สามีข้าจะเกี้ยวท่านเอง

ี่อาศัยถามทางจากพวกเขาต้องหลงทางเสียเวลาอยู่ถ

ปรากฏกายแต่วิญญาณของเขาสิงอยู

ญาณเซียนชั้นต่ำที่ตายไปแล้ว

มนั้นข้าว่างแสนว่างไม่มีสิ่งใดทำจึงหันมาเรียนรู้อาคมพวกนี้เผื่อพบเจอ

งความสามารถรอบด้านจึงจะทำให้เราเอาชนะผ

แต่ข้าเห็นวิญญาณเร่ร่อนจึงได้สอบถามมาเรื่อย ๆ จนในที่ส

้าอาศัยหลับนอนอยู่ที่วัดแม่ชีแห่งหนึ

าในตอนที่ยังเป็นวิญญาณ แต่ยามนี้ข้

่ได้ ข้าจึงสั่งให้เขาไ

านคนที่รวย ๆ และเมียขี้หึงหน่อย จากนั้นก็ตามไปว่าแอบไปมีที่

ข้าเป็นผีมีคุณธรรมจะ

บไป๋ซีทุ่มล

รื่องคุณธรรมอันใดอีก ข้าสั่งอันใดเจ้าต

ำใจ เขาหายตัวไปอย่างรวดเร็ว

าศัยน้ำในลำธารดื่มกินประทังชีวิต บัดนี้แม่ชีจึงได้มอบ

อแรกในโลกมนุษ

นเสื้อผ้าที่แม่ชีนำมาให้ แน่นอนว่าเป็นผ้าเนื้อหยาบและยังมีสีขาว แ

ไปพบกับไป๋ซีตามนัดหมายก่อนที่ดวงตะวันจะโผล่ขึ้นมา วันที่หนึ่งไป๋ซีย

ื่องหร

อร

งกับข้า เรื่องที่จะทำใ

าดพอดีมือที่แอบเอามาจากสำนักชี ข้ารู้อาคมไม่

านหลังใหญ่หลังหนึ่ง ข้ารอจนกระทั่งสตรีนางหน

างผู้นั้นจึงช่วยเหลือข้า ยาม

ผู้นี้ช

า แน่นอนว่าข้าเป็นคนงาม คนอัปลักษณ์ย่อมรู้สึกไม่ถูกชะตา

มดูดีในสายต

นมีส

้อย ในเมื่อมีวาสนาได้พบแ

ถี่เหนียว และร่ำรวยที่สุดใ

และไม่เชื่อเ

ากไปข้าจึงเ

้ายหมู่บ้านก่อนถึงโรงเชือดหมู เวลายามโหย่วในทุกวันหนึ่งหญิง

ที่ห้อยป้ายทองอวดอ้างตนในตำบลแ

มา ข้ารอคอยที่วัดอย่างเงียบเชีย

างไร ท่านแอบตา

มแล้วเ

างมาถึงเมื่อสองวันที่แล้ว จ

ข้าก็มอ

ีรังเกียจดังนั้นควรงดอาหารที่ขับลมทั้งหลาย และหากอยากมัดใจสามีให้ท่านเซ่นไหว้วิญญาณคนผ

้งเขียนชื่ออย่างชัดเจน ฮูหยินรับไปคล้ายเชื่อครึ่งไม่เช

ีผู้มักมากของฮูหยินเสีย บังคับให้เขาทำการบ้านทุกวันอย

หว้จำนวนมากเขาดีใจจนหลั่งน้ำตา ยิ่ง

ม่ได้เพราะข้าเป็นคนแล้ว จึงได้แต

าผ่องใส นางกำจัดสตรีหม้ายนางนั้นไปแ

นกระเพาะจำนวนมากจึงมักผายลมตอนนอนไม่รู้ตัว หลังจากข้าเผาของเซ่นไหว้ไปให

หยินเป็นฝ่ายมอบทองให้ข้าก้อนโต ข้ายังกำชับฮูหยินว่าต่อไปให้ดูแลวั

บไหว้ข้าประดุจ

กลับไปยังอำเภอตงอวี่ ความรู้สึกของข้ายามนี้ประหลาดนั

วิญญาณเร่ร่อน บัดนี้กลับสุขสบายแล้ว

ยคุยเป็นเพื่อน ข้าไม่เหงาปาก แต่คนขับรถม้า

ด้วยร่างกายสั่นเทา ข้ายังคงเป็นคนที

งอวี่ ข้ารู้สึกประหม่าเล็กน้อยในยามที่ก้าวลงจากรถม้า

ถึงกับตกใจเบิกตากว้าง เ

ยู่หน้าประตูในขณะที

มาแล้ว เ

ยไปแล้วไม

นพวกนี้มีตาหามีแววไม่ ข้าจ

าสวยและงามที่สุดในเมืองนี้ก็ว่า

งไม่ตาย

หน้าแล้

ริ

อาจ ทว่ากลับไม่มีผู้ใดยอมให้ข้

้าถูกถอนหมั้นแล้วไม่ใ

้าอย่างเหยียดหยาม สีหน้

ข้าบอกให้

นั้นกลั

้นไม่ได้ อีกทั้งตัวเจ้าก็ถูกถอนหมั้นทอดทิ้งแล้ว ผู้ใ

้นอย่างเหยียดหยาม

ารเลว จั

นให้ตายเสีย ทว่าลูกน้องซ

ปถลึงตา

กให้จั

งถามคำถ

มายถึงสิ

ายของอันจิ่งเถียนกลับอ่อนแอเกินไปทุกสิ่งทุกอย่า

สึกท้อแท้ใจ

กที่ข้าตั้งใจร่ำเรียนอย่างที่สุด เพื่อห

แค่นเสียงเยาะหยั

เอง วิธีการสั่งส

้นทำท่าวาดอาคม และทันใดนั้น

ารสองคนนั้นก็เบิกตากว้าง

า ทะ ทำ

กอย่างเ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า รู้

กเขา เสื้อผ้าของค

ู้ใดกันที่

นาวที่พัดผ่านรูขุมขน และข้

านทำสิ่งใด ถะ ถอด

กองอยู่ที่พื้น โชคดีที่ข้ายังมีชุดตัวในปิดบังแม้ม

วิญญาณเซียนชั้นต่ำคนนั้น ข้

กัน ขายหน

ารสองคนจ้องข้าตาไม่กะพริบ แน่นอนว่าข้าเป็นค

านได้เพียงนี้ ข้าคิดสั่งการไป๋ซีแต่ใบหน้าขาวซีดของผีตนนั

ไม่อาย เจ้ามีสิทธิ

องทหารทั้ง

านไปแล้วหรือ เอาสิถ้าต้องการเพ

ว่าบัดนี้ไป๋ซีกลับพุ่งตรงเข้าไป ไม่รู้ว่าเอาพลังมาจากไหนจึงบ

บมือ

แต่ก็ยังรู้จักปกป้องข้า

ป๋ซีร้อยส่ว