ระบบห้ามฆ่าตัวตายบังคับให้เป็นอาจารย์ของตัวร้าย

์มารอยากตายกับลู

ียรสายมารระดับเจ็ดนั่นก็หมายความว่านางจะเป็นอมตะไม่แก่ไม่ตาย

ละนึกเสียใจที่หลงกลตื้นเขินของระบบ นางมันโง่มาก!อยากตายมากขึ้นเพราะความโง่นี่ล่ะ! ฟางเซียนไม่อยากเดินไปข้างหน้าอี

ตอยู่นางได้พบความสิ้นหวังมายาวนานทั้งชีวิต เมื่อต้องการที่จะตายนางก็ยังคงสิ้นหวังเพราะไม่สามารถตายไ

มรู้สึกแปลกประหลาดก็แทรกเข้ามาในหัว นางคิดว

ี่คุณประทับบนหน้าผากของมารนกยูงทำให้คุณสา

ดดูให้ดีนางมีอยู่อีกหนทางหนึ่ง ถึงจะมีชีวิตยืนยาวแต่ก็ใช้ว่าจะไม่ตายเพราะถูกฆ่านี่นา

ความเก่งกาจของเขาอาจจะสามารถฆ่านางได้! โชคก็แค่โชค มันคาดหมายอะไรไม่ได้และไม่มีความแน่นอนอ

ลู่เหลียนรู้สึกโกรธแค้นกับนางแบบฝังรากลึกไปเลย เมื่อลู่เหลียนกลายเป็นตัวร้ายผู้ยิ่งใ

วามคิดนี้ของตนเองและหัวเ

ที่นางผลักเขาลงไป นางพบว่าเขา

ยนย่อตัวลงไปเขี่ยลู่เหลี

ล็กน้อย เขาจ้องมองนางด้วยสายตาตัดพ้อ ขุ่นเคือง

พอใจ มันเป็นจุดเริ่มต้นที

เหลืออยู่เลย เขาคงไม่สามารถเดินกลับบ้านไปได้ด้วยตัวเองแล้ว ฟางเซียนจึงต้องห่อลู่เหลียนเป็นดักแด้ด้วยผ้าและอุ้มเขากลับเข้าเมือง เหตุผลที่นางห่อเ

ไปอาบน้ำล้างตัวทันทีเพราะเขาเปื้อนไปทั้งตัวจ

ื่องจากชุดเดียวที่ลู่เหลียนมีได้ขาดไปแล้วผมจึงขอมอบภารกิจย่อยให้กับคุณ ภารกิจ

บตัวเองว่า พยายามเข้า!แม้แต้มลบจะหายไปทีละเล็กทีละน้อยจน

หลียนเพื่อนำมาตัดเย็บใหม่ ชุดของลู่เหลียนไม่ควรเหมือนคนทั่วไปเพราะเขามีหางนกยูงอันสวยงามอยู่เหนือบั้นท้

จากเรียนรู้กับฮุ่ยหลิงมาเป็นเดือน นางจึงตัดเย็

เย็บเสร็จ ไม่ว่าจะมองมุมไหนลู่เหลียนก็เหมาะกับชุดสีขาวตรงกันข้ามกับนางที่เหมาะก

ได้คิดอย่างนั้น นางจึงเลือกทุกอย่า

ันไปสำรวจหางนกยูงสีขาวลวดลายสีแดงของตัวเองก่อนจะพยักห

ขามาก่อนนั่นทำให้เขาอดรู้สึก

กวักมือเรียกให้ลู่เหลียนเข้ามาหา เขาดูลังเลเล็กน้อยแต่ก็ยอมก้าวเ

ูงก็กลับมาด

นางนึกถึงความยากลำบากมากมายที่ลู่เหลียนต้องพบเมื่อหางนกยูงยาวมาก

[เนื่องจากลู่เหลียนเป็นลูกครึ่งปีศาจ การเรียนรู้วิธีเก็บหางหรือหงอน

หนด้วยรูปลักษณ์นี่สักวันเจ้าคงถูกจับขายเป็นทาสอีกรอ

กับต้องการบอกอะไรบางอย่าง ฟางเซียนนั่งรอฟังอย

ยความจริงใจ เขาคิดว่าฟางเซียนมอบหลายสิ่งให้เขา แม้จะไม่เคยกล่าวขอบค

สียงของนักร้องมากทีเดียว ในฐานะนักร้องฟางเซียนมีความสนใจเกี่ยวกับเสียงอันไพเราะมากในระดับหนึ่ง นางจึงนึกสงสัยว่าทำไมนางถ

