่ห้องตาโยไ

องภรรยา ดูเอาเถอะอยากได้สะใภ้เจอใครอยู่ใก

่นั่นแหละกำลังจะเป็นคนลิขิต ใช่

ารู้จักกันไว้ก็ไม

ไม่ใช่เหรอ ลูกเต้าเหล่าใคร มีหน้าที่การงานอะไร นิสัยใจคอเป็นยังไง แม่รู้จักเขาดีหรือยัง

องชายกำลังเรียนมหาลัย หนูนาเรียนจบปริญญาตรีด้านการตลาด แต่มาจับอาชีพนักร้องเพราะเริ่มทำเป็นพาสไทม์มาตั้ง

ภาคภูมิใจ กับข้อมูลที่เธอได้รับมาจากการเอาหมูฝอยไ

้านข้างๆ แค่ชั่วโมงเดียวกลับไปได้ข้อมูลเบื้อ

ว่าแม่ไปรู้

คุณวารีเลยยิ้มอย่าง

ัง แล้วหนูนาเองก็เล่ามา

ม่ชอบคนนี

นเคียงถือว่าเราได้ลูกสาวมาอีกคน เพราะยายวาก็ออกเรือนไปอยู่ซะไกล กว

อย่าบอกนะว

คุณวารีถึงกับ

้วไงว่าหนูนายังไม่แต่

ุกวันนี้บอกไม่แต่งงานก

่ะ เห็นว่าจะลองทำขายออนไลน์ ถ้าขายดีถึงจะหาทำเลเปิดหน้าร้าน เนี๊ยะเห็นมั้ย แม่ชอบมากเลย เห็นแล้วก็นึกถึงตอน

