เก็บรักมาเฟีย

กก็วิ่งออกจากร้านไปแล้ว เธอจึงรีบร้องเรียกและสาวเท้าวิ่งตามหนูน้อยออกไปท

้อยที่กำลังวิ่งออกจากร้านของเล่นเมื่อได้ของเล่นที่ถูกใจ

ยุดวิ่งแล้วหันไปโบกมือให้คนเป็นแม่ที่กำลังวิ่งมาหาตัวเองก่อนจะหม

ย!

ยออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อเด

ษค่าค

ู้สึกผิด ส่วนคนถูกชนเมื่อได้ยินเสียงใสเอ่ยขอโทษพร้อมยกมือไหว้แบบไทยแล้วก็ต้องเปลี่ยนหน้าบึ้งตึงเป็นยิ้มเอ็นดูหนูน้อยแล้วย่อตัวให้อยู่เสมอกับหนูน้อ

รงไหนไหมคะ” เขาเอ่ยกับ

ุงอีกครั้งนะคะ ที่วิ่งไม่ดูทางเลย

วแม่กับพ่อของหนูอ

ยร์ลูก น

และมองหน้าหนูน้อยสลับกับหน้าสวยหวานที่ตราตรึงในความทรงจำของเขาไม่เคยลืม และก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อมองจ้องหนูน้อยลูกครึ่งตรงหน้าแล้วก็ต้องขบกรา

ล้วนะคะ น้องเดียร์เป็นเด็กดีไหมคะ” หนูน้อยบอกรายงาน

บลูกสาวพร้อมกับลุกขึ้นยืนจับมือเล็กป้อมของลูกสาว แต่ย

และไม่คิดจะบอกฉันหน่อยเหร

ก็ยิ่งเหมือนเขาตอนเด็กไม่มีผิด จะผิดก็ตรงเพศที่เป็นเพศหญิงเท่านั้น ปาก ตา จมูก เครื่องหน้าทุกอย่างเหมือนเ

ริง ใช่...กันติชาเป็นลูกของเขา ลูกที่เขาทิ้งไว้ให้เธอเลี้ยงดู และก็ต้องขอบคุณ โดมินิก เดฟ วัย

กันติชาถามคนเป็นแม่อย่างสงสัย และเหมือนว่าหนูน้อ

องเดียร์” เธอก้มหน้าตอบลูกน้อยและยิ้มหวานให้ก่อน

กลับไปด้วย นายจัดการด้

้ ไม่อยากคิดว่าการที่เขาเดินทางมาเปิดสายการบินที่ไทยครั้งนี้ จะทำให้เขาได้เจอกับค

ด้เต็มปากเต็มคำโดยไร้ข้อสงสัย เพราะว่าหนูน้อยเหมือนกับเจ้านายในวัยเด็กมาก เข

ำให้ลูกฉันตกใจล่ะ

ับน

นิกมองจ้องไปตามแผ่นหลังเล็กของกันตาที่เดินเร็วๆ ห่างออกไป ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปรอห

งๆ ที่เขามั่นใจว่าป้องกันอย่างดีแล้ว แต่ก็เกิดความผิดพลาดจนได้ แถมเป็นความผิดพลาดที่น่ารักตั้งแต่แรกที่สบตาเสียด้วยสิ ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลของหนูน้อยนั้นเหมือนสีตาของเขา แล้วหล่อนยังปฏิเสธ

่รักเล่นถอดแบบเขามาแบบนั้น หล่อนจำได้ดีว่าเขาคือใคร และจำได้ไม่เคยลืมเสียด้วยว่ามาเฟียหนุ่มนั้นใจร้ายมากแค่ไหน

