icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ระบบห้ามฆ่าตัวตายบังคับให้เป็นอาจารย์ของตัวร้าย

บทที่ 8 ท่านอาจารย์ประหลาดเกินไป  

จำนวนคำ:6148    |    อัปเดตเมื่อ:02/12/2023

่านอาจารย์ป

ัญญาว่าจะเร่งมือแต่คาดว่าการก่อสร้างคงต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน ในขณะที่รอให้บ้านสร้างเสร็จฟางเซียนและลู่เหลียนจึงอาศัยอยู่ในโรงเตี๊ยมชั่วคราวและในระหว่างนั้นลู่เหลียนก็ได้เริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับการอ่านและเขียนยันต์ สำหรับมารหรือเซียนมือใหม่จำเป็นต้องรู้จักการเขียนยันต์เพราะการจะใช้คาถาจำเป็นต้องใช้ยันต์เป็นสื่อกลาง นั่นคือเห

าทั้งวันในการจดจำและฝึกเขียนตัวอักษร หากเทียบกับฟางเซีย

บบบ่นอย่างเหนื่อยอ่อนเพราะตั้งแต่มาถึงเมืองเหยียนเมื่อหลายยี่สิบวันก่อนฟางเซียนก็ไม่เคยท

กซะระบบ” ฟางเซียน

ิญญาณ น่าเสียดายที่

ียน “

งทีมันอาจจะอยากถูกฆ่า แต่น่าเศร้าที่นางทำตามที่มัน

นข้างนอกกัน” เพื่อตัดรำคาญฟางเซียนจึงต

ยนตัวอักษรชะงักมือ เขาหันไปถา

หิว” ลู่เหลียนได้ยินฟางเซียนกล่าวดังนั

อไม่กี่ชั่วยามก่อนไยนา

ดินตามฟางเซียนไปยังร้านน้ำชาแห่งหนึ่งซึ่งมีผู้คนบางตามากกว่าปกติ โต๊ะว

ละขนมหลายอย่างพลางพึมพำว่า “

ของลู่เหลียน

วจริงๆ ว่าฟางเซียนต้องการความตาย คำขอของฟางเซียนไม่โกหก... ลู่เหลียนก้ม

ขาจะต้องสังหารนางเพื่อตอบแทนบุญคุณงั

เสียงสดใสของใครบางคนได้กล่าวทักทายลู่เหลียน

้วยระหว่างเดินทางผ่านหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่ง เขาเป็นเด็กผู้ชายจอมซนคนหนึ่งที่ไร้บ้าน หลังจากเดินทางมาถึงเมืองเ

งเหลือบสายตามองเจ้าลูกหมาที่ส่งยิ้มกว้างมาให้อย่างเย็นชา ลู่เหลียนรู้ว่

ายิ้มกว้างพลางวางจานขนมลงบนโต๊ะตรงหน้าฟางเซียน “ข้าหางานทำ

ว่าเจ้าลูกหมาจะเป็นคนดีมีศีลธรรม ดูเหมือนว่าเขาจะใช้เงินที่ขโมยไปจากนางเพื่อเร

กสำหรับข้า” ฟางเซียนยื่นถุงที่เต็มไปด้วยเ

ะจบประแจงฟางเซียนทันที จากที่เรียกนางว่านางยักษ์ก็ได้เปลี่ยนเป็นเทพธิดาในพริบตา

ยิ้มพอใจ ในขณะนั้นลู่เหลียนก็ไ

ือผู้บำเพ็ญเพียรส

ย้งออกไป เพราะดูเหมือนว่าฟางเซียนจะพอใ

็นเชิงถามเขาจึงพูดต่อ “ช่วงนี้มีข่าวออกมาว่าชาวบ้านเมืองใกล้เคียงหายตัวไปมากมายจนเกิดความโกลาหลขึ้น ข้าคิดว่ามันจ

ีสีหน้าสนอกสนใจ คิ้วของลู่เหลียนขมวดเป็นปม เขาพอคาดเดาได้ว่า

ถทำตามความปรารถนาของนางได้สำเร็จ แต่เขากลับไม่สามารถทำได้ทั้

ียนกล่าวด้วยรอยยิ้มเป็นประกาย ทว่า

” เขาตีความไปอีกทางเพราะความไม่รู้ ฟางเซียนหัวเราะก

กันหันไปสนใจสตรีนางหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาในร้านน้ำชา เนื่องจากว่าส

ใหญ่โต บนหมวกถูกประดับด้วยหยกและไข่มุกจนดูอลังการเกินพอดี ไม่ว่าสตรีผู้นี้จะเดินไปไหนก็จะได้ร

