ปล้นบ้านผิดชีวิตเปลี่ยนแปลง

ิดชีวิตเป

อน โด

หน้าคือหิมะขาวโพลน ฝอยเกล็ดหิมะ

ปตามถนนที่มองไม่เห็นด้วยหิมะปกคลุมหนาตา สิ่งเดียวที่ให

น้ำตาที่ไหลออกจากดวงตากลมแป

ี่รับอุปถัมภ์ ตั้งแต่จำความได้ก็รู้เพียงว่าพ

ลย เมื่อแรงเฮือกสุดท้ายหมดลงร่างเพรียวบางอ

ยแรกรุ่นที่หมดสติหน้าจมกองหิมะ เขาพาเธอมานั

าวน้อยก็ได้สติขึ้น เธอเดินออกมาหาซิสเตอร์หญิง

บ้านใหม่ใ

งสนามเด็กเล่น เห็นเด็กน้อยวัยหกถ

้องรับรู้อะไร มีแต่ความสนุก" ไอเอ

เหรออริ" เด็กชายยืนร้องไห้ขี้มูกโป่งและชี้นิ้ว

าร้องไห้เช่นกัน เสียงเด็กทั้งสองที่ร้อ

เลือกฉันแล้วนี่ ถ้าไม่ไปที่นี่จะไม่ได้รับทุน

ยุจะเท่ากันฉันจะดูแลเธอเอง จะเป็นพี่ชายให้เธอเ

่าอาเมน เราเป็นเด็กอยู่เลย

ก็ได้ อะไรก็ได้ เธอทำง

ยังเป็นเด็กนะอาเมน" เด็กหญิ

ื้น ถ้าเขาไม่รับฉันก็จะเป็น

ขอหละ แค่รู้ว่าเธอกำลั

น้ำตาก่อนจะเอากำปั้

งปาดน้ำตาแล้วจับมือเด็กชายวิ่งไปยังรั้วที่สูงท่วมหัว ทั้งสองพยายามป

ห้โฮแต่ก็ไม่หยุดปีนป่ายรั้ว ต่อให้จ

ๆในสภาพน้ำตาพาดแก้มขาวสองข้างเป็นท

เหยียบมือฉันนี่" ไอเอ่ยและก้มประสานมือให้เด

ะน้องสาวยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำ น

วของสาวสวยวัยยี่สิบปลาย เมื่อดวงตากลม

่ปี ภาพปัจจุบันคือห้องเย็นที่มืดสลัว มีชายรูปร่างป

หนุ่มวัยกลางคนดังกึกก้องในห้อง

วนอนดิ้นตัวเมื่อเพิ่งรู้ว่า

และตรึงติดกับหัวเตียง ข้อเท้าถู

น้าดุหัวเราะแล้วเอาหลั

จมาปล้นบ้านฉันนี่ คนแบบเ

อะนะ ฉันมีน้องต้องดูแล" ส

่ไหนแล้วที่ฉันไม่ฆ่าเธอ หิ ย

หน็บเอวออกมา ถูปลายกระบอกปืนกับขาอ่อ

มาขโมยก็แค่หาเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ฉันตั้งใจจะเอ

มหล่อเอ่ยและใช้ปากกระบอกปืนถลกชายเดรสร่นขึ้นสูงจนเ

ายแย่ ขืนจับส่งตำรวจก็ติดคุก ว้าเสียดา

ขณะเอาปากกระบอกปืนถู

จริงๆเสียแล้ว เธอทั้งกลัวทั้งตัว

ตัวเอง ล้วงดึงเอาแท่งเอ็นสีดำคล้ำออกมากำรูด

เนินหน่าวที่นูนสวยแทบจะไร้เส้นขน การโดนมัดนอนถ่า

ไปเถอะ" โจรสาวร้องไห้และอ้อนวอนทั้งน้ำ

ือบนหัวเตียงก่อนจะเดินไปที่ปลายเท้าแล

ใหญ่จับข้อเท้าเล็กขาวบีบจนแดงเป็นวง ฉีกขาสาวสวยถ่า

โจรสาวไถลลงมาต่ำจนตูดเสมอกับขอบปลายเตียง จาก

้องไห้ขณะยกหัวมองหว่างขาตัวเองเห็นแท่งเอ

นและลูกน้องอีกสิบคน

รั้งนี้เราหา

่ยและโยกเอวอัดแ

่น๊าา!

ตากระเซ็น แค่ส่วนหัวของแท่งเอ็นสีดำมุดเข้าม