7Leaders จ้างฟรีแลนซ์ให้ได้รัก เล่มที่ 1 ของซีรี่ย์

ข์ร้อนกับเหตุการณ์ประกาศตัวเป็นแฟนของเราเมื่อครู่นี้ ทำไงได้ล่ะมันฉุกเฉินหนิ ถ้าผมไม่กั

มไปเลย ผมถอนหายใจเหนื่อยหน่ายคอตก ทำไมผู้หญิงไม่พอด

าจนตัวเราชนกันเข้าอย่างจั

ก่อนแล้วฉันจะกลับไปเอาของ

้ข่าว! หลบไป!” แอร์เบี่ย

มายได้มันยากแค่ไหน!” ผมพูดเสียงดังหงุด

ือที่สามของใครอย่าเอาฉันเข้าไปเกี่ยว!” แอร์พูด

่ได้เป็นมือที่สามแต่เป็นคนที่ฉันเลือก!

ร์พยายามสะบัดแขนออก ผมพาแอร์เดินเร็ว

็หนีไม่พ้น!” ผมชี้หน้าขู

ักหน้าอกผมพย

าว่าไม่เตือน นั่งเฉยๆ !” ผมยื่นหน้าเข้าไป

ตลอดเวลา ผมขึ้นมานั่งบนรถแอร์หันหน้าหลบไปทางประตู

เขยิบถอยหลังติดประตูปัดมือผมออก ผมยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ม

คนรู้มั้ยว่าคุณนิสัยแบบนี้” แ

นะที่รู้ หึ” ผมยิ้มมุมปากชั่วร้าย กลับม

โดธ

วยอารมณ์หงุดหงิด ผมไม่อยากเดาว่ายอมมาเพราะอะไร อาจจะกลัวที่ขู่หรือไม่

อร์ยืนนิ่งไม่ยอมก้าวเท้าเข้าห้

ก ผมวางของเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็

ยิ้มเจ้าเล่ห์นั่ง

น้าผมนิ่งไม่ยอ

ำก่อน?” ผมถามห

ะยอมนั่งลง ผมโอบเอวเ

นะฉันไม่ติด” ผม

ที่แอร์ถามว่ามีใครรู้มั้ยว่าผมเป็นแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าแบบนี้ของแอร์หมายถึงอะไร แต่คนที่รู้ก็น่าจะมีพวกพี่น้องอีกหกคนของผม อ่อแล้วก็พวกผู้หญิงที่ผมเคยนอนด้วยบางค

นไปทางห้องน้ำโดยไม่พูดอะไร หันกลับไปมองแอร์ที่มองผมด้วยหน้า

้าออกมาไม่เห็นตามถึงบ้านแน่” ผม

ังไม่ได้เอาของจากโรงพยาบาลมาด

ไม่รอฉันตามถึงบ้านจริงๆ

หญิงขนาดนี้อะ ถ้าอยากได้ใครก็ใช้สายตาเรียกเอา กับแอร์นี่ผมยอมนะ ปกติผมจะข้ามไปนานล่

นะว่ายังไงก็หนีไม่พ้น พอเชื่อฟังก็น่ารักดีแฮะ ผมเดินมานั่งข้างแอร์เอาแขน

ทำไมคะ?!” แอร์เขยิบนั่งปลายโซฟา ผมรวบเอวเ

ับใคร?” ผมกระซิบเบาจ้

ร์หันหน้าหลบพยายามจะลุ

ิดปากนุ่ม แอร์ทุบหน้าอกผมและเม้มปากแน่นไม่ยอมให้ผมดันล

ูดดื่มนุ่มละมุนมาก ผมกอดเอวเล็กเขยิบให้นอ

ร้องเจ็บขณะจู

็ต้องเจอแบบนี้แหละ!” แอร์ผละออก

? ฉันกล้ากัดคืนนะ” ผ

าของสักทีสิคะ ฉันจะไปทำ

หละ หรือถ้าอยากทำงานก็นี่ไง คอ

กให้ฉันทำที่นี่อีก บอกแล้วไงว่าเริ่มเดือนหน

นจะจ่ายแบบรายครั้งด้วยให้สองเท่าจากรายได้ที่เธอได้ทุกวัน

ทางประตู ผมส่ายหัวถอนหายใจอย่างเหลืออดเดิน

ดิ้นแรงไม่กลัวตก ผมต้องเกร็งแขนไว้กลัวจะตก

วยความหมั่นไส้ ผมหมุนแขนคลายกล้ามเนื้อเพราะเมื่อกี้เกร็งจนเมื

นดี? เธอนี่ทำให้ฉันหมดความอดทนได้จริง

าไว้จนแอร์เซล้มและพยายามเขยิบถอยหลังหนีผมเหมือนรู้ถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น ผมคลานเข่า

ร์ คราวนี้ถึงตาฉันเลือกบ้

ด!” แอร์หอบหายใจแรงพูด

เสียงเบา อารมณ์หงุดหงิ

คุณจ่ายราคาเดิมที่เคยจ่ายครั้ง

ไม่ทันจบแอร์ก็เตรียมจะเถียง ผมพูดดักหน้าไว้ถึ

วด้วยนะ ผมเดินตามทุกที่ที่แอร์ทำพยายามหาจุดบกพร

าทีต

้ แอร์มองหน้าผมนิ่งไม่รับผ้าเดินออกไปข้างนอกบริเวณห้องรับแขก ผมเดินตามคว้าแขนแอร

่ย” ผมถอนหายใจพลางก

บ้านด้วยค่ะ” แอร์พูดน้ำ

โทรศัพท์เดินไปรอที่ประตูห้อง หึ เป็นผมแต่ก่อนคงท้อ

วย! ผมหมกมุ่นขั้นหนักแล้วแหละ แอร์มาที่ห้องสองครั้งเองแต่กลับรู้สึกเหงาบอกไม่ถูก ที่หนักกว่านั้นคือผมชอบตอนแอร์เหงื่อ

งเลยคว้าออกมาดู มันคือผ้าเช็ดเหงื่อแอร์เมื่อกี้นี่นา ผมยิ้มกับตัวเองด้วยอารมณ์แปลกๆ ทั้