นางก็ถึงกับสำลักขนมอย่

ียนใหม่ด้วยหมึกสีดำจนมีรูปโก่งราวกับคันศร และรอบดว

ว่าผู้หญิงคนนั้นมาเพื

กายนางพึมพำ ฟางเซียนถึงกับหันไป

ปกติที่ไหนหรอกที่แต่งตัวแบบนั้นออกมาเด

ญิงคนนั้นสวย แม้แต่ลู่เหลียนก็ยังหันไปมองอย่างสนใจ ทุกคน

ทันทีว่าทำไมทุกคนถึงคิดว่าผู้หญิงคนนั้นสวย [เป็นมนต์เ

เซียนมีรอยยิ้มมั่นใจ นางมั่นใจว่าตัวเองไม่จำเป็นต

ใจที่มั่นคงยิ่ง

ากกว่าหมื่นคน หากไม่มีความมั่

องหน้าตัวเอง “อย่ามองให้มากนักลู่เหลียน มันไม่มีอะไรน่ามองเลยสักนิด หากเจ้าอยากมองสาวสวยเจ้

ลียน

สึกเหมือนโ

บแต่ก็ต้องยอมรับในท้ายที่สุดว่าตัวเองแอบอิจฉาใบหน้าของเด็กผู

ก็ได้เดินมาหยุดอยู่ข้างโต๊ะของฟางเซียนและยืนจ้องหน้าฟางเซียนอย่า

สองจ้องหน้ากันราวกับว่าเคยเป็

ผู้หญิงคนนั้นกล่าวพลางยื่นมื

ส่งสายตาไม่พอใจไปให้อ

วไปไม่มีทางมายืนจ้องคนอื่นแล้วยื่นมือมาจ

ในนี้...น่าสนใจอย่างมาก” นางพูดเรื่องที่ไม่มีใ

ว่า “พูดถึงมนต์เสน่ห์เห

น่ายและชวนลู่เหลียนออกไปเดินซื้อของเข้าบ้านเพราะอีกไม่กี่วันบ้านบนภูเขาก็จะเสร็จสิ้

าโง่” ฟางเซียน

แล้วใครบางคนก็ได้แสยะย

สกปรกนางก็สามารถใช้คาถาทำความสะอาดได้สบาย ส่วนเรื่องเครื่องเรือนนางสามาร

่ชั่วยามบ้านก็ถูก

ปอย่างหนึ่ง “ท่านอาจารย์...บ

งชื่อบ้านไม่ค่อยเป็นที่นิยมในโลกของนาง นางจึงไม่เคยนึกไว้เลย “ภ

เหลียนเหมือนกำลังจ

งเซียนบ้าเป็นแน่เพราะมันเป็นชื่อที่พร้อมจะดึงโชคร้ายเข้าหาบ้านมากกว่าดึงโชคดี

่ตอนที่ทำอาหารให้กับลู่เหลียนเท่านั้นเพราะลู่เหลียนทำอาหารไม่เป็นและเกือบทำครัว

า ฟางเซียนไม่มีทางเลือกมากนักเพื่อหลีกเลี่ยงความรำคาญนางจึงต้องฝืนสังขารพา

ช่ไหม?” ฟางเซียนเอ่ยถามลู่เหลียนก็ได้พยักหน้าตอบร

หมือนครั้งก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ทว่าครั้งนี้หน้าผามี

โดนแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่งจึงพอจะตั้งตัวได้ทัน เขากางหางนกยูงของตนเอง

วไว้เสียแล้ว ดวงตาแดงก่ำใต้เงาผาสร้างความหวาดหวั่นให้กับลู่เหลียนอย่างมาก ลู่เห

โวยวายในหัวของฟางเซียน [ใจร้าย! ทำไ

้และอีกอย่างฉันอยากทำใ

งและตาย แต่อุบัติเหตุนั่นก็ไม่เคยจะเกิดขึ้นแม้ว่านางจะนั่งทั้งวัน นางจึงก้มลงไปมองข้างล่างที่เต็มไปด้วยหมอกหนาเหมื

บ] ระบบพูดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าฟางเซียนเหม่อมองลงไปยังตีนห

นัก” ฟางเซียนทำหน้ายักษ์ใ

ัวตายก็คือห้ามไม่ให้คุณ

กลียด

คุณบอกผมมา

ี่นางนั่งทะเลาะกับอากาศจนในที่สุดลู่เหลียนก็สามารถคืบคลานกลับขึ้นมาหาฟ

ปคงเป็นเพราะเขาเหนื่อยจากการใช้พลังปราณมากเกินไปมากกว่า แต่เพื่

ระท้วงการกระทำของฟางเซียนที่ไม่ยอมทะนุถนอมตัวร้ายในอนาคตเลยสักนิด [ด

้ก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงแต้มบวก นางอุ้มลู่เหลียนขึ้นมาจากพื้นและวางเขาไว้บนต