า หนูนาคนนี้ก็ใช้ได้ทีเดียว แต่การที่คุณวารีหมายมั่นปั้นมือปัก

ย่างนั้นแผนจับแพะชนแกะของแม่มีล้มระเนระนาด ดีไม่

คิดจะเอาเขามาชนกันเสี

กันเอาไว้ตามประสาเพื่อนบ

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางฟ้าเมรี
นางฟ้าเมรี
“นารีขี้เมาสาวข้างบ้านที่อาจารย์หนุ่มปฏิเสธแม่หัวชนฝาว่าไม่สานสัมพันธ์ แต่เธอกลับเป็นคนเดียวกันกับที่เขามี one night stand และต้องการที่จะสานต่อ การกลืนน้ำลายตัวเองจึงเป็นสิ่งที่เขาเลือกทำ ด้วยรั้วบ้านที่ติดกัน การสานสัมพันธ์เพื่อความยั่งยืนและเลื่อนสถานะจาก Friend with benefits เป็นคนของหัวใจจึงต้องเริ่มด้วยกันปีนรั้วหา "นี่พี่เล่นอะไร" ศศินาเอ่ยถามขึ้นขณะที่กำลังช่วยทำแผลให้คนที่เจ็บเพราะปีนข้ามรั้วมาชนกับกระถางต้นไม้บ้านเธอจนตกลงมาแตก แล้วตัวเขาเองก็ล้มเค้เก้จนได้เลือดที่ข้อศอกกับหัวเข่ามาด้วยเหมือนกัน "ก็พี่อยากมาหา" "จะมาทำไมไม่มาทางหน้าบ้านดีๆ ปีนกำแพงมาทำไม ทำเอาตกใจหมด ถ้ามีปืนนี่ยังไส้ไหลไปแล้วนะ" "จะออกมาทางหน้าบ้านแล้วแต่แม่พี่เห็น ก็เลยต้องเปลี่ยนมาหลังบ้านแทน" "แล้วมาทำไมดึกๆ ดื่นๆ มีอะไรทำไมไม่รอคุยกันพรุ่งนี้" "พี่ไม่ได้มาคุย พี่จะมาขอนอนด้วย" "เพี๊ยะ!" เสียงฝ่ามือบางฟาดลงที่ต้นแขนเขาเต็มแรงจนวาโยต้องซู้ดปากครางซี้ด แผลที่ข้อศอกว่าเจ็บแล้ว โดนเธอฟาดเข้าไปอีกยิ่งเจ็บไปกันใหญ่ "เห็นนี่น่าเป็นคนยังไง เห็นว่ายอมครั้งสองครั้งแล้วคิดจะมาขอนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้เหรอ กลับไปเลยนะ คนเฮงซวยเอ๊ย ไม่ต้องทงต้องทำมันแล้วแผลน่ะ ไปเลย" "เพี๊ยะ! ปึก! ปึก! ปึก!" "โอ๊ย นี่น่าพี่เจ็บ นี่น่าพอก่อน โอ๊ย! โอ๊ย!" เธอเอ่ยปากไล่ด้วยความโมโห ทั้งตีทั้งผลักจนวาโยล้มลงไปนอนกับโซฟา ข้อศอกก็เจ็บ เข่าก็เจ็บ แถมน้ำหนักของกำปั้นที่เธอทุบลงมาใส่เขานั่นก็ทั้งแรงทั้งหนัก สองมือของชายหนุ่มพยายามปัดป้องและรวบจับมือเธอเอาไว้จนสำเร็จ ศศินาหอบหายใจเหนื่อย ดวงตาวาวโรธโกรธจัดจนมือไม้สั่น เขาคิดกับเธออย่างนี้ได้ยังไงกัน คิดว่าเธอใจง่ายขนาดนั้นเลยใช่มั้ยที่คิดจะมาขอนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้ "คนเลว" แม้มือจะทุบตีเขาไม่ได้แล้วเพราะถูกรวบจับไว้ แต่ริมฝีปากอิ่มนั้นก็ยังคงบริภาษเขาได้เพราะความแค้นเคือง "ฟังพี่ก่อนสินีน่า พี่ไม่ได้คิดอย่างนั้นนะ" บอกกับเธอพร้อมกับพยายามดันตัวลุกขึ้นนั่ง โดยที่มือยังคงจับที่ข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น เพื่อป้องกันไม่ให้เธอทุบตีเขาได้อีก "ไม่อย่างนั้นแล้วอย่างไหน อย่ามาแก้ตัวนะ ไอ้คนบ้ากาม" "พลั่ก!" แม้ว่ามือจะถูกเขาจับไว้แน่น แต่ขาเรียวยาวที่อยู่ภายใต้กางเกงผ้าฝ้ายห้าส่วนก็ถีบพลั่กเข้าให้ที่หัวเข่าที่กำลังเจ็บของเขาจนวาโยร้องโอดโอย ยอมปล่อยมือจากเธอแล้วเปลี่ยนมากุมหัวเข่าแทน "พี่เจ็บนะนีน่า" บอกเธอเสียงอ่อยกัดปากแน่น หัวเข่าที่แตกมันไม่ใช่แค่เจ็บแสบจากแผลแต่มันเจ็บเหมือนเคล็ด แล้วยิ่งมาโดนเธอถีบเข้าให้อีกเขาถึงกับก้มหน้ากัดฟันเอาหน้าผากชนกับเข่าด้วยความเจ็บปวด "อย่ามาแกล้งนะ ลุกขึ้นแล้วออกจากบ้านนี้ไปเลย" "ฟังพี่ก่อนสิ พี่ไม่ได้แกล้งพี่เจ็บจริงๆ" "เจ็บแล้วจะให้ทำยังไง ทำตัวเองทั้งนั้น ใครใช้ให้ปีนรั้วมา โรคจิต" "ก็พี่คิดถึง" "อย่ามาแกล้งพูดหน่อยเลย อยากก็ว่ามา ไม่ต้องมาลูกไม้" "ไม่ได้ลูกไม้ พี่คิดถึงจริงๆ นะ คืนนี้พี่ขอนอนด้วยคน สัญญาว่าจะแค่นอนเฉยๆ นะนีน่า ให้พี่นอนด้วยนะ"”