icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เด็กเลี้ยงของนายหัว

บทที่ 5 คนแรก 2

จำนวนคำ:1176    |    อัปเดตเมื่อ:21/12/2023

ึ่งผมไม่ขอรับคืน” สีหราชกำลังจะผละกายออกห่างหญิงสาวตรงห

เล็กมองผู้ชายตัวใหญ่ที่กำลังนั่งคุกเข่าหันด้านข้างให้เธออย่างใจจดใจจ

ไม่ได้อีกเช่นเคย มือเล็กจึงยอมคลายออกจากแขนของเขาแต่โดยดี รู้

ร่” น้ำเสีย

ิ่งที่เธอบอกเป็นความจริงเขาก็ไม่ซีเรียสเท่าไหร่ ขอแค่

มจ้องริมฝีปากอวบอิ่มตาไม่กะพริบ แก่

่ใจ

ฎข้อนี้เขาตั้งมันขึ้นมาเอง อย่างที่

อะไรกับคุณเด็ดขาด” จะให้รู้สึก

อนสะโพกงามยกสูงขึ้นแล้วดึงเข้ามาชิดกับหน้าขาของเขามากขึ้น เขาไม่ได้โกรธข

ฉายแววตระหนกกับสายตาที่ดูเห

วตรงหน้า เธอต้องชดใช้ที่บังอาจมาหลอก

องคนตัวเล็ก แล้วละเลงลิ้นกับเนื้อนวลอย่างเอาใจ เหมือนเขากำลังปลอบประโลมเธอให้ทุ

ยงที่ไม่อยากให้ใครได้ยินเอาไว้จนสุดจะกลั้น ความกร

งเธอขยุ้มกลุ่มผมของเขาเอาไว้อย่างลืมตัว คนเอาแต่ใ

ๆ แต่เรื่องนี้เขาก็ยังพออนุโลมได้ เขาอยากรู้มากกว่าว่าเหตุผลของเธอที่ตัดสินใจร

เข้าข้างในโดยไ

นที่นอนส่ายสะโพกอยู

ุณ

นไม่ได้ละจากกลีบสาวแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว เ

ขาปฏิเสธผู้หญิงประเภทนี้มาตลอดเพราะไม่อยากสอนพวกที่ไม่เป็นงาน แล้วต้องมาท

อยู่ในจุดกระสันซ่านของเธอแ

เกร็งกระตุกแรงจนเขารับรู้ได้ ดอกไม้งามของเ

งคุกเข่าแล้วยิ้มในหน้

่ได้มีความขุ่นเคืองใจแม้แต่น้อ

จะเงียบปาก ก็เขาทำให้เธอเสียวขนาดนั้นใครจะไปต้า

ผู้หญิงพวกที่ช่

แก่นกายของตัว

ทำอะไร

จาง ๆ เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขายิ้มออกมา เธอถามออกมาไ