มาก ลู่เหลียนที่ไม่ได้หมดสติไปอย่างสิ้นเชิงรู้สึก

แต่เขาก็เข้าใจว่าฟางเซียนความหวังดีต้องการให้เขาแข็งแกร่งมากขึ้นและรู้จักการเอาตัวรอด เขาจึงไม่นึกโ

ฟางเซียนขมวดคิ้วมึนงงกับคำสั่งประหลาดของระบบ [ผมจะให้แต้มลบโชครอดตายจากอุบัติเ

วใจของลู่เหลียนเต้นรัวและอ่อนยวบ ความอบอุ่นและสัมผัสอ่อนโยนท

เราะคิกคักอย่างพอใจที่มันสามารถทำลายแผนการสร้างความแค้นของฟางเซียน

่นหงอนนกยูงบนหัวของลู่เหลียนอย่างเพลินมือ ใ

ู่เหลียนตกหน้าผาเช่นเคย เมื่อฟางเซียนพาขึ้นภูเขาลู่เหลียนจึงได้เตรียมใจไว้ล่

ได้ขัดขืน เขารู้ดีว่าสุดท้ายแล้วฟางเซียนก็จะรักษาบาดแผล

ัก ลู่เหลียนพัฒนาไปในทางที่ดีฟางเซียนจึงอนุญาตให้เขาหยุดพักและลงเขาไปท่อ

ญหา เพียงแค่ได้ก้าวเข้าไปในเมืองฟางเซียนก็รู้สึกเอะใจทันทีว

อหน้าต่อตา!” ชายแก่ที่ดูคล้ายกับคนสติฟั่นเ

มองฟางเซียนคือสายตาหวาดกลัว รังเกียจ และหว

่านางคือปีศาจ

การหายตัวไปของภรรยาและลูกหลานไม่ใช่หรื

นแหละ ตาเฒ่าหงรอดจากการถูกกิ

เสียจริง ก่อนจะถูกกินข้าคงต้อง

่าทำไมชายแก่คนนั้นถึงหาว่านางเป็นปีศาจกินคน? ฟางเซียนตั้งใจจะเข้าไปถา

ินข้าแล้ว!” เขาตะ

ยนถูกมองด้วยสายตาเกลียดชัง เคลื

เนื่องจากว่าจุดจบอาชีพนักร้องของนางมันค่อนข้างแย่ ทั้งถูกเกลียดชัง ถูกเหยียดหยาม ถูกด่าทอ และถูกตามก่อก

อมตัวก็คงไม่มีที่สงบสุขให้นางอยู่อีกต่อไป นางต้องพบเจอเรื่องเช่นนั้นหลายเดือน ในช่วงเวลานั้นมันเป็นฝันร้ายข

ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ในเมื่อถามชาวบ้านแถวนี้ไม่ได้นางจึงตัดสินใจไปหาคนที่สามารถให้ข้อมูลกับน

ยเรียกนางเสียงเบา เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เ

ไป ไม่นานนางก็มาถึงร้านน้ำชาที่เจ้าลูกหมาทำง

่งออกมาจากหลังร้านและบอกชื่อของตัวเอง แต่ฟางเซี

าเรื่องทันที เจ้าลูกหมามองซ้ายมองขวาและเริ่มเล

งเช่นคนในเมืองไม่ได้หายไปภายในคืนเดียวเหมือนกับที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านอื่นๆ อีกทั้งยังมีข่าวลือมาว่ามีคนเห็นปีศาจกินคนด

้มันจะมีทางเป็นไปได้ว่าจะไม่ได้เป็นปีศาจตัวเดียวกันแต่ฟางเซียนก็มีลางสังหรณ์ว่าปีศาจกินคนตัวนั้นจะต้องเป็นตัวเดียว