่า...” หนูน้อยวัยเจ็ดขวบเอ่ยท้วง

ย่อตัวลงคุกเข่าตรงหน

ทำให้น้องเดียร์รีบตา

ยยกมือเล็กกลมป้อมขึ้นโอบสองแก้มนวลของผู้เป็นแม่แล

่ได้อยู่ด้วยกัน” กันตาเอ่ยสิ่งท

ยู่กับแม่แก้ม น้องเดียร์รักแม่

นวัยแล้วลุกขึ้นยืนแล้วกุมมือน้อยก่อนจะพาเดินต่อ แต่แ

้องเดียร์ชนเมื่อกี้นี่คะ” กันตายังไม่ท

นภาษาไทยตามที่ได้เรียนมา

ร้อมกับกำมือลูกสาวแน่นแล้วดึงรั้งให้ลูกสา

เอ่ยเสียงสุภาพ แต่สายตานั้นดุดันทำให้กันตาถึงกับกลืนน้ำลา

ก็ก้าวเท้าทำท่าจะเดินหนี แต่ก็ต้องหยุดเท้าอี

บ เพราะคุณเองก็รู้ดีว่าเจ้านายผมไม่ได้ใจดีสักเท่าไหร่” จ

์กลัว” หนูน้อยบอกคนเ

อ่ยอ่อนโยนกับลูกสาว ทำให้จอแดนอดสงสารหญิงสาวไม่ได้ แต่

ของเล่นจะให้เลยให้ลุงมาตามครับ” จอแดนไม่รู้จะพูดยังไงและคิดว

ิงน

นักแน่นทำให้หนูน้อยที่ฉลาดเ

เราไปกับคุณ

ะลูก เขาเป็นคนแปลก

้ากันก็รู้ และคุณหนูเป็นใคร คุณเองก็น่าจะรู

ฉันไ

้วคุณอาจจะไม่ได้อ

นด้วย ฉันอยู่ของฉันกับลูกดีๆ แล้วทำไมคุ

าว แต่เขาก็ต้องทำหน้าที่ตา

้าไป แม้จะจำหน้าของอีกฝ่ายได้ แต่ก็จำชื่อไม่ได้ เ

้วก็ต้องยิ้มกว้างออกมาเมื่อมองไปเห็นกันตาและลูกสาวของตัวเอง ทั้งๆ ที่ยังไม่ตรวจดีเอ็นเอ แต่โดมินิกก็มั่นใจว่านั่นคือน้ำเชื้อของเขาที่ฝากไว้กับหล่อนเมื่อครั้งนานมาแล้ว แ

พาลูกสาวก้าวเท้าขึ้นไปในรถแล้วประตูรถก็ปิ

ยว จะพาฉัน

ขาตอบเพียงแค่นั้น แล้วส่งยิ้มอ่อนโยนใ

ัวออกไป เหล่าบอดี้การ์ดก็

ฉันไ

ณลุงขอโทษด้วยนะคะ ที่พาหนูกับแม่มาด

งจะให้ของเล่นน้องเดียร์ไงคะ” หนูน้อยกันติ

องเล่นให้หนูเยอะเลย ว

ง และหัวใจของเขามันก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันตอนนี้ ยิ่งได้มองยิ่งมั่นใจว่านี่แหละคือผลผลิตขอ

ณลุงได้ไหมคะ” หนูน้อยไม่ตอบ แต

งยอมเมื่อตอนนี้ลูกสาวของหล่อนทำท่าจะสนใจอีกฝ่ายเส

ื่อเดียร์นะคะคุณลุง ว่าแต่คุณลุง

นตัวเองที่มีแค่คนในครอบครั

ะขอบคุณที่จะให้ของเล่นหนูด้วยค่ะ

อะไรที่ทำให้น้องเดียร์มีควา

สาวเข้ามากอดแน่นอย่างหวงแหนและกลัว

ึ

เมืองไทยเป็นเมืองที่น่าเบื่อที่สุดก็ว่าได้ และขึ้นชื่อเรื่องรถติดที่สุด กว่าจะถึงบ้านพักก็คงมืดค่ำพอดี

ลอหลับไปแล้ว เธอจึงเปลี่ยนท่านั่งของลูกให้ล้มตัวลงนอนหนุนตักตัวเองแทน ดูท่าแล้วกว่าจะถ