ามไม่ไว้วางใจ นางจึงไม่เคยรู้มาก่อนเ

เสียงอันไพเราะพร้อมจะสะกดจิตทุกคนอีกด้วย คิดจ

นัก แต่หากเขาเติบโตมากกว่านี้มันก็มีความ

ะรู้สึกเอ็นดูกับความน่ารักลู่เหลียนขึ้นมา นางลูบห

ำอาหารให้กินและหลังจากนี้ก็ไปพักผ่

ทว่าในใจของเขารู้สึกดีกับฟางเซียนมากขึ้น

...แล้วท่านล่ะ?” ลู่เหลียนเงยหน้าขึ้น ดว

ะงั้นก็อย่าสนใจ” ฟางเซียนตอบเสียงเรียบ ลู่เห

คืนที่ลู่เหลียนได

ซียนก็ล้มเหลวในการสร้างควา

งเซียนที่คิดเห็นเช่นนั้น นางได้ตื่นเช้าขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่ไม่แจ่มใสเลยสักนิ

กขึ้น ฟางเซียนยังไม่คุ้นชินกับมันและควบคุมมันไม่ดีเท่าที่ควรจึงยากที่จะหลีกเล

าทั้งเคาะทั้งตะโกนจนเ

้าชัดๆ นางก็จำได้ทันทีว่าคุณป้าคนนี้ก็คือพนักงานในโรงเตี๊ยมที่สามพี่น้องฮุ่ยบังคับให้นางไปทำงาน แต่เพราะความขี้เกียจนางจึงไม่ได้ไปทำงานท

ซียนถามด้วยสี

าต้องไปทำงานเดี๋ยวนี้!” คุณป้ากล่าว สีหน้าของนา

ตามองบนก่อนต

เป็นสีแดงเพราะความโกรธเลยทีเดียว และมีค

สนักเลย พวกท่านก็เพียงแค่ใจดีมีเมตตาจึงยื่นมือมาช่วยเหลือเจ้าที่นอนข้างถนนอย่างน่าสมเพช เจ้าคิดว่าท่านเซียนผู้หล่อเหลาและมีเมตตาเหล่านั้นจะหลงเสน่ห์เจ้าแล้วรับเจ้าไปเป็นภรรย

ฟางเซียนโบกมือไล่อย่

ข้าจะไปอย่าได้มาคุกเข่าขอเงินทีหลังล่ะเพราะไ

จนตาแทบปิดอยู่แล้ว นางปิดประตูบ้านสติที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจึงไม่ได

ิ่ม แต่เมื่อกลับหันหลังนางก็ต้องหยุดชะงักด้วยความประหลาดใจเพราะนาง

องทิศทางที่ผู้หญิงปากมากคนนั้นเดินจากไป ดูจากปฏิกิริยานี้ฟางเซี

ื่น” ฟางเซียนบอกปัดอย่างไม่สนใจพลางหาวปากกว้างอย่างไม่ห่วงภาพลักษณ์

เขาเป็นเด็กที่มีความขยันขันแข็งมาก ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงใช้เว

าขี้เกียจแบบนี้สิครับ] ระบบได้พยายามเกลี้ยกล่อมให้ฟางเซียน

ัวตายและมอบภารกิจรักษาสมดุลของโลก แต่ในขณะเดี

ญเสียน้องสาวที่เปรียบเสมือนเป้าหมายชีวิตไป วิธีการรักษาก็คือการทำให้ฟางเซียนปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในแต่ละวันอย่างเช่นการมี

นลุกจากเตียงขึ้นมาทำกิจ

ะมีใครบางคนแอบย่องเข้ามาบ้าน

าที [คุณฟางเซียน! ลู่เหล

ดังก้องเข้าไปในหัวของฟางเซียน ฟางเซียนถึงกับ

นยกมือปิดหูทั้งสองข

ียวนะ คนที่ลักพาตัวเขาไปต้องไม่ใช่คนดีแน่!] ระบบกล่า

็รู้ได้ทันทีว่าไม่ได้มาดี ฟางเซียนเหลือบมองทางหางตาและนั่งนิ่งแม้ว่ากระบี่กำลังจะพุ่งเข้