้วยขอรับ มันเป็นเรื่องของลัทธิประหลาดขอ

ทธิ

คนในเมืองฆ่าตัวตายกันเป็นว่าเล่นเลยขอรับ

องนี้ถึงกับทำหน้าไม่เชื่อหูของตัวเอง ล

หลาดนั่นเลยนะ! หรือเพราะความอยากฆ่าตัวต

ะของระบบ ก่อนที่นางจะนึกบางอย่างขึ้

่วมลัทธิฆ่าตัวตา

ยนทันที [ผมขอห้ามครับ! คุณจะเข้าร่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ระบบห้ามฆ่าตัวตายบังคับให้เป็นอาจารย์ของตัวร้าย
ระบบห้ามฆ่าตัวตายบังคับให้เป็นอาจารย์ของตัวร้าย
“บทนำ "อยากตาย" เป็นคำพูดของคนที่ไม่ต้องการจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว หญิงสาวนามฟางเซียนพบกับความลำบากและความเหนื่อยยากของการมีชีวิตอยู่บนโลกนี้มาแล้ว น้องสาวคือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอพยายามดิ้นรนที่จะมีชีวิต แต่เมื่อไม่นานมานี้น้องสาวของเธอก็เพิ่งจะตายไปเพราะโรคร้าย เธอจึงคิดว่าตัวเองไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว เพราะงั้นเธอจึงพยายามฆ่าตัวตาย... เธอพยายามฆ่าตัวตายมากกว่าสิบครั้งด้วยกัน ผลน่ะหรือ? ล้มเหลวน่ะสิ!! ถ้าสำเร็จเธอคงไม่ต้องมานั่งคิดว่าวิธีตายใหม่แบบนี้หรอก!! "ดื่มยาพิษ กรีดข้อมือ โดดน้ำ โดดตึก ขนาดนี้แล้วทำไมฉันยังไม่ตายอีก!! สวรรค์ ไม่สิ นรกไม่อยากรับคนเพิ่มรึไง!! " ฟางเซียนกรีดร้องอย่างหนักราวกับคนบ้า ในตอนนั้นเองบางสิ่งก็ได้ปรากฏต่อหน้าเธอ [สวัสดีคุณฟางเซียน ผมคือระบบห้ามฆ่าตัวตาย ต่อจากนี้ไปคุณต้องถูกผูกมัดกับระบบห้ามฆ่าตัวตาย กฎของระบบห้ามฆ่าตัวตายที่หนึ่งคือ ห้ามฆ่าตัวตาย กฎที่สองคือ ห้ามฆ่าตัวตาย กฎที่สามคือ ห้ามฆ่าตัวตาย] "...." มองหน้าต่างระบบตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ฟางเซียนหันไปหยิบมีดขึ้นมาเตรียมฆ่าตัวตายต่อ แต่จู่ๆ ร่างกายของเธอก็ไม่สามารถที่จะขยับได้อีกราวกับว่ามีบางอย่างเข้ามาควบคุมร่างกายของเธอ [คุณจะไม่สามารถฆ่าตัวตายได้จนกว่าจะมีอายุครบหนึ่งหมื่นปี โปรดเข้าใจด้วย] "เข้าใจมารดาแกสิ!! หมื่นปีเรอะ! ใครจะอยากอยู่นานขนาดนั้นกัน! " [มนุษย์] "เออ! แต่พอดีฉันเป็นมนุษย์ต่างดาวจากดาวเนปจูน ฉันจะฆ่าตัวตาย!! " [กฎคือห้ามฆ่าตัวตายเด็ดขาด เนื่องจากสถานที่รอเกิดเต็มแล้ว หากคุณต้องการฆ่าตัวตายคุณต้องทำภารกิจให้สำเร็จ ภารกิจแรก เป็นอาจารย์ของตัวร้ายสูงสุด ภารกิจที่สองจะตามมาในอีกร้อยปีต่อมา และอีกหนึ่งร้อยปีต่อไปภารกิจที่สามจะตามมา และอีกร้อยๆ ปีต่อมาภารกิจที่สี่ก็จะตามมา] "....ไปตายซะไอ้ระบบเฮงซวย!! " ....................................................................... ฟางเซียนต้องการที่จะฆ่าตัวตายเพราะมันคือทางที่เธอได้เลือกแล้ว ตายไปทุกอย่างที่ผ่านมาก็จะเป็นเพียงภาพลวงตา เธอจะได้เกิดใหม่โดยที่ใหม่ต้องจำอะไรได้อีก เพียงแค่ตายเธอก็จะได้เห็นโลกใบใหม่แล้ว! แต่ทำไมระบบห้ามฆ่าตัวตายถึงไม่ยอมให้เธอตายสักที!! ขัดขวางการฆ่าตัวตายของเธอไม่พอมันยังลากเธอไปโลกจีนโบราณและบังคับให้เธอรับตัวร้ายในอนาคตเป็นลูกศิษย์!! ใครก็ได้ช่วยฆ่าเธอทีเถอะ!! ในภายหลังฟางเซียนพยายามคิดหาวิธีฆ่าตัวตายมากมาย ...................................................................... ระบบ: กฏที่หนึ่งคือห้ามฆ่าตัวตาย กฏที่สองคือห้ามฆ่าตัวตาย กฏที่สามคือห้ามฆ่าตัวตาย คนอยากตาย: ......ระบบเวร!! ระบบ: เพื่อความอมตะคุณต้องฝึกตนเป็นมาร ไม่ต้องห่วงระบบจะเติมทรูให้เอง! คนอยากตาย: ไม่อยากเป็นอมตะโว้ย!! ระบบ: ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน! ระบบมีเงินพร้อมที่จะเปย์คุณ *โปรยเงิน คนอยากตาย: .....”