icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟแค้นลวงรัก

บทที่ 7 7

จำนวนคำ:1544    |    อัปเดตเมื่อ:12/01/2024

คัญขอ

ามตรงว่าเสียใจ ถึงจะคิดไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ แต่เอาเข้าจริงเธอกลับรับไม่ได้ เธอทนเห็นเขาใช้สายตาเย็นชาระคนรังเกียจ

ปแล้วละ ในเมื่อแก้ไขไม่ได้ก็ต้องจำทนยอมรับและเผชิญหน้ากับมัน ส่วนความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขา เห็นทีต้อ

เพราะเธอจะได้ตระหนักรู้ ว่าข้างกายเขา มันไม่มีที่ว่างสำหรับเธออีกต่อไปแล้ว เป

สึกแสนเปราะบาง เธอต้องไม่ถลำลึ

่าย แต่ทำน

บีบรัดเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นขยำเล่น เธอกำลัง

สียง แต่กลับทำให้หัวใจเธ

ได้ รักเขาขนาดนี้จะตัดใจง่าย ๆ ได้ยังไง

เขามาก รั

นคือผู้หญิงคนนั้น หัวใจเจ้ากรรมก็ยังไม่ยอมฟัง

ธอยังอยากเห็นหน้าเขา อยากเห็นรอยยิ้ม อยากได้ยินเสียงหัวเร

เธอจะไม่ยอมให้หัวใจ

ทาบยังตำแหน่งหัวใจที่กำลังเต้นตึกตัก พลางหลับตาข่มความรู้ส

ิตที่ดีก็พอแล้วเขม อย่าหวังอ

งทำงานที่เธอเพิ่งออกมาอีกครั้งด้วยแววตาที่ต่าง

แล้วเขม เธอยังมีหน้าที่อยู่นะ” ตำหนิตั

สำคัญก็จัดการแยกไว้ อะไรที่เร่งด่วนจำเป็นต้องได

พิ่งมาคงจะยังไม่สามารถเซ็นตอนนี้ได้จนกว่าจะได้ประชุมเ

าปัดนาฬิกาบนข้อมือซ้ายทันที ก่อนเบิกต

้งท่านรองเลย” หญิงสาวกล่าวว่าตัวเองแล้วผุดลุก

ก๊อก

อย่างรีบร้อน ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นกลับช็อกกับภาพตรงหน้า คว

ลบ… ทิวากรกำลังจูบกับแพ

นตาค้างอยู่เช่นนั้นจนเจ้าของห้อ

้ามาแล้วทำ

ตูที่เอาแต่นิ่งเงียบด้วยความไม่ชอบใจ จนผ่านไปหล

ไมไม่ตอบ ถ้าเข้ามาแล้วเง

ะล่ำละลักตอบคำ ก้มหน้

ถ้าไม่พูดก็ออกไปข้างนอก!” ชายหนุ

มาแจ้งว่าบ่ายโมงตรงท่านรอง

รื

ตัวและทำความรู้จัก

นี้ใ

่ได้เรียกก็ไม่ต้องเสนอห

้องไป ทิวากรก็ดันร่างแพทริเซียออกจา

้องก็รวดเร็วดังสายฟ้าฟาดฉุดกระชากเธอมานั่งตักยังเก้าอี้ทำงานในท่าชวนเข้าใจผิดเสียนี่ ใช้งานเสร็จก็ผลักออ

ให้กลับคืน ชายหนุ่มตวัดสายตาไม่พอใจส่งให้พร้อมส

ไมต้องมองตามไปเหมื

ย ๆ ไม่ได้รู้ส

ิงเ

ริ

น่

ทำไม บอกไม่เป็นห่วงก็ไม่เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟแค้นลวงรัก
ไฟแค้นลวงรัก
“เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยน... เปลี่ยนจาก 'คนรัก' กลายเป็น 'คนอื่น' จากคนอื่นเป็น 'คนใจร้าย...' กว่าจะรู้ตัวว่ารักมากแค่ไหน ก็เกือบสูญเสียคนสำคัญของหัวใจไปแล้ว .......... ตัวอย่าง "ขอโทษนะครับที่ทำร้ายเขมแบบนั้น พี่รู้ว่าพี่ผิด และเขมคงไม่ให้อภัยพี่ง่าย ๆ แต่พี่อยากบอกให้เขมรู้ ว่าพี่รู้สึกผิด และเสียใจกับสิ่งที่พี่ทำลงไป" "..." "พี่ขอโทษนะครับ คือพี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับเขมนะ พี่แค่โกรธและโมโหมากไปหน่อย" เขมิกายกยิ้มพลางหัวเราะหยันในลำคอ รู้สึกโกรธคนตรงหน้าจนไม่อยากมองหน้าต้องมองเขาด้วยหางตาแทน "ไม่ได้ตั้งใจ... นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจนะคะ ถ้าคุณตั้งใจขึ้นมามันจะขนาดไหน" "เขมคือพี่" "ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นว่าหลังจากนี้ไปนอกจากเรื่องงาน ระหว่างฉันกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก เข้าใจตรงกันนะคะ" นี่เขาทำอะไรลงไป... ถ้าเขาลดอคติลง ฟังเธอสักนิด วันนี้เขาคงไม่ต้องทำร้ายเธอจนทำให้เธอหวาดกลัวเขาแบบนั้น ไม่ต้องเห็นสายตาตัดพ้อต่อว่า ไม่ต้องเห็นสายตาว่างเปล่าของเธอ... หากว่าเขาขอโอกาสกับเธออีกสักครั้ง เธอจะยินยอมมอบมันให้เขาหรือเปล่า?..”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 3738 บทที่ 38 3839 บทที่ 39 3940 บทที่ 40 4041 บทที่ 41 4142 บทที่ 42 4243 บทที่ 43 4344 บทที่ 44 4445 บทที่ 45 4546 บทที่ 46 4647 บทที่ 47 4748 บทที่ 48 4849 บทที่ 49 4950 บทที่ 50 5051 บทที่ 51 5152 บทที่ 52 5253 บทที่ 53 5354 บทที่ 54 5455 บทที่ 55 5556 บทที่ 56 5657 บทที่ 57 5758 บทที่ 58 5859 บทที่ 59 5960 บทที่ 60 60 End.