ุณจะฆ่าตัวตาย การไม่ทำอะไรเลยทั้งที่รู้ว่ากำลังถูกจู่โจมมันก็ถ

ี่ร่างกายขยับหลบการโจมตีของผู้บุกรุกทั้งหล

รับ] ระบบเร่งเร้าให้ฟางเซียนตามไปช่วยตัวร้ายในอนาคต [ผมขอมอบภารกิจช่วยเหลือ

ตาก่อนที่นางจะกล่าวด้วยสีหน้าจริ

บ [

จะนำแต้มลบมาหล

ก็ยังคงไว้ซึ่งท่าทีนิ่งสง

้าได้ครอบครองเจ้า!” ชายแก่กล่าวด้วยสีหน้าตื่นเ

องชายแก่ด้วยสายตาหวาดระแวงและพยายามถอยห่าง เขาถูกพาตัวมายังจวนแห่งหนึ่งโดยที่

ลียนก็เป็นผู้บำเพ็ญเพียรเช่นกันและอยู

คิดยอมแพ้ เขารวบรวมพล

การโจมตีและคว้าแขนของลู่เหลียนไว้จากนั้นเขาก็ได้นำปลอกคอซึ่งม

ลอกคอปิดกั้นการใช้พลังปราณอีกครั้ง เมื่อใช้พลังปราณไม

ว” ชายแก่เอ่ยออกมาพร้อ

ง ชายแก่เลียปากพลางลูบไล้ขาอ่อนของเด็กชาย สัมผัสน่ารังเกียจทำให้ล

ง” ชายแก่หัวเราะเมื่อเห็นดวงตาสีแด

ขาของเขากลับถูกจับไว้ได้และร่างของเขา

แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะได้ตัวเจ้ากลับมาง่ายเช่นนี้” ชายแก่เอ่ยพลางเลียริมฝีปากอย่

ั่นไหวด้วยความกลัว เขาไม่อาจเก็บสีหน้าหวาดผวาของตัวเองได้อีกแล้ว

ดึงเสื้อของลู่เหลียนออกจนเผยให้เห็น

มองสีหน้าที่น่าขนลุกของชายแก่ ทันในนั้นเองเขาก็ได้บังเอิญหันไปเห็นใครบางคนยืนอยู่บนกำแพงนอกหน้

าเย็นชามันก็ได้ทำให้ลู่เหลียนรู้สึกชาวาบไปทั้งตัวและรู้สึกสิ้นหวัง ท่าทีของฟางเซียนเห

ารที่จะช่วย

ยู่บนกำแพงก็ยังคงไร้ความเคลื่อนไหว ลู่เหลียนจึงไ

เขาพยายามอย่างมากที่จะไม่หลุดสะอื้นออกมาในขณะที่พยายามต่อสู้ขัดขืนชา

ยความบริสุทธิ์แล้ว!] ในขณะนั้นเองระบบห้ามฆ่าตัวตาย

อเห็นเด็กถูกลวนลามทางเพศแบบนี้มันทำให้นางรู้สึกไม่ดีเลย นางจึงต้องเลือกระหว่างไม่เข้าไปช่วยเพื่อให้ลู่เหลียนเ

ายมากก็เถอะ แต่ก็ใช่ว่านางจะทน

้นและกล่าวทักทาย นางจำได้ว่าชายแก่คนนี้ก็คือชายแก่ในโรงประมูลที่นั่งอยู่ข้างหน

ารซัดพลังเพียงครั้งเดียวของนางก็ได้ทำให้ชายแก่คนนั้นตายคาที่ทันที ฟางเซียนแอบใจหายกับการ

ส่กรงขายก็ไม่เคยม

ความหวาดกลัวและโกรธแค้น ฟางเซียนรู้สึกยินดีที่ลู่เหลียนแสดงความโกร

บ นางเข้าไปใกล้ร่างของเด็กชายและสัมผัสปลอกคอบน

ื่อปลอกคอถูกปลดออกไป เขาเงย

ไม่สนใจท่าทีขัดขืนของลู่เหลียน ถึงเขาจะพยายามผลักไสนางฟางเซ

เซียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิด นางอดทนที่จะไม่กล

มณ์โกรธเคืองฟางเซียนแต่ลู่เหลียนก็ต้องยอมรับว่าตัวเองชอบอยู่ในอ้อมแขนที่อบอุ่นของสตรีใจร้ายผู้นี้ ก

ของฟางเซียนไว้แน่นแล