น” พูดอย่างใจเย็นแล้วเสียดสีส่วนปลา

เปิดรับโบนัส

เปิด
เด็กเลี้ยงของนายหัว
เด็กเลี้ยงของนายหัว
“อชิรญาหญิงสาวผู้ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นเด็กกำพร้า และสีหราชจะทำอย่างไรเมื่อรู้ว่าพ่อแท้ ๆ ของเธอคือคนที่คิดจะฆ่าเขาเมื่อเจ็ดปีก่อน ในคืนฝนพรำ ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเจ้าของร่างใหญ่วัยยี่สิบสองเดินไปเปิดประตูห้องพักคนงานกรีดยาง เมื่อประตูถูกเปิดออกก็พบกับสาวร่างเล็กที่คุ้นเคยกำลังยืนร้องไห้น้ำตาไหลนองหน้า "แกเป็นอะไร" "อธิป ฮือ ๆ" "เข้ามาก่อน ๆ" คนตัวสูงพาเพื่อนรักเดินเข้ามาในห้อง หญิงสาวนั่งลงบนพื้นที่มีเสื่อกลางเก่ากลางใหม่ปูอยู่บนพื้นปูนขัดมัน ภายในห้องพักไม่ได้กว้างมากนัก "..." "แกร้องไห้ทำไม" อธิปเอ่ยถามเยาวเรศเพื่อนสนิทที่ทำงานในโรงเลื่อยไม้ด้วยกัน "อธิป ฉันท้อง ฮือ ๆ" "ท้อง!" "อือ" "แล้วพ่อของเด็กล่ะ" "มันไม่ให้ฉันเอาเด็กไว้ ฉันจะทำแท้ง" "ไม่ได้เด็ดขาด แกจะบ้าหรือไง" อธิปพูดขึ้นเสียงแข็ง คนทั้งคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรด้วยจะไปฆ่าเขาทำไม "ฉันจะรับผิดชอบแกกับลูกเอง" เป็นเพื่อนกันมาหลายปีเรื่องแค่นี้ทำไมจะช่วยเพื่อนไม่ได้ "แต่แกไม่เกี่ยวข้องด้วยนี่" "แกจะทำร้ายเด็กได้ลงคอเลยเหรอ" "แต่ฉันเลี้ยงคนเดียวไม่ไหวหรอกนะ" เยาวเรศร้องไห้จนตัวโคลง "ฉันจะช่วยแกเลี้ยงเอง" "จริงเหรอ" แววตาของเธอดูมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง "จริงสิ" อธิปมองเพื่อนรักด้วยความเวทนา นึกโกรธผู้ชายคนนั้นที่มันไม่มีความรับผิดชอบเอาเสียเลย”
1 บทที่ 1 ครั้งแรก 12 บทที่ 2 ครั้งแรก 23 บทที่ 3 ครั้งแรก 34 บทที่ 4 คนแรก 15 บทที่ 5 คนแรก 26 บทที่ 6 คนแรก 37 บทที่ 7 สมัครงาน 18 บทที่ 8 สมัครงาน 29 บทที่ 9 สัมภาษณ์งาน 110 บทที่ 10 สัมภาษณ์งาน 211 บทที่ 11 อดีตเพื่อนรัก 112 บทที่ 12 อดีตเพื่อนรัก 213 บทที่ 13 เริ่มงานวันแรก 114 บทที่ 14 เริ่มงานวันแรก 215 บทที่ 15 ภาคสนาม 116 บทที่ 16 ภาคสนาม 217 บทที่ 17 เกือบไปแล้ว 118 บทที่ 18 เกือบไปแล้ว 219 บทที่ 19 ความจริง 120 บทที่ 20 ความจริง 221 บทที่ 21 บาดหมาง 122 บทที่ 22 บาดหมาง 223 บทที่ 23 แตกคอ 124 บทที่ 24 แตกคอ 225 บทที่ 25 หนี้พนัน 126 บทที่ 26 หนี้พนัน 227 บทที่ 27 เด็กเลี้ยงของนายหัว 128 บทที่ 28 เด็กเลี้ยงของนายหัว 229 บทที่ 29 แตกหัก 130 บทที่ 30 แตกหัก 231 บทที่ 31 นายหญิงคนใหม่ 132 บทที่ 32 นายหญิงคนใหม่ 233 บทที่ 33 เมียนายหัว 134 บทที่ 34 เมียนายหัว 235 บทที่ 35 ห่วงเมีย 136 บทที่ 36 ห่วงเมีย 237 บทที่ 37 อยากเจอแม่ 138 บทที่ 38 อยากเจอแม่ 239 บทที่ 39 เรื่องในอดีต 140 บทที่ 40 เรื่องในอดีต 241 บทที่ 41 คนที่รอคอย 142 บทที่ 42 คนที่รอคอย 243 บทที่ 43 ขอรางวัล 144 บทที่ 44 ขอรางวัล 245 บทที่ 45 เมียเก่า 146 บทที่ 46 เมียเก่า 247 บทที่ 47 ลักพาตัว 148 บทที่ 48 ลักพาตัว 249 บทที่ 49 คลี่คลาย 150 บทที่ 50 คลี่คลาย 251 บทที่ 51 ตอนจบ 152 บทที่ 52 ตอนจบ 2