7Leaders เกมรักปิดฉากนายคาสโนว่า เล่มที่ 3 ของซีรี่ย์

! ตุบ ๆ

รายหนักที่แขวนตึงไว้บนราวเหล็ก วันนี้เป็นวันเสาร์แสนน่าเบื่ออีกหนึ่งวัน เพราะแทนที่ผมจะได้นอนหลั

เพื่อเพิ่มความแข็งแรงของร่างกาย แถมยังช่วยให้สมองโล่งได

อก

จ้งเตือนของก

ง “เช้าไปไหม?” ผมเอ่ยทักทายเพื่อนพี่น้องที่ย

อากลายเป็นการติเตือน เพราะด้วยใบหน้าเรียบแ

่อยกระสอบทรายต่อ และปล่อยให้ไอ้โนอาเดิ

ง ๆ จากการออกแรงปล่อยหมัดส่งไปที่กระสอบทราย “แต่ก็ดี ไปเรียก

และเหลือบมองไอ้โนอาที่นั่งกอดอกด

ิบขวดน้ำ “มาหาเรื่องกูตั้งแต่เช้าเพื่อ?” ก่อนจะเดินกลับไปนั่ง

ะกลายเป็นคนแบบมึงไง” ผมจ้องหน้ามันด

ุ

กันเถอะ” ก่อนจะกระโดดเหยาะลงจากโต๊ะเพื่อเตรีย

ุ

ฉย แต่อารมณ์เปลี่ยนไปจนรู้สึกได้ “อย่าทำเป็นเก่ง

มอยากตอบคำถามอย่างที่มันต้องการ ผมกลับไปนั่งบนโต๊ะเหล็

ล้ว ก็เลยไม่รู้ว่าตอนนี้พวกโซยังอยู่หรือเปล่า” น้ำเสียงเป็นปกติธรรมดาของผมไม่ช่วยให้คนที่นั่งตรงข้ามเลิกทำพฤติกรรมข

างคือ ถ้าเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นกูไม่สนับสนุนเลย มึงก็น่าจะรู้แล้วนิ ว่าผู้หญิงคนนั้น

ไม่รู้หรอกนะ ว่าภายในตัวผมเกิดระบบการทำงานล้มเหลวผิดปกติอะไรกันแน่

ิ? เลิกคิดซะ” ท่าทีของไอ้โนอาเปลี่ยนไปเล็กน้อ

้ว และกูไม่เคยอยากยุ่งเรื่องของมึงเลย ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ยิ่งถ้าเป็นเรื่องผู้หญิงกูยิ่งไม่อยากยุ่งไปใหญ่ แต่ว่า กูไม่ชอบที่เห็นมึงแพ้ให้กับคน

ปไหนไม่มีทางรู้ “แต่ถ้ามันเป็นแบบที่มึงพูดมาทั้งหมด กูจะยอมรับความพ่ายแพ้นั้

็นเอาตอนนี้ก็ไม่

ดฟ

ที่ยืนกอดอกนิ่งข้างผม ในระหว่างที่พวกผมสองคนกำลังขึ้นลิฟต์มาถึ

เพ่งมองเพื่อนพี่น้องที่เอาแต่นิ่ง แล้วก็นิ่ง

จยุ่ง” มันน่าเตะออกจากลิฟต์นะพฤติก

ะดีแล้ว เพราะผมอยากจั

ี่ตามองไอ้โนอาที่เดินนำผมออกจากลิฟต์ แต่ยั

ม่ได้ แล้วผมเองก็…เริ่มรู้สึกเจียมเนื้อเจียมตัวกับคำตักเตือนของมันแล

บคิดวน ๆ ในหัวได้ตามระยะทางเลย กลับกลายเป็นผมที่ลงทุนก้าวเดินให้ช้าลงเพื่อจะคิดได้ถน

บเที่ยงเลยเชียว” ผมหลุดออกจากภวั

ใครสักคนในที่แห่งนี้จับได้ แค่ลำพังไอ้โนอารู้ก็ยังไม่วายโดนตักเตือนไปแล

แอบทำกิจวัตรในห

าบน้ำ!” ผมเดินตามไปชี้หน้าไอ้โนอา ขณะท

เป็นไฟเนี่ยแหละ” มันพูดหน้าตาเฉ

เดินกลับไปนั่งเก้าอี้ที่ประจำของตัวเ

ันอาบน้ำแล้วเหรอ?” พี่ฮานหัวเราะท่าทางสนุก บ

้งรำคาญพี่ตัวเอง ที่เริ่มพูดจาประชดประชันเก่ง เพราะสองคนนี้นี่แหละ (พูดแล้วก็หมั่นไส้) แล้วก็

งเหล้าให้ตัวเองตามความเคยชิน “ผีตัวไหนเข้ามันไม่รู้ วันนี

นมาช้าไง” พูดไม่ทันจบดี คนเป็

” พี่กัสเสริมทัพให

ยมเถียง แต่โดนสกัดจากพี่คีย์อีกคน

ือนกัน” ตามด้วยน้

รฟังกูแก้ตัวหน่อยเ

” ผมหันขวับหาต

ว่ากูอีกนะครับ” ผมสวนคืนใส่พี่ธีระท

อาพวกผมที่นั่งอยู่ก่อนยิ้มกริ่มกับความเป็นสุภาพสตรีแสนดี ซึ่งตัดกับนิสัยของพี่ผมที่เจ้าเล่ห์เ

ตรงนี้ก่อนดีกว่า มามะ” พี่กัสนักเต๊าะหญิงเป็นอาชีพพูด

ผู้หวงแฟนเป็นงานหลัก ส่วนที่เป็นหมอนั่นคืองานเส

ะนั่งจะยืนจะเดิน พี่ชายผมคนนี้จะตัวติดแฟนตลอดเวลา อย่า

้องดูแลแฟนพวกมึงแทน” แต่พี่ใหญ่คนนี้ก็ไม่ละความพ

นตัดบททันที คงเพราะรู้

าชีพเดียวกับพี่กัส เต๊าะสาวคือเรื่องถนัดและโดดเด่น เก่งกว่าผม กินจ

ไอ้กัสให้มาก” พี่ฮานขู่ฟ่อเห

ยล่ะ” เสียงพูดปนหัวเราะชอบใจของพี่คีย์สร้างรอยยิ้มมุมปากของเหล่าพี่น้

โนอาคงมีแฟนตอนโมนาลิซ่ากลายสภาพจากภาพวาดเป็นคนขึ้นมาจริง ๆ ส่วน

รแฟนเป็นตัวเป็นตนก็ได้ ในเมื่อผมไม่เคยขาดผ

้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง (ยิ้ม) เพิ่งรู้

ฟแอนไนต์

นสุดหลังร้าน ระหว่างทางที่เดินผ่าน ลูกค้าทุกคนที่กำลังนั่งจิบกาแฟยามเย็นต่างมองมาที่ผมด้วยสาย

ผลักผนังตรงหน้าให้แง้มออก และถ้าหากเป็นใครบางคนที่ยังไม่เคยมาสถานที่แห่งนี้ ก็คงเอามือกุมปาก

คนปกติทั่วไป แน่สิ เพราะสถานที่ที่ผมกำลังจะก้าวผ่

ุ

ชายร่างใหญ่ก้มหัวรัวอย่างมีมารยาท หลังจากเดินชนไหล่ผมเข้าอย่างจังแต่ดัน

ที่ต่างเห็นจะเป็นสายตานิ่งเฉียบของผม กำลังจ

าตัวตนของตัวเองได้ เม

งตะโกนจากด้านหลังขัดจังหวะบทสนทนาตรงหน้า แต่ที่ไ

โทษด้วยนะครับ” น้ำเสียงนอบน้อมต่างไปจากเดิมมากโขราวกับค

องมึงนะเว้ย” มือหนาตบไหล่

พื้นที่กว้าง หากใช้คำเรียกก็น่าจะเหมาะกับคำว่า อโคจร เพราะพื้นกว้างที่ว่าคือบ่อนการพนันผิดกฎหมายยังไงล

ถึงมาที่น

นี้อยู

ละขึ้นลิฟต์ที่แอบอยู่ตรงซอกผนัง จากนั้นพวกผมส

้!!

บว่าชั้นใต้ดินของตึกลับแห่งนี้มีกี่ชั้น ถ้าแค่ดูจากปุ่มกดลิฟต์ก็มีแค่ห้าชั้นใต้ดิน ซึ่งผมเองก็เคยเชื่อมาแบบนั้นตลอด

รอในห

อไปเตรีย

ะ เพราะวันนี้

สิบนาทีมึงประกาศ

ปาจิไม่ช

่เอาไหนที่สุดของปาจิแล้วมั้ง แต่คงต้องทนความน่ารำคาญขอ

ด

ยในห้องมืดที่มีเพียงแสงสลัวจากสนามส่องลอดเข้ามาเท่านั้น แต่ระหว่างเพ่งมองผมก็เดินไปที่ล็อกเกอร์ของตัวเองบ้าง เพื่อเตรียมตัวใ

มดต่อหน้าต่อตาคนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม เพราะมันก็ไม่เกรงใจผมเหมือนกัน ทั้งที่รู้ว่า

ง?” ผมเบิกตากว้าง ขณะใส่กางเ

กติและไม่รู้สึกแปลกใจด้วยซ้ำที่ได้ยินเสียงรุ

เป็นไปแล้วต่าง